<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<itemContainer xmlns="http://omeka.org/schemas/omeka-xml/v5" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://omeka.org/schemas/omeka-xml/v5 http://omeka.org/schemas/omeka-xml/v5/omeka-xml-5-0.xsd" uri="https://arxiupmaragall.catalunyaeuropa.net/items/browse?output=omeka-xml&amp;page=26&amp;sort_field=Dublin+Core%2CTitle" accessDate="2026-04-09T06:50:03+02:00">
  <miscellaneousContainer>
    <pagination>
      <pageNumber>26</pageNumber>
      <perPage>10</perPage>
      <totalResults>1525</totalResults>
    </pagination>
  </miscellaneousContainer>
  <item itemId="250" public="1" featured="0">
    <fileContainer>
      <file fileId="106" order="1">
        <src>https://arxiupmaragall.catalunyaeuropa.net/files/original/27/250/20060202.pdf</src>
        <authentication>b4d71f20dd158dcc0707573adffbe297</authentication>
        <elementSetContainer>
          <elementSet elementSetId="5">
            <name>PDF Text</name>
            <description/>
            <elementContainer>
              <element elementId="118">
                <name>Text</name>
                <description/>
                <elementTextContainer>
                  <elementText elementTextId="41853">
                    <text>Conferència "Respetar identidades, compartir
proyectos", a la Fundació Caixa Galicia (castellà)
Santiago de Compostela | 02/02/2006
Querido Presidente, conselleiros, director de la Caixa, presidente de la Fundación.
En el momento que estamos viviendo se requiere que haya sentimientos, que haya intuición,
proyectos, pero sobretodo tiene que haber claridad, una clara comprensión de lo que está en
juego, porque cuando uno no está construyendo un barrio, ni una ciudad, ni siquiera una comarca,
ni siquiera un país, diría, sino las leyes fundamentales de este país, ahí todo es mucho más
abstracto, más duro, más frío.
Voy a citar en primer lugar al presidente Touriño, que hace relativamente poco decía que el
"Estatut abría un camino para el avance en la España plural y para la consolidación del Estado de
las Autonomías, que nos debería beneficiar a todos, a Catalunya, España y a las demás CCAA,
especialmente Galicia". Quiero estar a la altura de este pronunciamiento tan positivo y explicar el
sentido de la reforma estatutaria.
Quiero explicarles el sentido de la reforma estatutaria, explicarles su estado actual. Esta reforma
es un proceso que tiene un propósito y una voluntad y ésta es de empatía, de reconocimiento y de
trabajo en común. Se es consciente de que lo se hace no es sólo para uno mismo sino que forma
parte de un sujeto mayor, más complejo, más amplio, en el cual hay que concordarse.
Yo sabía, todos sabíamos, creo, en Catalunya, que esto iba a ser difícil. Por una sencilla razón: el
acuerdo entre 4 grupos políticos tan diversos sólo se puede hacer a la alza. Y ahora me estoy
refiriendo al primer acuerdo, al de aprobación del Estatuto de Catalunya, en Catalunya. El común
denominador no es a la baja, sino a ver quién dice más, que nadie se quede atrás. Ese común
denominador fue al alza y la rebaja, en cambio, sólo se puede hacer estando todos de acuerdo,
para evitar sospechas de renuncia premeditada.
Primero hay un pronunciamiento de la Comunidad Autónoma, por una gran mayoría,
prácticamente el 90%, que se fragua sobre la base de esa convicción. Nadie quiere ser el último.
Luego, cuando se trata de ver cómo se asumen las modificaciones que el sujeto mayor en el cual
estamos, que es España, decide hacer sobre aquel texto, entonces las cosas son un poco más
complicadas. Ya no es quien consigue más sino quien renuncia menos y eso es mucho más
complicado.
Por lo tanto, desde la convicción de que nuestra experiencia puede aportar reflexiones útiles en el
proceso de reformas que se ha puesto en marcha en el conjunto de España, también lógicamente
en Galicia.
Iniciamos la reforma del autogobierno en Catalunya con dos objetivos:
1.Progresar en nuestro modelo de autogobierno en el sentido de superar la etapa de pura
afirmación identitaria.
Una etapa que fue necesaria y útil durante los años ochenta y noventa, es cierto, pero que había
ido perdiendo fuerza y efectividad de modo paulatino. La pura afirmación de lo que somos. Y más
aceleradamente lo ha perdido durante los últimos años, aunque no sería lícito ocultar que esa
etapa se ha superado sobre la base de usar con cierta profusión el adjetivo "nacional". No es que
se haya renunciado a la fase de afirmación identitaria sobre la base de renunciar a ella sino sobre
la base de no darle la importancia que tenía en su momento. Pero ahí está el Museu Nacional d'Art
de Catalunya, la Orquestra Simfònica de Barcelona i Nacional de Catalunya, la Ràdio Nacional de
Catalunya, etc...
Hace más de 20 años ya se llenó el Nou Camp con ese slogan "Som una nació". Fue un reflejo
casi diría masivo y casi espontáneo. Todo eso que la historia ha ido afirmando, nosotros
pretendemos ahora que deje de ser tan importante, no sobre la base de olvidarlo sino de tenerlo
por asumido y por, supuesto, proclamarlo por escrito en un Estatuto que dé fe de ello.

1

�2.Contribuir a la idea y al proyecto de una España plural, nacida no, pero formulada sí, de manera
claramente en Santillana de Mar hace 3 años. Una reunión a la que asistieron presidentes
autonómicos, algunos candidatos y secretarios generales del PSOE de las diversas Comunidades
Autónomas.
Contribuir haciendo lo primero: ayudamos a avanzar en el segundo de los objetivos; y viceversa.
No son contradictorios.
El efecto de lo que acontezca en Catalunya sobre el conjunto probablemente va a ser significativo.
Y lo digo sin ninguna petulancia, creo que habrá efecto.
Por ello, -como explicaré luego- no podemos entender la reforma catalana fuera del contexto de
consolidación del Estado de las Autonomías.
El propio Presidente Touriño dijo esta semana que creía que "El nuevo Estatut abre un camino
para el avance en la España plural". Como comprenderán no voy a ser yo quien le ponga peros a
una afirmación que vale lo que vale cuando se formula con el viento en contra - y no precisamente
el que viene del Atlántico o del Cantábrico sino el que en Catalunya llamaríamos terral. Lo que me
recuerda a Rosalía y sus gallegos que iban a la meseta como rosas y volvían morenos.

EL CONTENIDO DE LA REFORMA ESTATUTARIA
La reforma catalana parte de un axioma compartido por todos los miembros del actual gobierno de
la Generalitat de Catalunya: respetar identidades y compartir proyectos no son propósitos
excluyentes.
En efecto, se trata de una falsa disyuntiva porque lo deseable y posible es que ambos propósitos
convivan en la dinámica de una sociedad. ¿Es posible a la vez el pleno autogobierno de Catalunya
y formar parte activamente de la España democrática y plural? Es posible; y no sólo es posible,
sino que sólo por esa vía tiene salida Catalunya. Y creo sinceramente también que sólo por esa vía
tiene salida España. Me refiero pues no sólo a Catalunya sino a cada una de las autonomías
españolas.
El desencuentro identitario puede, y debe, canalizarse a través de soluciones políticas. Y eso es lo
que hemos intentado a través de la reforma del Estatuto catalán. Y creo que podemos conseguirlo.
¿En qué consiste nuestra propuesta de reforma? Tenemos un objetivo que es afianzar un modelo
de autogobierno que suponga un avance importante en el reconocimiento del país, de la nación
catalana como tal, en competencias y financiación.
De modo sintético: esta propuesta plantea 4 elementos clave.
1) Reconocimiento más claro de la identidad nacional de Catalunya. No solamente sobre la
definición de lo que es Catalunya, sino también sobre su lengua, su historia, su cultura. En ningún
caso, este reconocimiento puede ser considerado un factor de riesgo para la convivencia en
España o una enmienda a la nación española. Al contrario, es un reconocimiento de la
particularidad catalana, con contenidos muy concretos; cinco que cito a continuación:
1.- Derechos históricos en derecho civil, lengua y cultura:
Debe quedar claro que esta mención de los derechos históricos no se formula sobre la base de la
foralidad, sino sobre lo que marca la propia Constitución en su artículo 2, cuando distingue entre
nacionalidades y regiones. Aunque cuando todo empezó, es cierto, y estoy hablando de
nacionalidades y regiones en la Constitución, nacionalidades eran 3 y ahora son 7 ú 8 según sus
propios Estatutos aprobados por el Parlamento español y votados por todos. En todo caso, lo que
en principio parecía referirse a tres ahora se debe de referir a siete u ocho comunidades
autónomas. En la Constitución Española, las 3 nacionalidades tenían idioma y derecho civil propio.
Ahora, no necesariamente. Se llaman a sí mismas nacionalidades comunidades autónomas que no
tienen estas características. No decimos que eso esté mal, que haya que volver a atrás; por
supuesto que no, sólo decimos que hay una cosa que se ha perdido por el camino, y es la
diferencia, ese dualismo interesante entre nacionalidades y regiones y si quieren vamos a tener

2

�que utilizar el nombre naciones para poder recuperar la singularidad que estaba atribuida a un
núcleo de nacionalidades.
2.- Derechos lingüísticos, destinados a preservar el uso efectivo de las dos lenguas oficiales de
Catalunya: catalán y también castellano. Dos lenguas españolas, algo que parecen ignorar los que
estas semanas están impulsando una campaña cuando menos indigna.
3.- Reconocimiento de nuestros símbolos.
4.- Mención a las comunidades catalanas en el extranjero
5.- Reconocimiento de Arán y de los derechos lingüísticos del aranés
Reconocer la identidad nacional de Catalunya, como la de Galicia o la del País Vasco, en mi
opinión, que es la de la mayoría de los catalanes, no perjudica ni a la nación ni al Estado en
España. En cambio, sí refuerza el encaje de estos territorios y recoge su particularidad, expresada
repetidamente durante estos años de forma democrática y mayoritaria.
Para quienes persisten en la oposición conflictiva de los conceptos de nación española y nación
catalana (o de otras realidades del mismo carácter), recomiendo el último informe del Consejo de
Europa.
En él se propone una definición del mismo concepto en órdenes diferentes:
- unos de tipo exclusivamente cultural (como el caso de Catalunya)
- y otros de mayor calado político y vinculados a la existencia de Estados (como es el caso
español).
2) Incremento, clarificación y fortalecimiento de las competencias desde el punto de vista del
principio de subsidiariedad. Pensamos en Catalunya que este principio puede ser muy útil porque
nos permite construir nuestra convivencia no sólo sobre la base de la identidad sino sobre la base
de un principio igualmente potente que el de identidad pero mucho más inteligible por parte de
todo el mundo sin necesidad de tener un sentimiento de identidad profundo pero no avasallador
como parece ser el caso de algunos.
Lo hemos hecho después de 25 años de experiencia, en los que han proliferado -más allá de lo
deseado- los conflictos de competencias entre la Administración General del Estado y las
Administraciones autonómicas. Y viniendo de abajo, de los ayuntamientos, que en España se han
quedado como estaban, con sólo el 20% de los recursos públicos netos, mientras el Estado ha
bajado del 80%, que era en 1980, al 30%. Es un Estado que ha dado una lección de modestia al
mundo formidable, esto es ser federal, mientras que las CCAA eran el 0% hoy son el 50% del
gasto público; en algunos casos con más competencias como Catalunya o el País Vasco,
probablemente el 60%. Pero los ayuntamientos se han quedado en el 20 y esto es un poco
decepcionante. Creo que es la prueba de que las autonomías que pretenden sustituir el Estado
para dar proximidad, a la hora de la verdad nos convertimos igualmente en egoístas de lo que
tenemos y reacios a ceder hacia abajo lo que probablemente los ayuntamientos estarían en
mejores condiciones para aceptar. También es verdad, y lo digo por experiencia, que muchos
ayuntamientos no se atreven; sí a pedir, a exigir, pero radicalmente no a probarlo.
En gran parte, era lógico que esa substitución del Estado por las autonomías sin una ulterior
cesión a los ayuntamientos así fuera porque debía llevarse a la práctica el desarrollo competencial
previsto en el bloque constitucional conformado por la Constitución y los Estatutos. Como también
es lógico que ahora, vista la experiencia de más de veinticinco años, procedamos a clarificar mejor
qué hacen unos y qué hacen otros.
Quizá el uso del concepto de blindaje de las competencias se haya prestado a la confusión. En
realidad, estamos hablando de criterios más claros y útiles para establecer una tipología de
materias y competencias, que impidan transgredir los marcos competenciales establecidos por la
Constitución.

3

�Partiendo del principio de subsidiariedad, la Generalitat quiere gestionar desde la proximidad
todos los servicios que afectan directamente a los ciudadanos de Catalunya y que constituyen el
núcleo duro de sus políticas públicas.
Algunos ejemplos de las nuevas competencias recogidas en la propuesta de nuevo Estatuto son
bien explícitos sobre este propósito:
.
.
.
.
.
.
.

Trenes de cercanías
Becas de enseñanza obligatoria
Inspecciones laborales
Políticas de acogida de inmigrantes
Guarderías
Gestión de prestaciones no contributivas
Seguridad privada, etc

Todas ellas son competencias que vienen a añadirse a todas aquellas que ya gestiona la
Generalitat relacionadas con las grandes políticas del Estado del bienestar: educación, sanidad,
bienestar social, seguridad pública y vivienda. Y también a las que se ocupan de la ordenación y
gestión del territorio: urbanismo, infraestructuras y transportes.
El principal dirigente de la oposición en España afirmó no hace mucho que las administraciones
autonómicas servían para poco más que para hacer carreteras. Sin duda, es un planteamiento
más propio del siglo XIX que de nuestro tiempo. Un planteamiento que, por cierto, no ha suscrito
ningún líder autonómico del Partido Popular, como no podía ser de otra manera.
Hoy, la gestión moderna y eficaz del Estado se lleva a cabo descentralizando en los gobiernos
regionales y en los municipios. Porque este es un proceso en el que todos ganan; gana el
ciudadano, gana la administración autonómica que puede plantear políticas transversales y
afrontar mejor los problemas más próximos y gana también la administración central que se
desprende de una carga para la cual muchas veces no dispone de la suficiente flexibilidad. Está
demasiado lejos para tratar con eficacia esos problemas próximos.
3) Mejora de la financiación.
¿En qué consiste el modelo de financiación esbozado en el nuevo Estatuto? Es un modelo
caracterizado por cuatro ejes principales:
a. El Estatuto garantiza que los ingresos de la Generalitat procedan totalmente del rendimiento de
los impuestos pagados por los ciudadanos de Catalunya.
La suficiencia de recursos es posible porque se incrementan los porcentajes de participación de
prácticamente todos los impuestos estatales (excepto el de sociedades):
- IVA: del 35% al 50%;
- Impuestos especiales: del 40% al 58%
En otros (sucesiones, patrimonio, etc.) se llega al 100%.
Los economistas se resisten a dar las cifras relativas al porcentaje de mejora de los recursos
totales de la Generalitat en "n" años, pero creo que un 10% de incremento (inversiones estatales
aparte) es, por lo menos, probable.
b. El Estatuto establece que la Generalitat tiene capacidad normativa sobre los impuestos
estatales en los que participa, de acuerdo con las competencias del Estado y de la Unión Europea.
Se precisa explícitamente que se incrementará la capacidad normativa actual sobre el IRPF, y se
atribuirán competencias normativas sobre las operaciones efectuadas en la fase minorista del IVA
y en los impuestos especiales.
c. El Estatuto consagra el papel protagonista de la Generalitat en la gestión tributaria de los
impuestos que pagan los ciudadanos de Catalunya. De modo que una Agencia Tributaria de

4

�Catalunya gestionará, recaudará, liquidará e inspeccionará todos los impuestos propios de la
Generalitat y los cedidos totalmente.
Y en dos años, lo pone el Estatut, de acuerdo con el Gobierno español, se creará un consorcio
paritario entre la Agencia estatal y la catalana, para la gestión del resto de impuestos estatales
recaudados en Catalunya.
d. El Estatuto establece un criterio explícito de solidaridad, semejante al aplicado en los países
federales que consiste en garantizar un mismo nivel de servicios a los que realizan esfuerzos
fiscales similares, no en términos absolutos que eso sería injusto, sino en términos relativos a la
renta de cada uno; por supuesto, es más alta en unas comunidades y más bajas en otras.
Pero no concreta la fórmula de nivelación porque obviamente es una cuestión multilateral que no
puede resolver el Estatuto catalán sino que hay que debatir y acordar entre todas las Autonomías.
Esa es la variable todavía abierta que no permite decir totalmente cuál será cuantitativamente el
resultado, o en qué periodo de tiempo se necesitará para llegar a él sin daño para nadie, para que
nadie pierda.
A estos cuatro ejes principales cabe añadirle un quinto eje relativo a las inversiones del Estado en
Catalunya:
e. El modelo garantiza que durante un período de siete años, hasta la finalización del modelo
actual de financiación europea, las inversiones estatales en Catalunya se equipararan al peso
relativo del PIB catalán en relación al español. Actualmente sufrimos un déficit importante de
infraestructuras; pensemos que durante el período 1991-2005, estoy hablando de quince años, la
inversión estatal en Catalunya representó el 12% del total de la inversión del Estado español (y
menos del 10% si no se cuenta el AVE), y en cambio la población representa el 16,5% del total de
la española y el PIB el 18,8%.
En resumen, se trata de un modelo que persigue la autonomía, suficiencia y solidaridad al mismo
tiempo.
Es un modelo de inspiración federal porque busca el equilibrio apropiado entre autonomía e
igualdad; persigue la suficiencia financiera e instrumenta mecanismos de nivelación.
Como pueden ver:
-

Es un modelo que puede ser extensible a otras Comunidades.
Es un modelo que no altera el mantenimiento de la Caja única de la Seguridad Social.
Es un modelo que sigue rigiéndose por el principio de solidaridad interterritorial.
Y, finalmente, es un modelo en el que una Comunidad no gana a costa de otras.

Querría dejar bien clara una idea general: la mejora de financiación de Catalunya no se hará a
costa de Galicia ni impedirá mejorar su propia financiación. Mucho me extrañaría que Galicia y las
demás CCAA no mejoraran su financiación en paralelo.
El Presidente del Gobierno español se ha cansado de explicar que la economía va como una moto,
que el superávit presupuestario es considerable y que crecemos entre dos y tres veces lo que
crece Europa, que Galicia y otras Comunidades Autónomas tienen y tendrán una inversión estatal
importantísima.
4) Conciliación de la bilateralidad y de la multilateralidad.
Mantenemos abiertas las dos vías necesarias e indispensables para el buen funcionamiento del
Estado de las Autonomías:
- la vía bilateral (a través de una nueva Comisión Bilateral), dedicada a aquellos asuntos
específicos de la relación Administración General / Generalitat;
- la vía multilateral, para aquellos asuntos que afectan al conjunto de CCAA.

5

�Si una de las dos vías no ha funcionado adecuadamente en estos años ha sido la vía multilateral;
o ha funcionado poco, y si ha funcionado, lo ha hecho relativamente mal. Es ahora que las
Conferencias de Presidentes y otros escenarios están empezando a dinamizar, como hemos visto
muy claramente en el tema del déficit sanitario, en beneficio de todos, no sin discusión, pero en
beneficio de todas las Autonomías; el Estado ha hecho un esfuerzo importante en la mejora de la
financiación de la sanidad en un escenario multilateral. Este es el principal reto del Estado de las
Autonomías.

EL MÉTODO DE LA REFORMA ESTATUTARIA
Dos premisas en todo el proceso: constitucionalidad y consenso
Pero con ello hemos ganado una mayor implicación por parte de todos, alcanzando un consenso
muy amplio en Catalunya.
Finalmente, la propuesta catalana salió con el 90% de los votos del Parlament: PSC (que es el
partido más votado ya en las 2 últimas elecciones), CiU, ERC e ICV. ¿Qué ha hecho el PP?
Lamento de veras no haber conseguido una mayor participación del Partido Popular de Catalunya
en el tramo final del trayecto, aunque el comportamiento de Piqué y sus compañeros, asistiendo a
la reunión de Miravet que sirvió para relanzar el proceso, fue impecable.
La polémica suscitada dentro del PP no es ajena a todo ello. Estos últimos días se han puesto de
manifiesto las dos posturas sobre cómo puede afrontar este partido la reforma:
- desde una participación crítica, como hizo Josep Piqué y el PPC,
- o desde un rechazo frontal y cerrado, como el que hemos observado en los últimos meses.
Debo decir que la primera condujo, durante la tramitación en el Parlament, a una valiosa
contribución que finalmente no pudo ser refrendada en la votación final. En Catalunya se observa
con interés la postura que está adoptando el nuevo dirigente del PP gallego, Núñez Feijoo. Su
aportación puede ser decisiva, no sólo para el Estatuto de Galicia, sino para la participación del PP
en la agenda de reformas territoriales de España.
La propuesta de Catalunya se ha hecho con sentido de Estado. Se ha hecho con sentido de
España. Se ha hecho para seguir estando en España, no para irnos de España. Para que llegue el
día en el que decir España en Catalunya y decir Catalunya en España no provoque ningún
resquemor ni en un lado ni en otro. Y que responda a sentimientos compartidos.
No obstante, Catalunya ha echado en falta una mayor manifestación de respeto en relación con su
proceso de reforma. No hemos gozado de un clima general de respeto por nuestras instituciones y
por nuestras propuestas. Algunos han convertido la propuesta de Catalunya en un arma arrojadiza
para el combate entre oposición y gobierno en Madrid. Lo lamento. Porque Catalunya no ha hecho
su propuesta contra nadie. No la ha hecho en absoluto contra España, ni contra ninguna de las
comunidades autónomas. Dicho de otra forma: Catalunya nunca aprobaría ninguna propuesta que
perjudicase los intereses generales de España ni los intereses en particular de Galicia.
La reforma catalana ha querido que eso no ocurra. Ya ha recorrido el trecho más difícil de esa
reforma. En los últimos días, se ha forjado un acuerdo al que se han sumado PSC y PSOE, CiU e
ICV. Al que -espero- próximamente se añadirá ERC.
Más allá de fotos y reuniones a última hora, este acuerdo sólo se puede entender desde la enorme
faena, las 2 efes, fotos y la faena, realizada durante el año y medio anterior. Sólo cabe esperar
que el PP se avenga a participar de forma constructiva durante el debate en Comisión. Esa es mi
esperanza.

LA ESPAÑA PLURAL: LA CONTRIBUCIÓN DE CATALUNYA
Por último, estoy convencido más que nunca que la España plural es un proyecto de realismo
político y de ambición colectiva en su desarrollo, ambicioso también en sus objetivos. Estoy
seguro que la España plural tiene que nacer de la periferia geográfica, sin que nunca más pueda
ser considerada periferia política y sólo dejará de ser considerada así si es protagonista en la

6

�configuración de esta España plural, lo cual implica una nueva concepción política. Pero no sólo
una nueva concepción política de carácter más federal, sino una nueva concepción económica: la
España en red. La España en red no es una España en forma de estrella, con un centro y brazos, y
que desde ese centro llegan a cada una de sus extremidades. Pero el mundo ya no es así y Europa
ya no es así, se trabaja en red, cada punto es importante.
Un principio general de funcionamiento: las CCAA son Estado, no son el Estado. Son sujetosEstado, no Estados, forman parte de lo que llamamos Estado en sentido general, no gobierno.
Forman parte de la estructura a través de la cual el Estado se relaciona con los ciudadanos. Estado
español; y como tal deben ser tratadas, con lealtad recíproca. Se trata de acabar con aquella
expresión tan corriente y al mismo tiempo tan engañosa que distingue al Estado y a las
administraciones autonómicas. El Estado en España, desde hacer tres décadas, y por definición
constitucional significa tres administraciones: General, Autonómica y Local.
Un criterio: el reconocimiento de la diferencia, que no significa desigualdad, ni, por supuesto,
privilegio; pero si no se afronta la existencia de esa diferencia, no habrá auténtica igualdad,
sentida como tal por los que son distintos; en algún modo, cada una de las CCAA y muy
especialmente las nacionalidades históricas, las naciones de esa nación de naciones que es
España.
La voluntad de mantener un equilibrio entre igualdad de derechos y pluralidad de identidades es
quizás la más difícil de las ecuaciones pero también la más crucial, la más decisiva.
Una formulación constitucional: restablecer el poder de la distinción inicial entre nacionalidades y
regiones en la Constitución. Y una cultura política: esta realidad, más compleja, más compuesta,
requiere ser edificada sobre un principio básico que es el de la lealtad. Hay que jugar limpio, hay
que jugar claro, hay que explicarse efectivamente, hay que saber escuchar, hay que saber
proponer y hay que saber, por supuesto, rectificar.
Reitero el apoyo de Catalunya a la agenda reformadora que el Presidente Zapatero ha expresado
en relación con el Estado de las Autonomías. El liderazgo del Presidente Zapatero es indiscutible
en ese terreno. Está cumpliendo su compromiso con la reforma del autogobierno en Catalnya; ha
sabido enmarcarlo en un proceso más amplio de reforma territorial: Conferencia de Presidentes,
reforma del Senado, reforma de otros Estatutos. y ha empezado a abordar la reforma
constitucional para la cual se preveen más dificultades de las que quizás hace dos años y medio se
podía imaginar.
Reforma constitucional para:
1) solucionar contradicciones existentes en el proceso de la sucesión
2) denominar a las CCAA (ahora no están)
3) reformar el Senado para convertirlo en la cámara de las autonomías con una presencia
necesaria de los poderes locales y
4) hacer constar en ella que formamos parte de la Unión Europea (esto es del año 1986, han
pasado veinte años y la Constitución todavía no lo dice).
Sabíamos desde el principio que todo eso no sería fácil. Pero finalmente, parece que la senda
reformadora va lentamente, más de lo que querríamos, asentando su curso. Hoy es Catalunya y
espero que también la Comunidad Valenciana, las comunidades que están entrado en la senda de
la reforma. Mañana vendrá Andalucía y Galicia. Y, poco a poco, el resto.
Es la gran apuesta para que la España del siglo XXI siga avanzando, con todas las garantías, por
una vía democrática basada en los valores de la igualdad, la diversidad y la libertad.
Muchas gracias.

7

�</text>
                  </elementText>
                </elementTextContainer>
              </element>
            </elementContainer>
          </elementSet>
        </elementSetContainer>
      </file>
    </fileContainer>
    <collection collectionId="27">
      <elementSetContainer>
        <elementSet elementSetId="1">
          <name>Dublin Core</name>
          <description>The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/.</description>
          <elementContainer>
            <element elementId="50">
              <name>Title</name>
              <description>A name given to the resource</description>
              <elementTextContainer>
                <elementText elementTextId="39348">
                  <text>12.01. Activitat de representació (com a President)</text>
                </elementText>
              </elementTextContainer>
            </element>
            <element elementId="40">
              <name>Date</name>
              <description>A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource</description>
              <elementTextContainer>
                <elementText elementTextId="39349">
                  <text>2003-2006</text>
                </elementText>
              </elementTextContainer>
            </element>
            <element elementId="41">
              <name>Description</name>
              <description>An account of the resource</description>
              <elementTextContainer>
                <elementText elementTextId="39350">
                  <text>Aplega els expedients i documents emanats de l'activitat protocol·lària i de projecció pública com a President de la Generalitat.</text>
                </elementText>
              </elementTextContainer>
            </element>
          </elementContainer>
        </elementSet>
      </elementSetContainer>
    </collection>
    <itemType itemTypeId="1">
      <name>Text</name>
      <description>A resource consisting primarily of words for reading. Examples include books, letters, dissertations, poems, newspapers, articles, archives of mailing lists. Note that facsimiles or images of texts are still of the genre Text.</description>
    </itemType>
    <elementSetContainer>
      <elementSet elementSetId="1">
        <name>Dublin Core</name>
        <description>The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/.</description>
        <elementContainer>
          <element elementId="43">
            <name>Identifier</name>
            <description>An unambiguous reference to the resource within a given context</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="8150">
                <text>1732</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="50">
            <name>Title</name>
            <description>A name given to the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="8152">
                <text>Conferència "Respetar identidades, compartir proyectos", a la Fundació Caixa Galicia</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="44">
            <name>Language</name>
            <description>A language of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="8155">
                <text>Castellà</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="81">
            <name>Spatial Coverage</name>
            <description>Spatial characteristics of the resource.</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="8156">
                <text>Santiago de Compostela</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="49">
            <name>Subject</name>
            <description>The topic of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="8157">
                <text>Autonomia</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="8158">
                <text>Catalanisme</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="8159">
                <text>Dret constitucional</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="8160">
                <text>Espanya plural</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="8161">
                <text>Estatuts</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="8162">
                <text>Federalisme</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="39">
            <name>Creator</name>
            <description>An entity primarily responsible for making the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="14278">
                <text>Maragall, Pasqual, 1941-</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="51">
            <name>Type</name>
            <description>The nature or genre of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="38998">
                <text>Conferència</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="42">
            <name>Format</name>
            <description>The file format, physical medium, or dimensions of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="38999">
                <text>Textual</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="90">
            <name>Provenance</name>
            <description>A statement of any changes in ownership and custody of the resource since its creation that are significant for its authenticity, integrity, and interpretation. The statement may include a description of any changes successive custodians made to the resource.</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="40115">
                <text>Aquest document és còpia digital de l'original custodiat a l'Arxiu Nacional de Catalunya.</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="40">
            <name>Date</name>
            <description>A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="40278">
                <text>2006-02-02</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
        </elementContainer>
      </elementSet>
      <elementSet elementSetId="4">
        <name>EAD Archive</name>
        <description>The Encoded Archival Description is a common standard used to describe collections of small pieces and to create hierarchical and structured finding aids.</description>
        <elementContainer>
          <element elementId="98">
            <name>Level</name>
            <description>The hierarchical level of the materials being described by the element (may be other level too).</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="8151">
                <text>Document</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
        </elementContainer>
      </elementSet>
    </elementSetContainer>
    <tagContainer>
      <tag tagId="1">
        <name>Discursos i conferències</name>
      </tag>
    </tagContainer>
  </item>
  <item itemId="1408" public="1" featured="0">
    <fileContainer>
      <file fileId="933">
        <src>https://arxiupmaragall.catalunyaeuropa.net/files/original/30/1408/19940927d_00646.pdf</src>
        <authentication>04f5b7baab4fa3200e959c0bc20ff909</authentication>
        <elementSetContainer>
          <elementSet elementSetId="5">
            <name>PDF Text</name>
            <description/>
            <elementContainer>
              <element elementId="118">
                <name>Text</name>
                <description/>
                <elementTextContainer>
                  <elementText elementTextId="42606">
                    <text>Intervenció de l'Alcalde en la conferència "The European
challenge for a Global Information Society"
(Brussel . les, 27 de setembre de 1994)
De cara a la intervenció de l'Alcalde a la Conferència "The
European challenge for Global Information Society" se suggereixen
tenir en compte els següenst punts:
- Las propuestas de la comisión Bangemann, de la que he tenido la
satisfacción de ser miembro en mi condición de vice-presidente
de POLIS y alcalde de Barcelona, desarrollan el capitulo dedicado a la sociedad de la información en el Libro Blanco de
Jacques Delors sobre el crecimiento, la competitividad y la
ocupación.

ti

Este documento tiene la enorme virtualidad de centrarse en las
grandes cuestiones que condicionan el futuro de la Unión Europea, y de su capacidad de aparecer ante la ciudadanía europea
como un agente de bienestar, de progreso y de creación de
empleo. Su_hipotétea-desvié ación---por--parte- de--unas políticas
i
Iiheral
--que ponen
--el -én -f-asís--en -la-- desr-egulación-como única
e nst uye a n,, eatro---parecer
e= ^Ea^ 4n40• - ■ y •
Tia =
una
salida faisa--a --ia- s ttuaci-6n--actual
- Las aplicaciones respoden a una serie de objetivos macroeconómicos:
- el fortalecimiento de la competitividad industrial y el
fomento de la creación de empleo;
- el fomento de nuevas formas de organización del trabajo;
- la mejora de la calidad de vida y del medio ambiente;
- la respuesta a las necesidades sociales y una mayor
eficacia de los servicios públicos.
- La Sociedad de la Informaci n se construye sobre las autopistas
informáticas, es decir, sobre el desarrollo de redes interoperativas e interactivas gápaces de transmitir enormes cantidades
de información digitalizada. Pero lo que dará carácter concreto
a la Sociedad de la . tnformación serán las aplicaciones innovadoras.
- Las aplicaciones prioritarias pueden dividirse en dos bloques
según el destinatario final:
- el mercado personal doméstico (aplicaciones interactivas y
transaccionales relacionadas con la telecompra, las operaciones bancarias a distancia, el esparcimiento, el ocio).
- las aplicaciones empresariales y sociales

�- El gran desafío de la Sociedad de la Información está
relacionado con la capacidad de introducir, experimentar y
desarrollar de forma masiva nuevas aplicaciones. En este
sentido la tecnología se percibe no ya únicamente como una
fuente de mejora de la eficiencia, sino como creadora de nuevas
oportunidades, de nuevas profesiones y de nuevos servicios para
los ciudadanos. La tecnología informática no sólo es aplicable
de forma pasiva a las funciones empresariales, sino que actúa
como catalizador de un proceso de reorganización total (en
realidad, un replanteamiento completo) que sólo es posible a
través de la difusión del uso de esa tecnología.
En la reciente Conferencia Eurociudades de Barcelona se mostró
claramente que las zonas metropolitanas son el primer terreno
de experimentación de la Sociedad de la Información. En las
ciudades existe una demanda muy fuerte de nuevas modalidades de
trabajo (el trabajo a distancia) y de calidad de vida (control
de tráfico), así como un fuerte consumo de información.
Indiscutiblemente las ciudades, y especialmente las grandes
ciudades, tienen un papel fundamental a desempeñar en la
construcción y el desarrollo de esta Sociedad de la Información
por su función de centralidad no únicamente en el campo político-administrativo, sino también en el financiero y comercial,
cultural y de ocio, científico y tecnológico y, especialmente,
en el campo de las comunicaciones.
- ¿Pero cuáles son las aplicaciones concretas que propone el
Grupo Bangemann en el terreno de los consumidores particulares y en la mejora de la calidad de vida?
- El teletrabajo permite conecterse electrónicamente con
cualquier entorno profesional independientemente del sistema utilizado y permite trabajar a distancia, desde casa
y en oficinas satélite evitando así los desplazamientos.
Algunos de los problemas que se plantean son los derivados
de las menores posibilidades de relacionarse y también
habrá que evaluar las repercusiones en el campo de la
legislación laboral y de la seguridad social.
- La educación a distancia supone la creación de centros de
enseñanza a distancia que proporcionen material pedagógico
y servicios de formación para las PYMES, las grandes
empresas y las administraciones públicas. Introducir técnicas avanzadas de enseñanza a distancia en las escuelas e
institutos de formación profesional.
- Una red de universidades y centros de investigación de
banda ancha y alta definición que soporte servicios interactivos multimedia y que conecten las universidades y
centros de investigación de toda Europa con acceso y sin
restricciones a sus bibliotecas. Esto supondrá un beneficio para los responsables de los programas de investiga-

�ción gracias a la posibilidad de crear equipos más numerosos y una mayor difusión de los resultados de los trabajos.
- Gestión del tráfico por carretera. Esto supone establecer
soluciones telemáticas a escala europea para sistemas
avanzados de gestión del tráfico por carretera y otros
servicios de transporte (información al conductor, sistemas de guía, gestión de flotas, sistemas de peaje automático, etc.)
- Control del tráfico aéreo. Creación de un sistema de
comunïcacioñ del tráfico
aéreo europeo que proporcione
conexiones tierra-tierra entre todos los centros de control de tráfico aéreo europeo y conexiones aire-tierra
entre los aviones, los centros de control de la UE y la
Conferencia europea de Aviación Civil con objeto de lograr
un sistema unificado de control del tráfico aéreo transeuropeo.
- Redes de asistencia sanitaria. Crear una "red de redes" de
comunicación directa basada en normas comunes que interconecte a los médicos generalistas, los hospitales, y los
centros sociales a escala europea.
- Autopistas urbanas de la información. Crear redes accesibles desde el hogar y proporcionar los medios para utilizar servicios multimedia y de entretenimiento en línea.
Esto permitirá a los consumidores disponer de una amplia
variedad de ofertas para el entretenimiento y para las
transacciones y las gestiones (transacciones bancarias,
telecompra,etc.) así como acceder a servicios de información, teletrabajo y educación a distancia).
- Barcelona es consciente de la importancia capital que la
tecnología del cable y las llamadas autopistas de la información van a tener en la configuración de las formas de trabajo y
en los modos de vida de nuestras ciudades en el inmediato
futuro.
- Por ello, creemos imprescindible que este proceso no se limite
a una mera desregulación del mercado, que no se coñfíe únicamente al juego del libre mercado, sino que tenga en cuenta las
implicaciones sociales y territoriales que va a conllevar.
- Las autopistas de la información en realidad, ya existen y se
vinculan a las ciudades que, a su vez, están formadas por
calles. Los grandes cables troncales entre ciudades importantes
ya funcionan. Lo que queda por hacer son, precisamente las
calles de la comunicación, es decir, el cableado desde las
centrales y las grandes torres de comunicación hasta las manzanas de las casas en las que vivimos y trabajamos. (Programa
GAUDI)

��26'09 '94 0A:53

40

á

V93 402 31 84
23/99'94 11:14

^

^ 001

COOR INFO BASE O

a

93 2

Fecha: Z6-9..q

TELEFAX
N.° de Fax:
A: t C^\D
EMPRESA:

qS32
^^

Ilt1

7

DEPARTAMENTO:

rrlt'.

3Y

REFLEXIONS SOBRE CIUTAT 1 TELECOMUNICACIONS
1.--

z

N.° de hojas:
de: Gi E-57 ItrsmK
Empresa: _
Departamento:

El nou mon do los 'autopistas de ta informació' posen un repte al concepto tradicional de
ciutat (ciutat °densa°, ciutat europea, ...).
Efectivament, 1'elemerit'prax(mltal' ja nó es una condició absolutament nocossórla per te
qualitat de vida I per al dese:nvo(upaim. nt d'omprçscs 1 negocis.
Degut a que metes do los tasques, ara es podran for des do llocs remots.

2.- per tant, el concepte proximitat haurà de ser dotat de nous valors (o reforçar els que ja
tonen).

P.ex.:-

a mig termini rlo es ei rnateix vlsttar t;l Museu Picasso, que fer un recorregut
virtual amb un sistema muttlmc'dia del Museu (passejar, comp rovar fa
textura, l'espai del local, els olors, la gent, la temperatura__ etc.),
tarnpoc es el rnateix una Video- conferènda, que estar xerrant amb uns
amics en un bar preneu oí sol.

3.-

Alxi doncs, cal que la clutai promogui els ç , rs.x I rs: la presència, te gent, els contactes
informals, el passeig informal, ... on front dota pantalla de vídeo.

4.-

1 que eiimtnl els pus (çigfe Lb1 pol.lució, agror eractó, soroll, tràfic, criminalitat, ... etc.

5.-

Addicionalment, des del nostre punt do vista, la proximitat tambó és un valor per les
tolen o nunicacions.

r

Efectivament, els cablejats aprofiten infrastructures des subsòl i la proximitat entre els
habitatges haurien de reduir els costos globals de transmissió.
8.- Por tant, en una situació de competència Giutat versus Camp (o ciutat densa versus
ciutat dispersa), les dispenibliítats de comunlcaçió scybre tots els ps (s haurien de iradu{r
aquestes avantatges de dutat.
7.- Dit en poques paraules: El cost de comunisacló hauria d'ésser més baix en les ciutats
denses.
El nombre de servels drsponbles hauria d'ósser superior en qualitat 1 quantitat.

8.-, 1 alxd ens porta e un altre terna: Les ciutats dirien de poder gestionar o intervenir,
aproliitant les sever capacitats. tes economies d'esta. donant aquests extravalors que
altes entitats no poden o no saben donar.

AlnotarneTti de ltartttonw

�23/89'94

ñ

1;t 14

002

COOR INFO BASE O

C93 402 31 :54

26/09 '94 09:53

93 2910261

I. N .I.

P.03

Tot.: 2919115M FIQ291t1pE1

tu-L: 141.222 .130C
bw:t2.11WCIa

9.- Alxb vol dic capacitat do daelsló sobre les Infrastructures mtnimes garantides que es
donen, l de solocclonar proveïdors I serveis, per sobre de decisions donadas més
amunt, tipus ('erlt6 para todos') (niveli roglorral, ntv&gt;}II estatal o deixar les forces del
mercal Iilurament,.
yy

^

10,- A curt termini, fes ciutats amb el seu dinamisme voten sor capdavanters s'oforeixon
iniciar pronos pilot on c!s neus sor veis do totocomunic ac; iá.
La sinergia d'ompresos, tires, universitats, ..- otc. pot croar el "caldo do cultivo' per
ondegar projectes tals com:
-

-

Tele- treball,
Tele-ensenyament, tole-formació,
Serveis de Telecomunicació potents entre empreses,
Sistemes de regulació de tràfic i tole- guiatge de conductors.

11,- Els organismes en si rnateixos, volen ser uns dels grans consumidors de les
novos tocnologios, oferint tat un mon nou de serveis al ciutadà, donant-li lntormació,
millorant Ia relació administrat-admïnlstració, adrnotent una més gran part3clpddb
clutadana i reduint els costos de gestió administrativa.

^..._

..^ ^ . .. . .,

Atiludtemettt dC D arrclut7u

�</text>
                  </elementText>
                </elementTextContainer>
              </element>
            </elementContainer>
          </elementSet>
        </elementSetContainer>
      </file>
    </fileContainer>
    <collection collectionId="30">
      <elementSetContainer>
        <elementSet elementSetId="1">
          <name>Dublin Core</name>
          <description>The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/.</description>
          <elementContainer>
            <element elementId="50">
              <name>Title</name>
              <description>A name given to the resource</description>
              <elementTextContainer>
                <elementText elementTextId="39357">
                  <text>09.01. Activitat de representació (com a Alcalde)</text>
                </elementText>
              </elementTextContainer>
            </element>
            <element elementId="40">
              <name>Date</name>
              <description>A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource</description>
              <elementTextContainer>
                <elementText elementTextId="39358">
                  <text>1982-1997</text>
                </elementText>
              </elementTextContainer>
            </element>
            <element elementId="41">
              <name>Description</name>
              <description>An account of the resource</description>
              <elementTextContainer>
                <elementText elementTextId="43845">
                  <text>Aquesta sèrie agrupa els documents sorgits de la funció representativa de l'exercici del càrrec d'Alcalde de Barcelona.</text>
                </elementText>
              </elementTextContainer>
            </element>
          </elementContainer>
        </elementSet>
      </elementSetContainer>
    </collection>
    <itemType itemTypeId="22">
      <name>No tenen tipus</name>
      <description>Tipo temporal para mapear las fichas sin tipo a la base resource template de Omeka S</description>
    </itemType>
    <elementSetContainer>
      <elementSet elementSetId="1">
        <name>Dublin Core</name>
        <description>The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/.</description>
        <elementContainer>
          <element elementId="43">
            <name>Identifier</name>
            <description>An unambiguous reference to the resource within a given context</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="19380">
                <text>4314</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="50">
            <name>Title</name>
            <description>A name given to the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="19381">
                <text>Conferència "The European Challenge for a global information society"</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="39">
            <name>Creator</name>
            <description>An entity primarily responsible for making the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="19383">
                <text>Maragall, Pasqual, 1941-</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="42">
            <name>Format</name>
            <description>The file format, physical medium, or dimensions of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="19384">
                <text>Textual</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="81">
            <name>Spatial Coverage</name>
            <description>Spatial characteristics of the resource.</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="19385">
                <text>Brussel·les</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="44">
            <name>Language</name>
            <description>A language of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="19387">
                <text>Castellà</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="49">
            <name>Subject</name>
            <description>The topic of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="19388">
                <text>Societat de la informació</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="21431">
                <text>Relacions Internacionals</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="21432">
                <text>Unió Europea</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="21433">
                <text>Benestar Social</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="21434">
                <text>Competitivitat</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="21435">
                <text>Acció política</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="21436">
                <text>Territoris</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="51">
            <name>Type</name>
            <description>The nature or genre of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="28357">
                <text>Conferència</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="40">
            <name>Date</name>
            <description>A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="41021">
                <text>1994-09-27</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="90">
            <name>Provenance</name>
            <description>A statement of any changes in ownership and custody of the resource since its creation that are significant for its authenticity, integrity, and interpretation. The statement may include a description of any changes successive custodians made to the resource.</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="43636">
                <text>Aquest document forma part del fons municipal de l’Ajuntament de Barcelona (productor de la documentació) i és còpia digital de l’original custodiat a l’Arxiu Municipal Contemporani de Barcelona.</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
        </elementContainer>
      </elementSet>
      <elementSet elementSetId="4">
        <name>EAD Archive</name>
        <description>The Encoded Archival Description is a common standard used to describe collections of small pieces and to create hierarchical and structured finding aids.</description>
        <elementContainer>
          <element elementId="98">
            <name>Level</name>
            <description>The hierarchical level of the materials being described by the element (may be other level too).</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="19389">
                <text>Document</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
        </elementContainer>
      </elementSet>
    </elementSetContainer>
    <tagContainer>
      <tag tagId="1">
        <name>Discursos i conferències</name>
      </tag>
    </tagContainer>
  </item>
  <item itemId="1468" public="1" featured="0">
    <fileContainer>
      <file fileId="1111">
        <src>https://arxiupmaragall.catalunyaeuropa.net/files/original/30/1468/19951218d_00706_LD.pdf</src>
        <authentication>71f4989235ee0499098d906e1326126e</authentication>
        <elementSetContainer>
          <elementSet elementSetId="5">
            <name>PDF Text</name>
            <description/>
            <elementContainer>
              <element elementId="118">
                <name>Text</name>
                <description/>
                <elementTextContainer>
                  <elementText elementTextId="42729">
                    <text>Gabinet Tecnic de
Relacions Públiques i Protocol

BARCELONAPUNTCLAU
CONFERENCIA DE L'EXCM. SR. PASQUAL MARAGALL 1 MIRA,
ALCALDE DE BARCELONA

Dia : 18 de desembre de 1995
Hora: 19.00h .
Lloc: Saló Daurat de la Casa Llotja de Mar (e/ Con solat , núm. 2)

ORDRE DE L'ACTE

*

Obertura de l'acte a ca rrec de l'Excm. Sr. Antoni Negre i Villavecchia,
President de la Cambra Oficial de Comer&lt;;, lndústria i Navegació de Barcelona,
qui dóna la paraula a,

- Excm. Sr. Caries Ponsa i Ballart,
President de Barcelona Centre Logistic.

- Conferencia a carrec de I'Excm. Sr. Pasqual Maragall i Mira,
Alcalde de Barcelon a, sota el títol Barcelona Centre Logístic Europeu.

* Cloenda de l'acte a cura de I'Excm. Sr. Antoni Negre i Villavecchia,
President de la Cambra Oficial de Comerr; , lndústria i Navegació de Barcelona.

�Ajuntament de Barcelona
GABINET DE L'ALCALDIA

Proposta per a la conferencia de !'Alcalde sobre els reptes de Barcelona
en el camp logístic

EN PRIMER LLOC VULL AGRAIR AL PRESIDENT ANTONI
NEGRE LA DISPOSICIÓ DE 'LA CAMBRA DE COMER&lt;;,

r,· · (JI

~ ~:.•

INDÚSTRIA 1 NAVEGACIÓ A FACILITAR EL SALÓ DAURAT DE
LA CASA DE LA LLOTJA PER A AQUESTA CONFERENCIA.

7 l~¡~

&gt;f~~t~,
t

.'\9

SEGURAMENT ES TRACTA DEL LLOC MÉS IDONI

PER

PARLAR DEL DESENVOLUPAMENT DE BARCELONA 1 L'ÁREA

\ fJ

METROPOLITANA

¡r \'

VOCACIÓ EUROPEA. AQUEST SERÁ EL NUCLI DE LA MEVA

~

rrl

COM

A

PLATAFORMA

LOGÍSTICA

DE

INTERVENCIÓ, EN LA QUAL INTENTARÉ COMPAGINAR LES
DADES OBJECTIVES AMB LES REFLEXIONS, ELS FETS AMB
LES PROJECCIONS DE FUTUR.
TAMBÉ VULL AGRAIR A L'ASSOCIACIÓ BARCELONA CENTRE
LOGÍSTIC LES ACTIVITATS QUE ESTA DUENT A TERME, EN
EL MARC DE LES QUALS SE SITUA AQUESTA CONFERENCIA.

EL MODEL "FLEXIBLE" DE DESENVOLUPAMENT

EL MODEL DE DESENVOLUPAMENT ECONÓMIC D'UNA GRAN
CIUTAT ES POT DEFINIR A PARTIR DE TRES GRANS
FACTORS: L'ORGANITZACIÓ DE LA PRODUCCIÓ, LA POLÍTICA
2

�Ajuntament de Barcelona
GABINET DE L'ALCALDIA

ECONÓMICA

GENERAL

(QUE

COMPREN

EL

GRAU

D'OBERTURA A L'EXTERIOR 1 LA INTERNACIONALITZACIÓ DE
LA PRODUCCIÓ) 1 L'ORGANIT?ACIÓ DEL TERRITORI (QUE
INCLOU

EL

PLANEJAMENT

URBANÍSTIC

LES

INFRASTRUCTURES).
ELS DARRERS ANYS S'ESTÁ ADOPTANT L'ANOMENAT MODEL
"FLEXIBLE" 1 S'ESTAN PRODUINT UN SEGUIT DE CANVIS EN
LA FORMA D'ORGANITZACIÓ Dq LA PRODUCCtÓ 1 DE GESTIÓ
MACROECONÓMICA, CANVIS qUE RECLAMEN RESPOSTES
URBANÍSTIQUES 1 DE PROVISIÓ D'INFRASTRUCTURES.
L'ORGANITZACIÓ DE LA PRODlUCCIÓ ESTA DOMINADA PER
PRINCIPIS

DE

NATURALESA

AVENyOS

TECNOLÓGICS

FLEXIBILITZADORA.

PERMETEN

ELS

INCREMENTAR

L'EFICIENCIA REDUINT EL TAMANY DELS ESTABLIMENTS
INDUSTRIALS. ES GENERALITZA L'ÚS DE LA INFORMÁTICA
EN

LA

PRODUCCIÓ

PARAL.LELAMENT,
FINANCERS,
CANVIAR

INDUSTRIAL
CREiiXEMENT

EL

SALARIALS
ASPECTES

DE

SERVEIS.

DELS

COSTOS

1 ENERGETICS

OBLIGUEN

BÁSICS

L'ESTRATEGIA

DE

A

PRODUCTIVA, EN UNA DIRECCIÓ FLEXIBILITZADORA QUE
COMPREN

ELEMENTS

COM !LA

DISMINUCIÓ

D'ESTOCS,

L'EXTERNALITZACIÓ DE FASES SENCERES DEL PROCES
PRODUCTIU 1DE SERVEIS, ETC.

3

�Ajuntament de Barcelona
GABINET DE L'ALCALDIA

LA

LOG ÍSTICA

PRIORITATS

SUBSTITUEIX

EL

D'ORGANITZACIÓ

MÁRKETING
DE

LES

EN

LES

EMPRESES

INDUSTRIALS . LA RECUPERACIÓ DE L'OFERTA PASSA A SER
L'OBJECTIU DE LA POLÍTICA ECONÓMICA; L'EXTENSIÓ DE LA
DEMANDA ES VOL OBTENIR OBRINT ELS MERCATS 1 FENT
POSSIBLE

LA

GLOBALITZACIÓ

DE

LES

ECONOMIES

NACIONALS. CREIXEN INTENSAMENT ELS REQUERIMENTS
D'INFRASTRUCTURES DE TRANSPORT 1 COMUNICACIONS
DIMENSIONATS A ESCALA INTERNACIONAL.
ES

FA

NECESSARI

PLANTEJAR

ESTRATEGIES

ECONÓM IQUES REFERENCIADES EN EL TERRITORI, QUE
POSIN

L'EMFASI

POSITIVES

PER

EN

LA

GENERACIÓ

AL SISTEMA

D'EXTERNALITATS

PRODUCTIU;

LA

UNITAT

D'ANÁLISI JA NO ÉS EL SECTOR SINÓ ~L TERRITORI.
EL MODEL DE "CIUTAT FLEXIBLE" COMPORTA TOT UN
CONJUNT DE CONSEQÜENCIES:
- NOVES

FORMES

D'ORGANITZACIÓ

DE

L'ACTIVITAT

ECONÓMICA 1 DE LOCALITZACIÓ DE LA POBLACIÓ EN EL
TERRITORI DE LES GRANS, CIUTATS. LES ACTIVITATS
INDUSTRIALS SEGUEIXEN SENT FONAMENTALS, PERÓ
PERA LA SEVA CONTINUrTAT CAL ADAPTAR LA POLÍTICA
TERRITORIAL 1EL PLANEJAMENT URBANÍSTIC.

4

�Ajuntament de Barcelona
GABINET DE L'ALCALDIA

- EL NOU MODEL TENDEIX A INCREMENTAR LA DEMANDA
DE TRANSPORTS 1 COMUNICACIONS.
- L'OFERTA

D'INFRASTRUCTURES

S'HA

D'ADAPTAR

1

AVANCAR-SE A AQUESTS GANVIS. LA NECESSITAT DE
REDIMENSIONAR LES INFRASTRUCTURES EXIGEIX UN
TRACTAMENT AMPLI

1

COORDINAT, FINS

1

TOT ENTRE

DIVERSES CIUTATS , PER ASSOLIR LA "MASSA CRÍTICA"
SUFICIENT-

1

ATRAURE

GRAN S

OPERADORS

INTERNACIONALS.
- L'INCREMENT

HA

DE

SER

TAN

QUANTITATIU

COM

QUALITATIU . S'HA D'ACONSEGUIR QUE LA DEMANDA ES
DIRIGEIXI DE MANERA CREIXENT CAP A L'EXTERIOR,
GLOBALITZANT L'ECONOMIA, 1 S'HA D'AMPLIAR L'ABAST 1
LES

FUNCIONS

DELS

SISTEMES

PORTUARIS

AEROPORTUARIS.
- EN LA POLÍTICA D'INFRASlRUCTURES CAL INTEGRAR
L'ESCALA NACIONAL AMB LA LOCAL.
- LES

INFRASTRUCTURES

DE

TRANSPORT

COMUNICACIONS HAN DE RESPONDRE AL DOBLE REPTE
DE GLOBALITZACIÓ 1 FLEXIBIL.ITAT DE L'ECONOMIA.
- LA

FLEXIBLE

PRODUCCIÓ

DESENVOLUPAMENT

DE

LA

5

EXIGE IX

LOGÍSTICA

EN

EL
AMBITS

�Ajuntament de Barcelona
GABINET DE L'ALCALDIA

CREIXENTS DE LA PRODUCCIÓ 1 EL REPLANTEJAMENT
D'ALGUNES

PECES

PLANEJAMENT

BASIQUES

URBANÍSTIQ;

DEL

CALEN

SISTEMA
NOVES

DE

AREES

ESPECÍFIQUES (ZONES D'ACTIVITATS LOGÍSTIQUES).
- LA TENDENCIA A L'ESPECIALITZACIÓ DE LES CIUTATS
DERIVA CAP A NOVES TENDENCIES QUE POSSIBILITEN
UNA DIVERSIFICACIÓ MÉS GRAN.
- LA MIDA DELS ESTABLIMENTS PRODUCTIUS TENDEIX A
DISMINUIR.
- LA

DINÁMICA

DE

LOCALITZACIÓ

DE

L'ACTIVITAT

PRODUCTIVA TENDEIX A SlifUAR LA PRODUCCIÓ A LA
PERIFERIA DE LA METRÓPOLIS.

BARCELONA, "CIUTAT FLEXIBLE"

EL CONJUNT DEL SISTEMA METROPOLITA DE BARCELONA
HA

SEGUIT

UNES

PAUTES

PRÓPIES

DEL

MODEL

DE

DESENVOLUPAMENT FLEXIBLE.
L'EVOLUCIÓ QUE BARCELONA 1 EL SEU ENTORN HAN
SEGUIT

ELS

DARRERS

ANYS

ES

CARACTERITZA

CREIXEMENT DE L'ACTIVITAT ECONÓMICA 1 INDUSTRIAL

6

PEL
(1

�Ajuntament de Barcelona
GABINET DE L'ALCALDIA

PER TANT DE L'OCUPACIÓ
POBLACIÓ)

l1

DE LOCALITZACIÓ DE LA

A LES DUES CORONES METROPOLITANES.

AQUEST FET S'HA POSAT ESPECIALMENT DE MANIFEST ALS
MUNICIPIS SITUATS A L'ENTORN DEL RIU LLOBREGAT 1 EL
CORREDOR DE LA B-30.
ENTRE

LES

CONSEQÜENCIE$

QUE

SE'N

DERIVEN

ES

TROBEN EL CREIXEMENT DE LA DEMANDA DE TRANSPORTS
1 COMUNICACIONS

A

BARCELONA,

NECESSITAT

LA

L'EXTERIOR

DEL --MUNICIPI
D'INCREMENTAR

DE
LA

CONNECTIVITAT ENTRE LA "CIUTAT CENTRAL" 1 LES DUES
CORONES 1 ENTRE LA PRIMERA 1 LA SEGONA CORONA
METROPOLITANA,

1 LA

NECESSITAT

D'ARTICULAR

LES

INFRASTRUCTURES LOCALITZADES AL BAIX LLOBREGAT
AMB EL CONJUNT DE CIUTATS, CENTRES DE PRODUCCIÓ 1
MERCATS DE TREBALL DE LA SEGONA CORONA, TANT EN
SENTIT GARRAF 1AL T PENEDES COM EN SENTIT TERRASSASABADELL-GRANOLLERS.
EL PRINCIPAL REPTE D'AQUEST ENTRAMAT METROPOLITA
EN ENTRAR A LA DECADA DELS NORANTA ERA EN BONA
MESURA DE

NATURALESA INFRASTRUCTURAL. AQUEST

REPTE PASSAVA, COM JA S'HA piT, PERLA CONNECTIVITAT
ENTRE BARCELONA 1 LES CORONES METROPOLITANES,
PERÓ,

TENINT

EN

COMPTE

LA

GLOBALITZACIÓ

DE

L'ACTIVITAT ECONÓMICA, CAL GARANTIR QUE LES GRANS
INFRASTRUCTURES (AERIES, MARÍTIMES, FERROVIARIES,

7

�Ajuntament de Barcelona
GABINET DE L'ALCALDIA

VIÁRIES 1 DE TELECOMUNICACIONS) SUPOSIN UNA OFERTA
D'ABAST INTERNACIONAL PER AL CONJUNT DE L'ÁREA DE
BARCELONA.

EL CONTEXT

SITUATS EN AQUEST PUNi,

EL CONTEXT EUROPEU

INTERNACIONAL PRESENTA UNS TRETS CARACTERÍSTICS:
- EUROPA OCCIDENTAL CONC!ENTRA EL 44% DEL COMER&lt;;
MUNDIAL; AMERICA DEL NORD EL 17°/o 1EL JAPÓ EL 8°/o.
-- ES

CALCULA

QUE

LA

DEMANDA

DE

SERVEIS

DE

TRANSPORT, DES D'ARA FINS A L'ANY 2010 , CREIXERA
FINS A UN 60°/o PEL QUE FA A MERCADERIES 1 FINS A UN

120°/o QUANT A PASSATGERSi.
- AQUESTA TENDENCIA ES POT VEURE AFECTADA PER
L'APARICIÓ DE "TRAMS DE SATURACIÓ" (ESPECIALMENT
EN EL TRANSPORT PER CARRETERA 1 EL FERROVIARI) 1
PER LA MAJOR REPERCUSS 1Ó QUE EL TRANSPORT PER
1

CARRETERA TÉ SOBRE EL IMEDI AMBIENT 1 SOBRE LA
SEGURETAT

VIARIA

(CQNSUM

D'ENERGIES

RENOVABLES, CONTAMINAqló ATMOSFERICA,
SOBRE EL TERRENY).

8

NO

EFECTE

�Ajuntament de Barcelona
GABINET DE L'ALCALDIA

- TAMBÉ Hl PODEN INCIDIR, COM A RESTRICCIONS A
L'OFERTA, LA PERVIVENCIA DE XARXES DE TRANSPORT
1 LA INAPROPIADA INTEGRACIÓ DELS

INCOMPLETES

MODUS DE TRANSPORT (CAL PENSAR QUE FINS ARA, EL
DISSENY DE LES XARXES DE TRANSPORT S'HA FET
SOVINT

DES

NACIONAL

D'UNA

1,

A

PERSPECTIVA

MÉS,

EXCLUSIVAMENT

L'EVOLUCIÓ

ECONÓMICA

HA

DElCRMINAT UNA DOTACIÓ , 1 UNA QttALITAT DESIGUAL
ENTRE

D'INFRASTRUCTURES
D'EUROPA

1 LES

ÁREES

EL

MÉS

CENTRE-NORD

MERIDIONALS

DEL

CONTINENT).
- LES INSTITUCIONS EUROPEES ESTABLEIXEN QUE EL
DESENVOLUPAMENT D'UNA XARXA TRANSEUROPEA DE
TRANSPORTS

HA

DE

COMPLIR

LES

CO NDICIONS

SEGÜENTS:
1.- HA DE GARANTIR UNA MOBILITAT DURABLE 1 SEGURA
DE PERSONES 1 BENS EN L'ESPAI SENSE FRONTERES
INTERIORS, CONTRIBUINT

ALHORA

ALS
MEDI

OBJECTIUS

COMUNITARIS

EN

MATERIA

DE

AMBIENT

ASSEGURANT

LES

MILLORS

CONDICIONS

1

SOCIALS

POSS IBLES .
2.- HA D'OFERIR ALS USUARIS INFRASTRUCTURES 1
SERVEIS

DE

QUALITAT

ECONÓMICAMENT ACCEPTABLES .

9

EN

CONDICIONS

�Ajuntament de Barcelona
GABINET DE L'ALCALDIA

3.- HA DE COMBINAR TOTS ELS TIPUS DE TRANSPORT,
TENINT EN COMPTE ELS AVANTATGES DE CADASCUN.
4.- HA DE PERMETRE UNA UTILITZACIÓ ÓPTIMA DE LES
CAPACITATS EXISTENTS.
5.- HA DE SER INTER-OPERABLE EN TOTS ELS SEUS
ELEMENTS .
6.- HA DE COBRIR TOT EL TERRITORI, CONNECTANT LES
GRANS

ÁREES

URBANES

1 REGIONS,

FACILITANT

L'ACCÉS GENERAt 1 ESTABLINT ENLLA90S ENTRE tES
REGIONS INSULARS 1 PERIFERIQUES 1 LES REGIONS
CENTRALS.
7.- HA DE PREVEURE L'AMPLIACIÓ A LES XARXES DELS
ESTATS

MEMBRES

DE

L'ASSOCIACIÓ

EUROPEA

DE

LLIURE COMERc;, DELS PA"iSOS DE L'EUROPEA CENTRAL
1ORIENTAL 1DELS PArSOS MEDITERRANIS.
- PEL QUE FA ALS PORTS, ES PREVEU QUE L'EUROPA
OCCIDENTAL SEGUIRÁ ESSENT L'ÁREA ECONÓMICA AMB
UN MAJOR VOLUM DE TRÁFICS INTERREGIONALS 1 QUE
ELS PRINCIPALS INTERCANVIS EXTERNS SERAN AMB ASIA
1 AMERICA DEL NORD. NO ES PREVEU QUE ELS PORTS
DEL NORD DE LA UNIÓ EUROPEA PERDIN EL DOMINI DELS
FLUXOS AMB NORD-AMERICA, PERÓ ELS PORTS DE LA
MEDITERRÁNIA HAN DE JUGAR EL PAPER PREEMINENT
EN EL TRÁFIC A L'ORIENT LLUNYA.

10

�Ajuntament de Barcelona
GABJNET DE L'ALCALDIA

ES PERFILA UN REFOR~AMENT DE LA CONCENTRACIÓ
PORTUARIA 1 EL DESENVOLUPAMENT
D'ENCLAVAMENTS
1
FORTS ("PORTS-CRU"iLLA", GRANS "MAIN PORTS", CADA
VEGADA MENYS NOMBROSOS), UN INCREMENT DE LA
COMPETENCIA

INTERPORTUARIA

A

ESCALA

CONTINENTAL 1 UNA TENDENCIA A L'ESPECIALITZACIÓ
PORTUARIA.
EN - L'AMBIT DELS PORTS MERIDIO~ALS JUGARA UN
1

PAPER BASIC LA CAPACITAT DE CAPTACIÓ DEL TRAFIC
AMB L'ORIENT LLUNYA 1, TAMBÉ, AMB L'ORIENT MITJA 1 EL
NORD D'AFRICA.
ENTRE ELS FACTORS DE Cq)MPETITIVITAT DELS PORTS
MEDITERRANIS

ES TROBEfr'J

LA

DIMENSIÓ

DEL

SEU

"HINTERLAND", LA PRODUClfiVITAT DELS TRANSPORTS
TERRESTRES 1LA PROPIA EFICACIA PORTUARIA
- QUANTS

ALS

AEROPORTS,

SEMBLANTS. ES TENDEIX A

LES

PREVISIONS

SÓN

LA CONCENTRACIÓ CREIXENT

EN ALGUNS GRANS "HUBS" :EUROPEUS, EN DETRIMENT
DELS AEROPORTS

PERIFERICS,

1 A

UNA CREIXENT

POLARITZACIÓ ENTRE ELS GRANS AEROPORTS 1 ENTRE
ELS

GRANS

EIXOS

DE

TRÁNSIT

INTERNACIONALS.

11

INTEREUROPEUS

1

�Aj untament de Barcelona
GABINET DE L'ALCALDIA

ES PREVEU UN INCREMENT DE L'ESPECIALITZACIÓ (TANT
EN CAPTACIÓ DE PASSATGEIRS COM DE MERCADERIES) 1
UN PAPER CADA VEGADA MÉS RELLEVANT DE LES
MERCADERIES

(EL

25%

DEL

COMERc;

MUNDIAL

D'ARTICLES MANUFACTURATS ES TRANSPORTA JA ARA
PER VIA AERIA).
ELS FACTORS BÁSICS EN L'ESTRATEGIA AEROPORTUARIA
SÓN LA LOCALITZACió- DE¡ LES INSTAL.LACIONS, LES
POSSIBILITATS

DE

CONINEXIÓ

DELS

ENLLAc;os

TERRESTRES (CARRETERA I!FERROVIARIS), LA INSERCIÓ
EN UNA ZONA DE POTENCIA~ DEMOGRÁFIC 1 ECONÓMIC, 1
LA QUALITAT DE L'OFERTA DELS SERVEIS DE TERRA, DE
DUANES 1 DE SEGUIMENT 1 GONTROL INFORMÁTIC DE LA
CÁRREGA, AMB UNA TARIFAdló COMPETITIVA.
- PEL QUE FA ALS SERVEIS ~OGÍSTICS, AMB L'AMPLIACIÓ
DE

MERCATS

LA

DEMANDA

HA

CRESCUT

ESPECTACULARMENT 1 S'HA MODIFICAT. LES EMPRESES
HAN

D'ESTAR

PRESENTS

EN

ÁREES

DE

CONSUM

DIVERSES, TENEN UNA MAJOR PRESSIÓ COMPETITIVA 1
S'HAN D'ADAPTAR A L'EVdLUCIÓ DE LA DEMANDA

1

AVANc;AR-S'HI.
LES

EMPRESES

D'ABASTAMENT

HAN
1

DE

CONTROLAR

DISTRIBUCIÓ.

LES

ELS

FLUXOS

OPERACIONS

RELACIONADES AMB LA diRCULACIÓ DE MATERIALS

12

�Ajuntament de Barcelona
GABINET DE L'ALCALDIA

AUGMENTEN CONSTANTMENT; ELS TERMINIS D'ENTREGA
SÓN MÉS CURTS 1 LA FRBQÜENCIA D'ENVIAMENTS ÉS
MÉS GRAN. DE LA GESTIÓ DE FLUXOS MASSIUS ES PASSA
A LA NECESSITAT DE GES-rliONAR FLUXOS DIFUSOS DE
MERCADER! ES.
EL MERCAT 1 L'OFERTA DE SERVEIS LOGÍSTICS, DONCS,
S'ESTA TRANSFORMANT. AIXÍ,
1

Hl HA UNA CREIXENT

SUBCONT---RACTACIÓ DE LES ACTIVITATS tOGÍSTIQUES
PER PART DE LES GRANS EMPRESES INDUSTRIALS A
OPERADORS

ESPECIALITZATS,

ELS

OPERADORS

LOGÍSTICS , MÉS GLOBALS ¡l AMB MÉS PRESTACIONS,
ESDEVENEN AGENTS POLIVALENTS AMB UNA AMPLIA
CAPACITAT DE SERVEIS.
EN

AQUESTA

D'ACTUACIÓ
TRÁFICS

DIRECCIÓ,

PROU

CAL

AMPLfS,

1 DIFERENTS

GARANTIR

COMBINAR

MODUS
t

DE

ÁMBITS

DIFERENTS

TRANSPORT

1

DISPOSAR DE XARXES D'ALTA QUALITAT DE SERVEI.
LA

LOCALITZACIÓ

DELS ' SERVEIS

LOGÍSTICS

ÉS

FONAMENTAL. LA CREACIÓ 1¡UBICACIÓ DE PLATAFORMES
LOGÍSTIQUES
/

TÉ

ELS

FACTORS

PRINCIPALS

EN!

L'EXISTENCIA D'UNA GRAN DENSITAT 1 UNA ~ONNEXIÓ
EFICA&lt;;

D'INFRASTRUCTURE~

DE TRANSPORT; EN EL FET

QUE ELS CENTRES DE TRANSIT 1 REDISTRIBUCIÓ HAN
D'OFERIR

SERVEIS

DE

QUALITAT,
;

13

DE

TRACTAMENT

�Ajuntament de Barcelona
GABINET DE L'ALCAtDIA

ESPECIALITZAT DELS PRODUCTES 1 DE TRANSMISSIÓ
D'INFORMACIÓ; EN LA CAJPACITAT D'ACOLLIR GRANS
VOLUMS DE TRÁFIC 1 PROJECTAR ADEQUADAMENT LA
IMATGE

DE

LES

EMPRESES

INSTAL.LADES

A

LA

PLATAFORMA; EN EL FET QUE L'ÁREA D'INFLUENCIA HA
'

DE TENIR PROU PES DEMOGRÁFIC 1 ECONÓMIC; 1 EN EL
FET

QUE

CAL

CALI BRAR

LA

DISTANCIA

RESPECTE

D'AL TRES PLATAFORMES LOGÍSTIQUES.
LES

TENDENCIES

SOBRE

LpCALITZACIÓ

D'ACTIVITATS

PRODUCTIVES A LA UNIÓ EUROPEA SITUEN UNA GRAN
ÁREA

DE

PRODUCCIÓ

A

L'EEUROPA

CENTRAL

1 TRES

CENTRES LOGÍSTICS QUE, PER RAONS ECONÓMIQUES 1
GEOPOlÍTIQUES, HAURAN DE SITUAR-SE A L'EUROPA DE
L'EST, AL NORD D'EUROPA 1AL $UD Ó ÁREA MEDITERRÁNIA.
BARCELONA

HA

DE

SER

Ell.

PUNT

CLAU

~~

DE

L'ÁREA

LOGÍSTICA DEL SUD D'EUROPA.

LES POTENCIALITATS DE L'ÁREA DE BARCELONA

EN EL CONTEXT DESCRIT, L'ÁREA DE BARCELONA COMPTA
AMB UN PERFIL SECTORIAL 1 TERRITORIAL QUE Ll ATORGA
AVANTATGES

DE

SORTIDA.

SÓN

ELS

AVANTATGES

D_
ERIVATS DEL FET D'APLEGAR. EN UN ESPAI TERRITORIAL

14

�Ajuntament de Barcelona
GABINET DE L'ALCALDIA

DELIMITAT, EL PORT. L'AEROPORT 1 L'ACTIVITAT LOGÍSTICA,
UNA

XARXA

DE _TRANSPORTS

1 COMUNICACIONS

JA

EXISTENT 1 UN CONGLOMERAT ECONÓMIC 1 URBA DINÁMIC 1
-----

-------

--------

·-·--·

-

-----·

------

·-·-

ACTIU.
HAMB~OTIERDAM,

PER EXEMPLE, DISPOSEN D'UN

PORT MOLT POTENT PERÓ NO D'UN AEROPORT DEL MATEIX
NIVELL.

MARSELLA DISPOSA D'UN PORT ACTIU,

PERÓ

TAMBÉ TÉ MANCANCES EN AEROPORf 1 "MASSA CRÍTICA".
BARCELONA

TÉ

UN

VENTALL

DE

POSSIBILITATS

LA

SINERGIA DE LES QUALS ÉS UNACTIU DE PRIMER ORDRE.
LA

POTENCIALITAT

DE

L'ÁREA

DE

BARCELONA

ES

FONAMENTA EN FACTORS CONCRETS:
- ESTRUCTURA

INIERMODAL TERRA-MAR-AIRE,

...___-----

EN

UN

~

TERRITORI

INTEGRAT

D'EXTRAORDINÁRIES

POSSIBILITATS COMPETITIVES.

-

---

- GRAN CREIXEMENT DEL TRÁNSIT DE CONTENIDORS AL
PORT,

EN

COMP~- AMB
;

D'AL TRES

PORTS

MEDITERRANIS.
- BON POSICl'-.

' "'--'--'LUO_

EL COMER&lt;; AMB L'ORIENT

I

LLUNYA.

15

�Ajuntament de Barcelona
GAB1NET DE L'ALCALDIA

- UNA CONNEXIÓ DIRECTA AMB ELS PORTS DEL NORD
D'ÁFRICA 1, EN GENERAL, AM'B LA CONGA MEDITERRÁNIA.
- UNES

PERSPECTIVES

DE

PROGRÉS

PORTUARI

PLANIFICADES 1 JA ENGEGADES ELS DARRERS ANYS,
QUE ES BASEN EN EL DESENVOLUPAMENT DE LA ZONA
D'ACTIVITATS LOGÍSTIQUES.
- UN AEROPORT RENOVAT, LA CAPACITAT DEL QUAL ESiÁ
EN CONSTANT CREIXEMENT 1 QUE HA D'AMPLIAR-SE EN
SERVEII ACTIVITAT.
- UN HINTERLAND PRODUCTIU, DE CONSUM 1 DE SERVEIS
MOLT IMPORTANT.
BARCELONA

HA

DE

DESENVOLUPAR,

EQUILIBRAR

1

APROFITAR AQUESTS FACTORS, ACTUANT DE MANERA QUE
S'ASSEGURI

L'EXIT D'UNES

POTENCIALITATS EVIDENTS.

AIXÓ VOL DIR MILLORAR CADASCUN DELS ELEMENTS,
ADEQUAR

LES

COMUNICACIONS

QUE

ELS

HAN

DE

RELACIONAR 1 ELS HAN D'ENLLA&lt;;AR AMB LES GRANS
XARXES DE COMUNICACIÓ EUROPEES, 1 GARANTIR-NE UNA
ADEQUADA INTEGRACIÓ EN EIL TERRITORI, RESPECTUOSA
AMB ELS VALORS MEDIAMBIENTALS.
ES TRACTA, EN DEFINITIVA, DEi CONFORMAR UN VERITABLE
1

EQUILIBRAT

"HUB"

LOGÍSTIC,

16

UNA

PLATAFORMA

�Ajuntament de Barcelona
GABINET DE L'ALCALDIA

INTEGRADA

D'ESCALA

INTERCONTINENTAL

AMB

EUROPEA

QUE

DE

FACI

VOLUNTAT
EL

BARCELONA

PRINCIPAL CENTRE LOGÍSTIC DEL SUD D'EUROPA.
BARCELONA

HA

DE

CONVERTIR-SE,

JUNTAMENT

AMB

MADRID, EN EL GRAN POL LOGÍSTIC DEL PAÍS . EN AQUEST
DOBLE

EIX

RECONEGUT
D'ALTRES

BARCELONA-MAQRID
COM

A

(QUE

JERÁRQUICAMENT

PLATAFORMES

DE

LA

HA

DE

SER

SUPERIOR

PENÍNSULA

A

-BILBAO,

VALENCIA, ALGECIRAS ... -), MENTRE MADRID CONSOLIDA LA
'

SEVA POSICIÓ DOMINANT EN RELACIÓ AMB LA PRÁCTICA
TOTALITAT DE LA PENÍNSULA 1 TENDEIX A UNA CERTA
ESPECIALITZACIÓ
EUROPA-AMERICA,
CARÁCTER

D'ÁREA

EN

CÁRREGA

INTERCONTINENTAL

BARCELONA

POTENCIA

LOGÍSTICA

INTERMODAL

EL

SEU

1 PORT

MERIDIONAL D'ENTRADA PER AL TRÁNSIT AMB LA CONGA
MEDITERRÁNIA, AMB EUROPA EN GENERAL 1 AMB ORIENT.
LA POTENCIACIÓ DEL CENTRE LOGÍSTIC DE BARCELONA SE
¡

SITUA

EN

L'ESQUEMA

DE

DES-RADIALITZACIÓ

DESENVOLUPAMENT DE L'EIX MEDITERRANI .

EL PLA DEL DELTA

EL CRITERI AMB QUE BARCELONA AFRONTA AQUEST REPTE
ÉS UN PLANTEJAMENT GLOBAL, FORMAT PER DIVERSOS

17

�Ajuntament de Barcelona
GABINET DE L'ALCALDIA

ELEMENTS QUE ES COORDINEN EN UN OBJECTIU COMÚ. UN
OBJECTIU COMÚ DES DEL PUNT DE VISTA ECONÓMIC 1 DES
D'UNA ÓPTICA INSTITUCIONAL
AQUEST ÉS EL MODEL QUE BARCELONA HA DE SEGUIR 1
QUE TAN BONS RESULTATS VA GENERAR EN EL CONTEXT
OlÍMPIC:
EL DEL CONSENS, LA ;COORDINACIÓ D'ESFOR&lt;;OS,
,......________
LA

COMPLICITAT

D'AGENTS

PÚBLICS

1 PRIVATS,

EL

LIDERATGE INSTITUCIONAL QUE VOL ASSEGURAR L'IMPULsPERÓ QUE DEFUIG L'INTERVENCIONISME.
EL PLA ESTRATEGIC , QUE ENTRE LES SEVES CONCLUSIONS

----oBJEcríus
DESENVOLUPAMENT

PRIORITARIS

ESTABLEIX

DE

COM

BARCELONA

A

EL

CENTRE

LOGÍSTIC, JAVA PARTICIPAR D'AQUESTA MANERA DE FER. 1
VA

SER

AQUESTA

MANERA

DE

FER

LA

QUE

VA

DESEMBOCAR, EL 16 D'ABRIL DE 1994, EN LA SIGNATURA
DEL

CONVEN I

LLOBREGAT,

D'INFRASTRUCTURES

SUBSCRIT

PEL

DEL

GOVERN

DELTA
CENTRAL,

DEL
LA

GENERALITAT 1 ELS ENS LOCALS IMPLICATS (AJUNTAMENTS
DE BARCELONA 1 DEL PRAT, CONSELL COMARCAL DEL BAIX
LLOBREGAT).
A

GRANS

TRETS,

ELS

PROJECTES

CONCRETS

QUE

CONFIGUREN EL PLA DEL DELTA DEL LLOBREGAT SÓN ELS
SEGÜENTS:

18

�Ajuntament de Barcelona
GABINET DE L'ALCALDJA

- AMPLIACIÓ

DEL

PORT,

AMB

EL

PLA

ESPECIAL

D'AMPLIACIÓ, L'ACCÉS FERROVIARIA LA NOVA CAMPA DE
CONTENIDORS, EL NOU DIC !D'ABRIC

1

L'EXTENSIÓ DE LA

ZONA D'ACTIVITATS LOGÍSTIQUES.
DE

AMPLIACIÓ

L'AEROPORT,

A

TRAVÉS

DEL

PLA

DIRECTOR 1 EL PLA ESPECIAU DEL COSTAT TERRA
- PR()JECTES VIARIS,

CONCRETAMEN'f,

LA

POTA SUD

(ENLLA&lt;; RONDES - AEROPORT 1 A-16), L'AUTOVIA DEL
BAIX

LLOBREGAT

PORT)

1

LA

(MARTORELL-ABRERA-SANT

MILLORA

GLOBAL

FELIU-

D'ACCESSOS

CONNECTIVITAT (VIAL PORT-AEROPORT, VIA DE TRÁFIC
PESAT

MORROT

- ZONA

FRANCA

-

AUTOVIA

BAIX

LLOBREGAT).
- PROJECTES

FERROVIARIS,

GARANTEIXIN
POLIVALENT

ELS
AL

DE

ACCESSOS

PORT

MANERA
AMB

(PAPIOL-CAN

QUE

ES

TRAVESSA
TUNIS-ZAL)

1

L'EXTENSIÓ FINS A L'AEROPORT
- PLANS URBANÍSTICS, AMB E~ CENTRE DIRECCIONAL DEL
PRAT.
- PROJECTES MEDIAMBIENTALS TAN TRASCENDENTS COM
EL DESVIAMENT DEL RIU LLOBREGAT, LA PRESERVACIÓ
D'ESPAIS

HUMITS,

LA

DEPURADORA

19

D'AIGÜES

�'~

·l f
Ajuntament de Barcelona
GABINET DE L'ALCALDIA

RESIDUALS, LA INCINERADORA 1 LA REGENERACIÓ DEL
FRONT LITORAL.

LES GRANS XIFRES DEL PLA DEL DELTA PODEN DONAR UNA
IDEA DE LES DIMENSIONS D'AQUEST PROJECTE EN UN
PERÍODE D'ENTRE 1O 1 15 ANYS:
- INVERSIÓ DIRECTA DE PROP DE MIG BILIÓ DE PESSETES.
GENERACIÓ DE
DIRECTAMENT

134.000 LLOCS DE TREBALL (94.000,
PER

LA

CONSTRUCCIÓ

D'INFRASTRUCTURES; 40.000 'COMA OCUPACIÓ INDU"iDA).
- S'ACTIVARA LA PRODUCCIÓ PER VALOR DE 770.000
MILIONS DE PESSETES A LA REGlÓ METROPOLITANA
(494.000 D'INVERSIÓ DIRECTA 1 275.000 DE PRODUCCIÓ
INDU"fDA).
- 381.000 MILIONS DE VALOR AFEGIT BRUT GENERAl PER
LA INVERSIÓ (246.000 DIRECTES 1 135.000 INDUTTS).

ES POT PERCEBRE QUE AQUESTA OPERACIÓ REQUEREIX,
SI MÉS NO, UN DOBLE REPTE: D'UNA BANDA, L'EQUILIBRI
ENTRE LOGÍSTICA 1 MEDI MABIENT, 1 DE L'ALTRA, ESTABLIR
UN ORDRE DE PRIORITATS 1UN CALENDARI D'ACTUACIÓ.

20

�Ajuntament de Barcelona
GABINET DE L'ALCALDIA

ELS ACORDS ASSOLITS FINS ARA INCIDEIXEN EN AMBDUES
DIRECCIONS 1, PAS A PAS, HAN D'ASSEGURAR L'EXIT DEL
PROJECTE. CAL, PERÓ, ESTAR-HI ATENTS 1 MANTENIR UN
RITME CONSTANT D'ACTUACIÓ QUE PERMETI INTRODUIR
ELS MATISOS O MODIFICACIONS PERTINENTS PERÓ QUE
EVITI ENDARRERIMENTS _I COMPLEIXI ELS TERMINIS AMBLA
MÁXIMA

EXIGENCIA

POSSIBLE.

EL

PROJECTE

DE

BARCELONA COM A CENTRE LOGÍSTIC NO ÉS UN PROJECTE
A LLARG TERMINI.
AIXÓ VOL DIR QUE CAL DONAR UN IMPULS ESTRATEGIC
GLOBAL AL CONJUNT DE PROJECTES QUE CONFIGUREN EL
PLA. AQUEST FET, A MÉS, AFAVOREIX LA CONSOLIDACIÓ
D'UNA

"MARCA"

ÚNICA

PER

AL

CONJUNT,

FACTOR

RECOMANABLE TANT PERA LA REALITZACIÓ DEL PROJECTE
COM PER AL SEU PROGRESSIU DESENVOLUPAMENT 1
PROJECCIÓ.
QUAN ES COMPLEIXEN VINT MESOS DE LA POSTA EN
MARXA DEL PLA DEL DELTA, EN AQUESTS MOMENTS ENS
TROBEM

QUE

ELS

DIFERENTS

PROJECTES

ESTAN

AVAN&lt;;ANT. FA BEN POCS DIES, PER EXEMPLE, S'HA DONAT
UN PAS IMPORTANT PEL QUE FA AL DESVIAMENT DEL RIU 1
A LA LOCALITZACIÓ DE LA DEPURADORA.

21

�Ajuntament de Barcelona
GABINET DE L'ALCALDIA

ENS HEM DE CONGRATULAR DELS AVENCOS, PERÓ AIXÓ
NO ENS POT FER OBLIDAR QU~ Hl HA ALGUNES URGENCIES
1 PRIORITATS QUE CAL RESOLDRE 1 QUE , D'ALTRA BANDA.
ES

FA

NECESSARI

ADOPTAR

UN

SISTEMA

DE

FUNCIONAMENT QUE GARANTEIXI L'EXIT DE L'OPERACIÓ DE
MANERA GLOBAL.
COMA CRITERI GENERAL, CALDRA TENIR MOLTA CURA PER
TAt

QUE

LES

INFRASTRUCTURES ~

1 LOCALITZACIONS

LOGÍSTIQUES NO TRASBALSIN EL MODEL TERRITORIAL QUE
NECESSITEM 1VOLEM.
ESTEM DAVANT D'UNA OPERACIÓ QUE, ENTRE LES SEVES
MOL TES

REPERCUSSIONS,

SIGNIFICATIVA

COM

A

ÉS

ELEMENT

ESPECIALMENT
D'ARTICULACIÓ

-1

CONSOLIDACIÓ- DEL SISTEMA METROPOLITA. AQUEST ÉS
UN FACTOR QUE NO PODEM OBVIAR EN CAP MOMENT.
AIXÓ VOL DIR QUE HEM DE GARANTIR UN NIVELL ÓPTIM DE
QUALITAT EN ELS CAMPS SEGÜENTS:
- ELS ESPAIS NATURALS 1 AGRÍCOLES NO HAN D'ACABAR
DEGRADATS 1 MINUSVALORATS, SINO QUE S'HAN DE
POTENCIAR.
- NO

PODEM

MALVERSAR

TANTA

QUANTITAT

DE

TERRITORI. EL LLOBREGAT 1 EL SEU DELTA NO SÓN UN

22

�Ajuntament de Barcelona
GABINET DE L'ALCALDIA

GRAN SOLAR DESTINAT EXCLUSIVAMENT A ACTIVITATS
PRODUCTIVES .

HEM

D'ACONSEGUIR

UN

DISSENY

TERRITORIAL EQUILIBRAT.
- LA LOCALITZACIÓ D'ACTIVITATS PUNTUALS 1 DE XARXES
HA DE SER EL MÉS FLEXIBLE POSSIBLE: ELASTICITAT NO
VOL DIR DES-REGULACIÓ URBANÍSTICA SINÓ REGULACIÓ
AMB CRITERIS FLEXIBLES.

MÉS ENLLA DELS PROJECTES CONCRETS, CAL ADOPTAR
UNS MECANISMES QUE ASSEGURIN UNA VERITABLE GESTIÓ
COORDINADA 1 GLOBAL DEL PLA. AQUEST ÉS EL GRAN
REPTE PENDENT EN EL FUTUR IMMEDIAT DEL PLA DEL
DELTA DEL LLOSREGAT.
EN

PRIMER

LLOC,

ES

FA

NECESSARI

GARANTIR

EL

COMPROMÍS INSTITUCIONAL, ENTES COM A ESFOR&lt;; DE
CONSENS PERÓ PARTINT DE LA BASE QUE HEM DE
MANTENIR 1 REFOR&lt;;AR EL COMPROMÍS DE TOTES LES
PARTS .
TENINT EN COMPTE EL CALENDAR! MÉS ADEQUAT, S'HA DE
CONSTRUIR UN ESQUEMA TEMPORAL AMB LES DIFERENTS
INTERDENPENDENCIES QUE INCIDEIXEN EN EL PLA 1 AMB
UNA

SEQÜENCIA

CONCATENADA

DE

DECISIONS.

LES

COMISSIONS PERMANENTS 1 DE SEGUIMENT DEL PLA HAN

�Ajuntament de Barcelona
GABINET DE L'ALCALDIA

DE SER L'ESTRI PER FER-HO POSSIBLE, PERÓ AL DARRERA
HA D'HAVER-HI , LÓGICAMENT, UNA VOLUNTAT POLÍTICA
CLARA 1UNA DISPOSICIÓ FERMA.
ENCERTAR AMB ELS COSES QUE S'HAN DE FER ÉS UNA
CONDICIÓ NECESSÁRIA PERÓ NO SUFICIENT. ES POT DIR
QUE TOTHOM SAP EL QUE S'~A DE FER PER ORGANITZAR
UNS JOCS OlÍMPICS,

PERÓ SEGURAMENT NO

ESTEM

tJ'ACORD SOBRE COMES FA.
HEM D'EXTENDRE LA REFLEXIÓ AL COM FER LES COSES. ES
TRACTA D'INCORPORAR CRIT¡ERIS QUALITATIUS DES DE
L'INICI DE LA PLANIFICACIÓ 1 DES DE LA GESTIÓ DELS
PROJECTES. ES TRACTA D'EVITAR INCERTESES 1 ENCARA
EN QUEDEN ALGUNES .
SI NO Hl HA UN MODEL DE GESTIÓ ADIENT (1 SOBRE AIXÓ
VAM APRENDRE MOLT EN L'EXPERIENCIA OLÍMPICA), ES FA
IMPOSSIBLE L'EXIGENCIA DE QUALITAT.

---------------

~----- --

,

,

PROPOSEM UN ~E GESTIO DE; ~CLAU UNIC_

QUE

GESTIONI

LES

ELS

ADMINISTRACIONS

_ _ _ES_S _ .
PÚBLIQUES

LEj

1 DE

-· .
LES

-

EMPRESES

PRIVADES IMPLICADES, PERÓ QUE NO PERMETI FUGUES O
INTERPRETACIONS

ALIENES !A

INICIALMENT APROVAT.

24

L'INTERES

DEL

MODEL

�Ajuntament de Barcelona
GABINET DE L'ALCALDIA

AIXÓ

ES

POT

FER

DE

M&lt;DLTES

MANE RES.

AMB

EL

NOMENAMENT D'UN COMISSARI O DE COMISSIONATS DE
LES ADMINISTRACIONS, A PARTIR DE LA FORMACIÓ DE
'

CONSORCIS O SOCIETATS, PERÓ SEMPRE AMB LA IDEA
D'ESTABLIR

UNA

DIRECCIÓ

TECNICA

ÚNICA

QUE

NO

EXCLOGUI NINGÚ.
EN AQUEST MODEL, L'ADMINISTRACIÓ LOCAL HA DE TENIR
UNA

PARTICIPACIÓ

PREEMINENT.

EL

PRINCIPI - DE

SUBSIDIAREITAT TAMBÉ ÉS PERFECTAMENT APLICABLE AL
CAMP DE LES INFRASTRUCTURES.

afo&lt;~t~c

~~L L{

ENTRANT, ARA SÍ, EN EL TERRENY CONCRET, CAL

TENIR~

PRESENTS ELS ELEMENTS SEGÜENTS, QUE CONSIDER~
ESPECIALMENT IMPORTANTS EN AQUESTS MOMENTS:
- NECESSITAT DE TIRAR ENDAVANT TOTS ELS FACTORS
QUE

INCIDEIXEN

EN

L'AMPLIACIÓ

1 MILLORA

DE

L'AEROPORT. MANQUEN DECISIONS CLARES EN MATERIA
AEROPORTUARIA.
AIXÍ, EL NOMBRE DE PISTES HA DE SER COMPATIBLE AMB
LES AREES NATURALS; NO PODEM ADMETRE L'EQUACIÓ
"BON

AEROPORT

=

DEGRADACIÓ

MEDIAMBIENTAL.tC

L'ACCESSIBILITAT FERROVIARIA EN AMPLE RENFE 1 ALTA
VELOCITAT HA DE DONAR A L'AEROPORT LA MASSA

25

�Ajuntament de Barcelona
GABINET DE L'ALCALDIA

CRÍTICA

NECESSÁRIA.

EN: EL

COSTAT TERRA

HEM

D'ASSUMIR FORMALMENT UNA ÁREA DE CÁRREGA AMB
CAPACITAT 1DIMENSIÓ DE FUTUR.
- ACORDAR EL DESENVOLUPAMENT DE L'AMPLIACIÓ DEL
PORT 1 LA ZONA D'ACTIVITATS LOGÍSTIQUES. S'HAN
D'ELIMINAR INCERTES EN RELACIÓ AL PORT.
7\IXÓ VOL DIR GARANTIR L'ACCESStBILITAT FERROVIARIA
DE MERCADERIES EN LES CONDICIONS ÓPTIMES.
- PEL QUE FA A LES INFRAS! RUCTURES VIÁRIES, EL NUS
DE CONNEXIÓ DE L'AUTOVIA DE LA MARGE DRETA DEL
LLOBREGAT 1 L'AUTOPISTA A-7 (8-30) HA DE SER UN NUS
COMPLERT.
PESANTS

HEM

DE

GARANTIR

PROCEDENTS

DE

QUE

ELS

TARRAGONA

TRÁFICS
1 GIRONA

ARRIBIN DIRECTAMENT AL AORT PER LA MARGE DRETA 1
DESCONGESTIONAR AIXÍ TRAMS DE L'A-7, L'A-2 1 LES
RONDES.

L'AUTOVIA

DEL

LLOBREGAT

NO

HA

DE

CONVERTIR-SE EN UN NOU ~LIMENTADOR DE CAMIONS).
EL PAS DE L'AUTOVIA DE LA MARGE DRETA CAP AL PORT
CONVIDRA FER-LO EL MÉS AIGÜES AMUNT POSSIBLE,
PER DONAR LA MÁXIMA ACCESSIBILITAT A LES ZONES
INDUSTRIAL

DE

L'HOSPITALET

1 CORNELLA

1 PER

GARANTIR UN MILLOR CONTACTE DEL PRAT AMB EL RIU.

26

�Ajuntament de Barcelona
GABINET DE L'ALCALDIA

CAL

RECORDAR

L'ESQUEMA

DE

LA

NECESSITAT

PEATGE$

VIARIS

DE
DE

REMODELAR
LA

REGlÓ

METROPOLITANA, 1 BASICAMENT DE LA B-30, PER TAL
D'OPTIMITZAR

L'ÚS

DE

LES

INFRASTRUCTURES

DISPONIBLES 1 MILLORAR ELLS ITINERARIS DELS CAMIONS
CAP AL PORT 1 AREES LOGÍSTIQUES, SENSE HAVER DE
TRAVESSAR CENTRES URBANS 1 LES RONDES. S'ESTIMA
QUE 10.000 VEHICLES DIARIS PASSEN PERLES RONDES,
NO

PER

LA

B-30,

PER

ESTALVIAR-SE

EL

1

PEATGE,

INTRODUINT FORTES DESEGONOMIES A LES DINÁMIQUES
URBANES 1 DE TRANSPORT.
D'AL TRA BANDA, S'HAN DE CONSTRUIR DUES VI ES DE
DESDOBLEMENT DE LA RONDA LITORAL EN EL TRAM DEL
MORROT. UNA, BÁSICAMENT PER AL TRÁFIC PESANT,
QUE ESTIGUI SITUADA A LA BANDA DE MAR DE LA RONDA
1

RELLIGARÁ LES ÁREES PORTUARIES, INDUSTRIAL

1

LOGÍSTIQUES. L'ALTRA, A LA BANDA DE MUNTANYA,
CONNECTARÁ LA CIUTAT VELLA AMB LA ZONA FRANCA,
PEDROSA 1 L'HOSPITALET, A TRAVÉS D'UN TÚNEL SOTA
MONTJU"iC, AMB FUNCIONS SIMILARS A LES DEL TÚNEL
DE LA ROVIRA.
- FINALMENT,

UN

APUNT

SOBRE

EL

TRANSPORT

FERROVIARI DE PASSATGERS, QUE NO ENTRA EN EL
CAMP

LOGÍSTIC

PERÓ

QUE

COMPARTEIX

INFRASTRUCTURES AMB LES MERCADERIES.

27

AMB

�Ajuntament de Barcelona
GABINET DE L'ALCALDIA

EL

PRÓXIM

ANY

COME~&lt;;ARA

A

FUNCIONAR

EL

"CORREDOR MEDITERRANI AMB VELOCITAT ALTA". S'HAN
DE QUADRUPLICAR LES VIES ENTRE BARCELONA 1 EL
GARRAF PER NO PERJUDICAR LES CIRCULACIONS DE
RO DALlES.
LA

XARXA

D'INFRASTRUCTURA

FERROVIARIA

D'ALTA

---VELOCITAT EN AMPLE U.I.C. HA DE- TANCAR UNA ANELLA
ENTORN

DE

FRAN&lt;;A

BARCELONA AMB
MADRID-SEVILLA,

CONNEXIONS
AMB

UNA

CAP A

TERMINAL

PRINCIPAL DE VIATGERS A LA SAGRERA, UNA SEGONA
TERMINAL A L'AEROPORT

1

UNA TERCERA ESTACIÓ AL

VALLES, PER AQUEST ORDRE DE PRIORITATS.

LES ESTRATEGIES

EL PLA DEL DELTA HA D'APORTAR AVEN&lt;;OS EN TRES
CAMPS:
- AMPLIACIÓ

DE

LES

CAPACITATS

DE

LES

INFRASTRUCTURES JA EXISTENTS, 1 EN PARTICULAR DEL
PORT 1L'AEROPORT.
- DESENVOLUPAMENT DE
TRANSPORT

GRANS

MULTI MODAL,

28

POTENCIALITATS
JA

QU E

DE
LES

�Ajuntament de Barcelona
GABINET DE L'ALCALDIA

INFRASTRUCTURES
AFAVORIDES

PER

ESMENTADES
UNS

ENLLAc;OS

ES

VEURAN

TERRESTRES

DE

PRIMER ORDRE.

- LA CONSOLIDACIÓ 1 AMPLIACIÓ EN AQUESTA ZONA D'UN
SECTOR LOGÍSTIC POTENT 1 AVANc;AT, SUSCEPTIBLE DE
MILLORAR SIGNIFICATIVAMENT LA PRODUCTIVITAT DE
LES EMPRESES SITUADES A L'ÁREA D'INFLUENCIA DE LA
PLATAFORMA DEL DELTA 1 D'ATRAURE NOVES ACTIVITA TS
LLIGADES A LA PRESTACIÓ DELS SERVEIS LOGÍSTICS.

EN EL CAS DEL PORT, EL PLA HA DE CONSOLIDAR 1 DONAR
CONTINUlTAT A UNA ESTRATEGIA DE FUTUR QUE ES VA
INICIAR

FA

JA

UNS

ANYS.

LES

BASES

D'AQUESTA

ESTRATEGIA SÓN:

- LÍNIA

D'ESPECIALITZACIÓ,

FONAMENTALMENT

EN

CARREGA GENERAL 1 CONCRETAMENT EN TRÁFIC DE
CONTENIDORS,

QUE

ÉS

EL

CAMP

AMB

MÉS

EXPECTATIVES (LA "CONTENERITZACIÓ" HA PASSAT DE
REPRESENTAR EL 30%, DE LA CÁRREGA GENERAL EL 1980
AL 72%&gt; EL 1994). PARAL.LELAMENT, MANTENEN UN PAPER
IMPORTANT

LA

CARREGA

DE

GRANELS

LÍQUIDS

GRANELS SOLIOS 1DESTACA EL TRÁFIC D'AUTOMÓBILS.

29

1

�Ajuntament de Barcelona
GABINET DE L'ALCALDIA

- LA CREACIÓ D'UNA XARXA REGIONAL D'ALIMENTACIÓ
DELS VOLS EUROPEUS 1 INTER-CONTINENTALS.
- DESENVOLUPAR LA VOCACIÓ INTERCONTINENTAL DE
L'AEROPORT AMB LA PROMC&gt;CIÓ DE NOVES LÍNIES CAP A
AMERICA DEL SUD 1CAP A ORIENT.
- APROFITAMENT DELS AVANTATGES DEL CAMP DE VOL
DEL PRAT PER~-A LA CAPTACIÓ DE VOLS EN HORES DE
MENOR TRÁNSIT.
- POSSIBILITAT DE SER ELEGIT COM AEROPORT "HUB"
D'ALGUNA GRAN COMPANYIA.
- MÁXIMA EXPLOTACIÓ DELS AVANTATGES ASSOCIATS A
L'OFERTA INTERMODAL DEL DELTA.

VEIENT L'ORIENTACIÓ 1 LES POTENCIALITATS DEL PLA DEL
DELTA, 1 CONFRONTANT-LES AMB EL CONTEXT DESCRIT,
BARCELONA 1 LA SEVA ÁREA METROPOLITANA ESTAN EN
CONDICIONS

DE

CONSTITUIR-SE

EN

LA

PRINCIPAL

PLATAFORMA-PORTA D'ENTRADA A EUROPA DES DEL SUD.
ARA BÉ, ELS PUNTS DEBILS TAMBÉ EXISTEIXEN, 1 CAL
ESTAR ALERTA PER REDUIR-NE LA SEVA INCIDENCIA.
AQUESTES FEBLESES ES PODEN CONCRETAR EN:

31

�Ajuntament de Barcelona
GABINET DE L'ALCALDIA

- POSSIBLES

INCOMPLIMENTS

O

RETARDS

DELS

COMPROMISOS ASSOLITS EN EL PROJECTE
- DESENVOLUPAMENT

ESCAS

D'UN

SECTOR

LOGÍSTIC

AVANc;AT AUTÓCTON, QUE NO ES CORRESPONDRIA AMB
L~REA DE BARCELONA 1 QUE HA ESTAT PROVOCAT

PROBABLEMENT PER LA POCA DEMANDA DE SERVEIS
LOGÍSTICS

D'UNES

EMPRESES

SOVINT

PETITES

1

MITJANES 1 AMB POCA VOCACIÓ EXPORTADORA FINS
ARA.
- DEFICIT

LOGÍSTIQUES

D'INFRASTRUCTURES

CATALUNYA,

CONCRETAMENT

A

LA

A

REGlÓ

METROPOLITANA DE BARCELONA, 1 MANCA D'EQUILIBRI
EN LA SEVA LOCALITZACIÓ.
- DEPENDENCIA DELS GRANS OPERADORS ESTRANGERS.
- TEMPTACIÓ D'INVERTIR GRANS RECURSOS ECONÓMICS
EN

LA

CREACIÓ

D'ALTRES

"HUBS"

LOGÍSTICS

PENINSULARS.
- EN EL DESENVOLUPAMENT DE LA ZAL, PREUS ELEVATS
PERA LA DISPOSICIÓ DEL SÓL NECESSARI, LIMITACIONS
PER A POSSIBLES AMPLIACIONS A MÉS LLARG TERMINI 1
LA COMPETENCIA D'ALTRES PORTS.

32

�Ajuntament de Barcelona
GABINET DE L'Al,CALDIA

- CALDRA

CALIBRAR

ADEQUADAMENT

ELS

IMPACTES

URBANÍSTICS 1 MEDIAMBIENTALS, PERQUE Hl HA EL RISC
QUE ELS BENEFICIS QUE INICIALMENT S'HAN D'OBTENIR
PUGUIN

CONVERTIR-SE

ESPECIALMENT

CLAR

EN
EN

PREJUDICIS.
EL

TERRENY

AIXÓ

ÉS

DE

LA

PRESERVACIÓ DE L'ENTORN NATURAL, PERÓ TAMBÉ
INCLOU LA NECESSITAT DE GARANTIR EXTERNALITATS 1
EFECTES URBANÍSTICS POSITIUS EN LEs--AREES QUE
ENVOLTEN LES INFRASTRUCTURES.

EL GRAN REPTE DE BARCELONA

EL

DESENVOLUPAMENT

DE

BARCELONA

COM

A

PLATAFORMA LOGÍSTICA POT TENIR UNA INCIDENCIA EN LA
BASE ECONÓMICA 1 SOCIAL COMPARABLE ALS GRANS
PROJECTES QUE HAN CONFIGURAT BARCELONA DES DEL
SEGLE XIX.
AIXÓ ES DERIVA, PRINCIPALMENT, DEL FET D'INTRODUIR,
DEFINITIVAMENT 1 AMB LES CONDICIONS MÉS IDÓNIES, UN
MODEL EN EL QUAL LES ECONOMIES 1 LES RELACIONS
S'ORIENTIN NO NOMÉS O NO TANT CAP A MERCATS
NACIONALS SINÓ CAP A MERCATS MÉS AMPLIS, EUROPEUS
1MUNDIALS.

33

�Ajuntament de Barcelona
GABINET DE L'ALCALDIA

L'OPERACIÓ DEL DELTA TINDRÁ UN
EVIDENT,

TANT

EN

L'ACTIVITAT

EFECTE DI RECTE
CONSTRUCTIVA

1

ECONÓMICA COM EN ELS LLOCS DE TREBALL QUE ES
GENERARAN DIRECTAMENT. CAL PENSAR, PERÓ, QUE LA
CONTRIBUCIÓ MÉS IMPORTANT RAU EN ELS EFECTES
INDUi"TS

SOBRE

EL

CONJUNT

DE

L'ECONOMIA

A

BARCELONA, L'ÁREA METROPOLITANA, EL CONJUNT DE
CATALUNYA 1 LA RESTA D'CSPANYA, SOBRE ELS SERVEIS 1
PERSPECTIVES DE LES EMPRESES 1 SOBRE L'AUGMENT DE
LA COMPETITIVITAT.
EN AQUEST SENTIT, ELS EFECTES ES PODEN CONSIDERAR
A

CURT

TERMINI

ACTIVITATS

(SECTOR

DE

LA

COMPLEMENTARlES),

CONSTRUCCIÓ

A

MIG

1

TERMINI

(CREIXEMENT DE LES ACTIVITATS VINCULADES AL COMER&lt;;,
L'EMMNAGATZEMATGE 1LA DISJRIBUCIÓ) 1A LLARG TERMINI
(INFLUENCIA
D'AQUESTES

EN

LA

CREACIÓ

ACTIVITATS

1 DESENVOLUPAMENT
EFECTES

DE

LES

INFRASTRUCTURES DE TRANSPORT).
UN ÚLTIM APUNT, IMPORTANT PERA L'EXIT DE L'OPERACIÓ.
SI ABANS PARLAVEM D'UNA "MARCA" DE CONJUNT ERA PER
UN

MOTIU

BEN

CLAR:

CAL

UNA ACCIÓ

COORDINADA

D'ADMINISTRACIONS 1 EMPRESES 1 ORGANISMES PRIVATS
QUE ABASTI NO NOMÉS L'EXECUCIÓ DELS PROJECTES SINÓ
EL SEU DESENVOLUPAMENT.

34

�Ajuntament de Barcelona
GABINET DE L'ALCALDIA

AIXÓ VOL DIR QUE S'HA D'INCIDIR SOBRE:
- POLÍTICA GENERAL DE PROMOCIÓ DEL PROJECTE ALS
CLIENTS 1A LES ZONES QUE PODEN TENIR-HI UN INTERES
ESPECIAL.
- UTILITZACIÓ DE LES INSTITUCIONS DE BARCELONA 1 DE
LES

DELEGACIONS

D'ALTRES

PATSOS,

DE

CATALUNYA

DE

INSTAL.LADES A

L'ESTABLIMENT

D'ENTITATS,

REPRESENTACIONS 1 EMPRESES D'ALTRES PArsos A
BARCELONA.
- ACTUACIONS ADRE&lt;;ADES A EMPRESES CONCRETES,
AMB OFERTES ATRACTIVES PER A LES PRINCIPALS
COMPANYIES DE TRANSPORTS 1DISTRIBUCIÓ.
- REFOR&lt;;AMENT

D'ASPECTES

VINCULATS

A

LA

CONFIGURACIÓ DE BARCELONA COM A PLATAFORMA
LOGÍSTICA, COM ARA LA FORMACIÓ ESPECIALITZADA 1 LA
PROMOCIÓ COMERCIAL 1TECNICA.
- ELABORACIÓ
D'EFECTES

D'ESTUDIS
DEL

PLA

SOBRE
EN

LA

GLOBALITAT

L'ESTRUCTURA

SÓCIO-

ECONÓMICA, URBANA 1 TEf1RITORIAL; POSSIBILITAT DE
CREAR UN "OBSERVATORI" ESPECÍFIC.

35

�Ajuntament de Barcelona
GABINET DE L'ALCALDIA

EN TOTS AQUESTS CAMPS JA S'HI ESTA TREBALLANT, PERÓ
CAL FER-HO AMB MÉS INTENSITAT. ESTEM PARLANT D'UNA
OPERACIÓ QUE VOL PROMOURE EL DESENVOLUPAMENT
ECONÓMIC

A

TRAVÉS

DE

LA

COORDINACIÓ

INFRASTRUCTURAL. EL PLA DEL DELTA, EN AQUEST SENTIT,
ÉS UNA CONDICIÓ NECESSÁRIA PERÓ NO SUFICIENT: LES
INSTITUCIONS, ORGANITZACIONS 1 EMPRESES HAN

DE

COL.LABORAR EN LA SEVA PROMOCIÓ, PARAL.LELAMENT 1,
SI CAL, AMB UNA CERT~A INDEPENDENCIA RESPECTE LES ~
OBRESINFRASTRUCTURALS.
EL PLA DEL DELTA ÉS EL PRINCIPAL INSTRUMENT PER
ASSOLIR L'OBJECTIU DE FER DE BARCELONA LA VERITABLE
PORTA D'ENTRADA DEL SUD D'EUROPA. CAL MANTENIR LA
"MARCA" DE CONJ UNT DE L'OPERACIÓ, FER AVAN&lt;;AR TOTS
ELS SEUS ELEMENTS AMB LA MÁXIMA CURA POSSIBLE 1
APLICANT ELS CRITERIS DE RACIONALITZACIÓ NECESSARIS .
L'EXPERIENCIA
. ROJECTES,

DE
COM

BARCELONA
L"'OPERACIÓ

AMB

AL TRES

OlÍMPICA",

GRANS
ÉS

UN

REFERENT IMPORTANT.
/

REIVINDIQUEM EL PLA DEL DELTA, EN LA SEVA CONCEPCIÓ
1 EN LA SEVA EXECUCIÓ, COM UN MODEL DE COORDINACIÓ
ENTRE ADMINISTRACIONS, DE COOPERACIÓ ENTRE AGENTS
PÚBLICS 1 PRIVATS 1 DE COMPLICITAT AMB EL CONJUNT DE
SECTORS DE LA SOCIETAT.

36

�Ajuntament de Barcelona
GABINET DE L'ALCALDIA

A MÉS, EL PROPUGNEM TAMBÉ COM UNA REFERENCIA QUE
TORNA A POSAR DE RELLEU LA REALITAT INNEGABLE QUE
ÉS L'ÁREA METROPOLITANA DE BARCELONA.
PER LA SEVA TRASCENDENCIA, PER LA SEVA PROJECCIÓ
DE FUTUR 1 PER LES SEVES DIMENSIONS, EL PLA DEL
DELTA,

EL

DESENVOLUPAMENT

DE

LA

PLATAFORMA

LOGÍSTICA DE BARCELONA, ÉS EQUIPARABLE AL PROJECTE
OLÍ MPIE.

A
EN AQUEST SENTIT, HEM DE SER CAPAc;os DE DONAR-'til LA
MÁXIMA

ATENCIÓ,

TREBALLAR

AMB

LA

CELERITAT

ADEQUADA 1ACONSEGUIR LA MÉS GRAN UNIÓ D'ESFORc;OS
POSSIBLES. AIXÓ SIGNIFICA, ENTRE D'ALTRES ASPECTES,
QUE EL PLA DEL DELTA, COM EN EL SEU MOMENT ELS JOCS
OLÍMPICS,

HAURIA DE MANTENIR-SE

PROU Ai'LLAT DE

DETERMINATS CONDICIONAMENTS EXTERNS.
SI ELS ANYS VUITANTA VAN SER LA "DECADA OLÍMPICA" 1
TENIEN COM A REFERENCIA EL 92, ELS ANYS NORANTA,
PRENENT L'HORITZÓ IMMEDIATiDEL SEGLE XXI, HAN DE SER
LA "DECADA LOGÍSTICA".

LES INFRASTRUCTURES 1 LA "SEGONA TRANSFORMACIÓ"

37

�Ajuntarnent de Barcelona
GABINET DE L'ALCALDIA

LES GRANS FITES QUE HAN MARCAT ELS CANVIS DE
BARCELONA EN L'ÚLTIM SEGLE, 1 QUE HAN DETERMINAT EN
BONA MESURA EL DESENVOLUPAMENT DE LA CIUTAT,
S'HAN

CARACTERITZAT,

REPERCUSSIÓ

D'UNA
EN

EVIDENT

BANDA,
LES

PER

UNA

ESTRUCTURES

ECONÓMIQUES 1 URBANÍSTIQIJES, 1 D'ALTRA BANDA, PER
MODIFICAR -A MILLOR, NO CAL DIR-HO- LA RELACIÓ DE LA
CIUTAT AMB EL CONTEXT NACIONAL !INTERNACIONAL.
LES EXPOSICIONS DE 1888 1 1929 VAN SER UN CANVI
IMPORTANT, PERÓ NO DEIXAVA DE SER UN CANVI LIMITAT 1
CONCENTRAT EN PARCEL.LES CONCRETES. ÉS EN EL MARC
DELS JOCS OLÍMPICS 1 EN EL CONJUNT DELS ANYS 80 QUAN
BARCELONA EMPREN UNA TRANSFORMACIÓ AMB VOCACIÓ
GLOBAL.
FA QUINZE ANYS, BARCELONA HAVIA DE FER UN GRAN
ESFOR9 PER A POSAR AL OlA LA SEVA ESTRUCTURA
URBANA 1 AVAN9AR CAP A UN TEIXIT MÉS COHERENT,
ORGANITZAT IINTEGRAT. EN MOLT POC TEMPS S'HA DONAT
UN TOMB ESPECTACULAR A L'ORGANITZACIÓ URBANA, S'HA
CONSTRU"fT UN INFRASTRUCTURA BÁSICA COM SÓN LES
RONDES, S'HA RECUPERAT EL FRONT DE MAR, S'HA DEFINIT
LA FRONTERA DE MUNTANYA AMB COLLSEROLA, S'HAN
POTENCIAl NOVES AREES URBANES 1 S'HA PARAT ATENCIÓ
ALS ESPAIS MÉS DEGRADATS.

38

�Ajuntament de Barcelona
GABINET DE L'ALCALDIA

AQUESTA

GRAN

TRANSFORMACIÓ

URBANA

HA

ESTAT

ENLLESTIDA AMB EXIT, 1 A MES S'HA ACOMPANYAT D'UNA
POTENCIACIÓ

MOL T

IMPORTANT

DEL

POSICIONAMENT

EXTERIOR DE BARCELONA.
AQUESTS ANYS HAN PERMES, TAMBÉ, POSAR LES BASES
PER A UNA NOVA GRAN ETAPA DE CANVI 1 PROGRÉS.
PARAL.LELAMENT ALS PROJECTES "OLÍMPICS", 1 EN BONA
MESURA

GRACIES

A

ELLS,

BARCELeNA

HA

POGUT

PLANIFICAR 1 PREVEURE LES NOVES FITES. ÉS AIXÍ COM
BARCELONA HA DISSENYAT UN CONJUNT D'OPERACIONS
QUE CONFIGUREN EL QUE EN DIEM LA "SEGONA GRAN
TRANSFORMACIÓ DE BARCELONA".
PROJECTES COM SANT ANDRE~-SAGRERA 1 L'ESTACIÓ DEL
TGV, EL TRIANGLE DE DIAGONAL-MAR O LA POLÍTICA DE
TRANSPORT 1 HABITATGE, FORMEN PART D'AQUESTA NOVA
ETAPA. UNA NOVA ETAPA DE LA QUAL EL PLA DEL DELTA
DEL LLOBREGAT, 1 AMB ELL ;EL DESENVOLUPAMENT DE
BARCELONA COM A PLATAFbRMA LOGÍSTICA, N'ÉS UN
ELEMENT CRUCIAL.
LA REALITAT DE BARCELONA ÉS INTERMUNICIPAL, MULTITERRITORIAL,

EN

UNA

PARAULA.

METROPOLITANA.

AQUESTA DIMENSIÓ ÉS ESPECIALMENT EVIDENT EN EL
REPTE QUE BARCELONA AFRONTA EN EL CAMP DE LES
INFRASTRUCTURES.

39

�Ajuntament de Barcelona
GABINET DE L'ALCALDIA

AQUEST REPTE ÉS EL DE MILLORAR LA QUALITAT DE VIDA
DELS

CIUTADANS,

POTENCIAR

EL

DESENVOLUPAMENT

SOSTENIBLE DE LES CIUTATS 1 ELS TERRITORIS, MILLORAR
L'ACCESSIBILITAT, INTEGRAR EL DIFERENTS MARCS (URBA,
METROPOLITA, REGIONAL 1 EUROPEU) 1 GARANTIR LES
GRANS BASES DEL DESENVOLUPAMENT SOCIAL, LABORAL 1
ECONÓMIC.
SI A LA BANDA DEL LLOBREGAT L'ARGUMENT DE FUTUR ÉS
LA INTERMODALITAT 1 LA LOGÍSTICA, JUNTAMENT AMB
L'ESPECIFICITAT 1 EL TRACTAMENT DEL MEDI NATURAL, A
L'ALTRA "FRONTERA FLUVIAL", EL BESOS, L'ARGUMENT ÉS
EL

DE

LA

REGENERACIÓ.

UNA

REGENERACIÓ

QUE

COMPORTA LA REORDENACIÓ DEL CONGOST DEL BESOS,
LA PROMOCIÓ D'UNA POLÍTICA RESIDENCIAL 1 SOCIAL 1 LA
RECUPERACIÓ

DEL

FRONT

MARÍTIM

QUE

HEM

DE

COMPLETAR.
AQUEST DOBLE LOCALITZACIÓ, MARCADA EN AQUEST GAS
PELS DOS RIUS BARCELONINS, REFLECTEIX LA VOCACIÓ
GLOBALITZADORA QUE TÉ, QUE HA DE TENIR LA SEGONA
GRAN

TRANSFORMACIÓ

DE

BARCEL_ONA

L'ÁREA

METROPOLITANA
.
- ..

·- - .

EN AQUESTA VOCACIÓ, VAL LA PENA FER UN BREU REPÁS
DELS SISTEMES GENERALS QUE EN EL CAMP QE LES

40

�Ajuntament de Barcelona
GABINET DE L'ALCALDIA

INFRASTRUCTURES REQUEREIXEN UN REPLANTEJAMENT.
ELS ESMENTARÉ A GRANS TRETS, PERQUE PARLAR-NE A
BASTAMENT

REQUERIRlA

SENGLES

CONFERENCIES

MONOGRÁFIQUES:
- EL SISTEMA FERROVIARI, QUE HA D'ATENDRE EL TRÁNSIT
D'ALTA VELOCITAT, INTER-CIUTATS, DE RODALIES 1 DE
MERCADERIES .
- EL

SISTEMA

AEROPORTUARI,

PER

ACONSEGUIR

L'OBJECTIU QUE ENS PROPOSEM PER A LA REGlÓ C-6 1
DE

CATALUNYA

EN

GENERAL,

OPTIMITZANT-NE

LES

DIMENSIONS 1 EL FUNCIONAMENT PER ASSOLIR UNA
CAPACITAT DE FINS A 40 MILIONS DE PASSATGERS 1 MIG
MILIÓ DE TONES DE MERCADERIES.
- LES TELECOMUNICACIONS, SENS DUBTE UNA DE LES
GRANS OPCIONS ESTRATEGIQUES A DESENVOLUPAR.
- EL

SISTEMA

L'ABASTAMENT

HÍDRIC,

TANT

D'AIGUA

COM

EN

LA

VESSANT

DE

LA

DEPURACIÓ

DE

L'APROFITAMENT.
- EL SISTEMA PORTUARII D'ACTIVITATS LOGÍSTIQUES.
- 1 LA

IMPLANTACIÓ

TERRITORIAL

DELS

DIFERENTS

SISTEMES GENERALS, AMB ELS EIXOS, JA ESMENTATS,

41

�Ajuntament de Barcelona
GABINET DE L'ALCALDIA

DEL DELTA DEL LLOBREGAlT, EL RIU BESÓS 1 EL FRONT
LITORAL.

QUEDIN AQUESTS ELEMENTS APUNTATS. EN EL FONS
ESTEM PARLANT DEL PAPER QUE LES INFRASTRUCTURES
HAN DE JUGAR EN LA QUALITAT DE VIDA D'AQUELLS QUE
VIUEN A LES CIUTATS, EN LA PLURALITAT 1 BARREJA
D'ACTIVITATS, - EN

LA

CONViVENCIA

URBANA i

INTER-

URBANA.
DEL DIMENSIONAMENT D'AQYJESTES INFRASTRUCTURES,
DEL SEU DISSENY EQUILIBRAT 1 INTEGRADOR, DEPEN DE
MANERA CRUCIAL EL FUTUR SOSTENIBLE DE BARCELONA 1
L'ÁREA METROPOLITANA, DEL PAÍS EN DEFINITIVA.
'
J

MOLTES GRÁCIES.

42

�</text>
                  </elementText>
                </elementTextContainer>
              </element>
            </elementContainer>
          </elementSet>
        </elementSetContainer>
      </file>
    </fileContainer>
    <collection collectionId="30">
      <elementSetContainer>
        <elementSet elementSetId="1">
          <name>Dublin Core</name>
          <description>The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/.</description>
          <elementContainer>
            <element elementId="50">
              <name>Title</name>
              <description>A name given to the resource</description>
              <elementTextContainer>
                <elementText elementTextId="39357">
                  <text>09.01. Activitat de representació (com a Alcalde)</text>
                </elementText>
              </elementTextContainer>
            </element>
            <element elementId="40">
              <name>Date</name>
              <description>A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource</description>
              <elementTextContainer>
                <elementText elementTextId="39358">
                  <text>1982-1997</text>
                </elementText>
              </elementTextContainer>
            </element>
            <element elementId="41">
              <name>Description</name>
              <description>An account of the resource</description>
              <elementTextContainer>
                <elementText elementTextId="43845">
                  <text>Aquesta sèrie agrupa els documents sorgits de la funció representativa de l'exercici del càrrec d'Alcalde de Barcelona.</text>
                </elementText>
              </elementTextContainer>
            </element>
          </elementContainer>
        </elementSet>
      </elementSetContainer>
    </collection>
    <itemType itemTypeId="22">
      <name>No tenen tipus</name>
      <description>Tipo temporal para mapear las fichas sin tipo a la base resource template de Omeka S</description>
    </itemType>
    <elementSetContainer>
      <elementSet elementSetId="1">
        <name>Dublin Core</name>
        <description>The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/.</description>
        <elementContainer>
          <element elementId="43">
            <name>Identifier</name>
            <description>An unambiguous reference to the resource within a given context</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="19984">
                <text>4374</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="50">
            <name>Title</name>
            <description>A name given to the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="19985">
                <text>Conferència “Barcelona, punt clau”</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="39">
            <name>Creator</name>
            <description>An entity primarily responsible for making the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="19987">
                <text>Maragall, Pasqual, 1941-</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="42">
            <name>Format</name>
            <description>The file format, physical medium, or dimensions of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="19988">
                <text>Textual</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="81">
            <name>Spatial Coverage</name>
            <description>Spatial characteristics of the resource.</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="19989">
                <text>Saló Daurat, Llotja de Mar</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="44">
            <name>Language</name>
            <description>A language of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="19991">
                <text>Català</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="49">
            <name>Subject</name>
            <description>The topic of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="19992">
                <text>Competitivitat</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="21039">
                <text>Infraestructures</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="21040">
                <text>Economia</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="21042">
                <text>Acció política</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="21043">
                <text>Model social</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="21044">
                <text>Barcelona</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="51">
            <name>Type</name>
            <description>The nature or genre of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="28373">
                <text>Conferència</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="40">
            <name>Date</name>
            <description>A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="41081">
                <text>1995-12-18</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="90">
            <name>Provenance</name>
            <description>A statement of any changes in ownership and custody of the resource since its creation that are significant for its authenticity, integrity, and interpretation. The statement may include a description of any changes successive custodians made to the resource.</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="43696">
                <text>Aquest document forma part del fons municipal de l’Ajuntament de Barcelona (productor de la documentació) i és còpia digital de l’original custodiat a l’Arxiu Municipal Contemporani de Barcelona.</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
        </elementContainer>
      </elementSet>
      <elementSet elementSetId="4">
        <name>EAD Archive</name>
        <description>The Encoded Archival Description is a common standard used to describe collections of small pieces and to create hierarchical and structured finding aids.</description>
        <elementContainer>
          <element elementId="98">
            <name>Level</name>
            <description>The hierarchical level of the materials being described by the element (may be other level too).</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="19993">
                <text>Document</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
        </elementContainer>
      </elementSet>
    </elementSetContainer>
    <tagContainer>
      <tag tagId="1">
        <name>Discursos i conferències</name>
      </tag>
    </tagContainer>
  </item>
  <item itemId="1522" public="1" featured="0">
    <fileContainer>
      <file fileId="1072">
        <src>https://arxiupmaragall.catalunyaeuropa.net/files/original/30/1522/19970530d_00765.pdf</src>
        <authentication>482a070828cf222b3d084497cdde1faf</authentication>
        <elementSetContainer>
          <elementSet elementSetId="5">
            <name>PDF Text</name>
            <description/>
            <elementContainer>
              <element elementId="118">
                <name>Text</name>
                <description/>
                <elementTextContainer>
                  <elementText elementTextId="42690">
                    <text>Ajuntament

•

de Barcelona

Gabinet de l'Aicaldia

SENYORES, SENYORS,
ÉS PER A MI UN PLAER ACOMPANYAR-LOS AVUI PER
PARLAR SOBRE LES CIUTATS. SOBRE QUIN SERÀ EL
FUTUR DE LES CIUTATS.
PODRIA FER UN DISCURS D'AUTOCOMPLACÈNCIA,
DESTINAT A CONSTATAR TOT EL QUE S'HA FET A
BARCELONA I COM LA CIUTAT S'HA CONVERTIT EN
UN PUNT DE REFERENCIA OBLIGAT. EN AQUEST
SENTIT, FA POQUES SETMANES ELS DIARIS
INFORMAVEN QUE BARCELONA S'HA CONVERTIT EN
EL PRTÍCIPÁL REFERENT PER - A LES CIUTATS MES
IMPORTANTS D'AMÈRICA LILATINA QUE BUSQUEN
MODELS A EUROPA PER ESTRUCTURAR-SE
INTERNAMENT I PROJE CTARSE A L'EXTERIOR.
ÉS DE BEN SEGUR UNA NÓTÍCIA MAGNÍFICA, QUE
REFLECTEIX L'INTERÈS QUE HA DESPERTAT ARREU
DEL MÓN LA TRANSFORMACIÓ EXPERIMENTADA PER
BARCELONA EN ELS DARRERS ANYS.

�Ajuntament • de Barcelona

Gabinet de l'Alcaldia

AQUESTA MENA D'INFORMACIONS, PERÒ, NO ENS
HAN DE FER CAURE EN EL COFOSME. AL CONTRARI,
HEM D'ESTAR MES ALERTA QUE

JO, AVUI, ELS PARLARÉ DELS CANVIS QUE PATIRAN
LES CIUTATS EN EL FUTUR QUE S'ACOSTA. UN FUTUR
QUE TÉ TRES REFERENTS: LA GENERALITZACIÓ DE
LES NOVES TECNOLOGIES, LA IMPLANTACIÓ D'UN
CREIXEMENT SOSTENIBLE 1 LA GLOBALITZACIÓ DE
L'ECONOMIA.

EL MÓN ESTA VIVINT UN MOMENT DE GRAN
TRANSFORMACIÓ. EL DESENVOLUPAMENT DE LES
NOVES TECNOLOGIES DE LA INFORMACIÓ, LA
CREIXENT SENSIBILITAT EÑVERS LES QÜESTIONS
AMBIENTALS I LA GLOBALITZACIÓ DE L'ECONOMIA
HAN DEIXAT ENRERA EL MODEL DE SOCIETAT
NASCUT AMB LA REVOLUCIÓ INDUSTRIAL.

SABEM QUE ANEM CAP A UN NOU MODEL DE
SOCIETAT I QUE LES POTENCIALITATS DE LES NOVES
TECNOLOGIES PERMETEN QUE SIGUI UN MODEL MÉS
DEMOCRÀTIC, MÉS JUST I MÉS TRANSPARENT, PER()

CENTELL.JMS

�Ajuntament ‘e de Barcelona

Gabinet de l'Alcaldia

ENCARA ESTEM MOLT ILLUNY DE TENIR UN
ESBORRANY DE QUIN SERÁ AQUEST NOU MODEL.
EL FUTUR EL GUANYARAN AQUELLES CIUTATS QUE
SIGUIN CAPACES D'INTUIR CAP A ON POT ANAR
AQUEST NOU MODEL DE SOCIETAT. AIXÍ DONCS, HEM
DE PREGUNTAR-NOS QUINS SÓN AQUESTS CANVIS
AMB ELS QUE ENS ENFRONTEM.
/ EUROPA VIURÀ EN ELS PROPERS ANYS UNA
SITUACIÓ SIMILAR A LA QUE VA GENERAR ALS
ESTATS UNITS LA LIBERALITZACIÓ DELS SECTOR DE
LES TELECOMUNICACIONS 'QUE VA IMPULSAR EL
VICE-PRESIDENT DELS ESTATS UNITS AL GORE.
LA CONSEQÜÈNCIA D'AQUESTA DECISIÓ ÉS QUE

ACTUALMENT EL 50 PER CENT DELS ORDINADORS
PERSONALS QUE ES VEN EN A NORD-AMÈRICA ESTAN
DESTINATS A LA LLAR, MENTRE QUE FA POC MES DE
TRES ANYS AQUEST SECTOR NO FORMAVA PART
DEL MERCAT, EL 40 PER CENT DELS ORDINADORS
VENUTS SÓN PORTÀTILS I EL 80 PER CENT DELS
ADOLESCENTS NORD-AMERICANS TENEN UN
ORDINADOR A CASA.

�Ajuntament • de Barcelona
\)

Gabinet de l'Alcaldia

AQUEST BOOM DELS ORDINADORS ESTÁ
FORTAMENT VINCULAT AL DESENVOLUPAMENT DE
NOVES FORMES DE COMUNICACIÓ QUE, COM ÉS EL
CAS D'INTERNET, NO RECONEIXEN FRONTERES, NI
CARRERS NI REGIONS.

L'INTERCANVI D'INFORMACIÓ S'HA GLOBALITZAT.
AMB UNA SOLA XARXA ES PODEN REBRE MULTITUD
DE SERVEIS DES DE MOLTS DE LLOCS.

( QUIN ES EL PAPER QUE PODEN JUGAR LES CIUTATS
EN AQUEST ÀMBIT? AQUESTA ÉS LA PREGUNTA QUE
ES GENERA EN LA MAJOR PART DELS DEBATS
SOBRE LES NOVES TECNOLOGIES.

LA POTENCIA BARATA DE LA INFORMÁTICA, LES
SUPERAUTOPISTES DE L;A INFORMACIÓ, LA
MANUFACTURACIÓ ROBOTITZADA, TOT AIXÒ
TRANSFORMA LES CIUTATS.

LA NOVA ERA DIGITAL COMPORTA UNA
DEPENDENCIA CADA COP MENOR RESPECTE DE LA

CENTELLJMS

�Ajuntament •

de Barcelona

Gabinet de l'Alcaldia

PERMANENÇA EN UN LLOC ESPECIFIC I EN UN
MOMENT DETERMINAT.

LA GENERALITZACIÓ DE LES TECNOLOGIES DE LA
COMUNICACIÓ, PERÒ, HA CONFIRMAT TAMBÉ EL
_PAPER CRUCIAL QUE HAN DE JUGAR LES CIUTATS,
TANT PER LA SEVA APORTACIÓ DE POBLACIÓ, EL
QUE ABARATEIX DESPESES, COM PER LA SEVA
CAPACITAT D'INTRODUIR L'ELEMENT DE CREATIVITAT
NECESSARI PEL DESENVOLÚPAMENT DE QUALSEVOL
INDÚSTRIA.

BARCELONA HA APOSTAT PER CONVERTIR-SE EN
UNA CIUTAT PILOT EN LA CREACIÓ DE XARXES DE
TELEVISIÓ I SERVEIS TELEMÁTICS PER FIBRA
ÓPTICA

BARCELONA ÉS LA PRIMERA CIUTAT D'ESPANYA, I
:
EUROPEUS, QUE
TAMBÉ DE MOLTS ALTRES PASOS
COMPTA ACTUALMENT AMB DOS OPERADORS, NO
NOMÉS DE TELEFONIA MÒBIL, SINÓ TAMBÉ DE
TELEFONIA PER CABLE DE FIBRA ÓPTICA.

�Ajuntament • de Barcelona

Gabinet de rAlca)dia

ÉS DE PREVEURE QUE EN EL FUTUR LA INFORMACIÓ
SERÁ UN DELS BÉNS MÉS VALORATS I, PER AIXÒ, LA
CREACIÓ
D'AQUESTES
INFRASTRUCTURES
VINCULADES AMB LES NOVES TECNOLOGIES DE LA
INFORMACIÓ ÉS BÁSICA PER A L'ATRACCIÓ DE
L'ACTIVITAT COMERCIAL.
EL SEGON ELEMENT QUE DETERMINARÁ LES
CIUTATS FUTURES SERÁ, DE BEN SEGUR, LA
SENSIBILITAT PEL MEDI AMBIENT.
GAIREBÉ TOTHOM COINCIDEIX A DONAR UNA GRAN
IMPORTANCIA AL MEDLNIATURAL. EL PRINCIPI MÉS
IMPORTANT QUE HA SORGIT ÉS EL DE LA
SOSTENIBILITAT: EL PRIIVCIPI PEL QUAL EL
DESENVOLUPAMENT ECONÓMIC D'AVUI NO HA DE
COMPROMETRE LA CAPACITAT DE
LES
GENERACIONS FUTURES PER SATISFER LES SEVES
NECESSITATS.
LA CIUTAT SOSTENIBLE DEL FUTUR HA DE SER
MOLTES COSES. PRIMER DE TOT HA DE SER UNA
CIUTAT DENSA I POLICÈNTRICA, ATES QUE AQUESTA
FORMA D'ASSENTAMENT PROTEGEIX LES ZONES

�Ajuntament 41&gt; de Barcelona

Gabinet de ?'A/catdia

RURALS, ES CONCENTRA EN COMUNITATS DE BARRI
I MINIMITZA LA DEPENDENCIA DELS COTXES.

EN SEGON LLOC, HA [:) E SER UNA CIUTAT
D'ACTIVITATS SUPERPOSADES, QUE FACILITI EL
CONTACTE 1 LA DIVERSITAT. TAMBÉ HA DE SER UNA
CIUTAT

EQUITATIVA,

AUTOGOVERNABLE

PARTICIPATIVA.

AQUESTES DUES SENSIBILITATS TECNOLÓGICA I
AMBIENTAL ESTAN DONANT PEU A L'APARICIÓ DE
XARXES DE COMPANYIES A PETITA ESCALA, LES
QUALS SERAN LA FORÇA CONDUCTORA DEL FUTUR.
AQUESTES EMPRESES ES BASEN EN UN NOU MODEL
ECONÒMIC QUE TÉ COM A MATERIA PRIMERA ELS
CIUTADANS 1 ELS SEUS CONEIXEMENTS.

LA TECNOLOGIA MULTIMEDIA I LES INDUSTRIES
PODRIEN POSAR FI A LA DIVISIÓ TRADICIONAL DE
LES CIUTATS EN ZONES PER A HABITATGES, ZONES
PER A OFICINES I ZONES PEF1 A INDUSTRIES.

LES DISTINCIONS ENTRE LLAR I OFICINA, TREBALL I
LLEURE O EDUCACIÓ I ENTRETENIMENT ESTAN

CENTELLMS

�Ajuntament

1de Barcelona
4

DESTINADES A DESAPARÈIXER, LA QUAL COSA
DONARÁ A LA CIUTAT UN TEIXIT MÉS DIVERS I AMB
ACTIVITATS SUPERPOSADEá, EL QUÉ LES FARÀ MÉS
DINÀMIQUES

I MÉS BASADES EN LA COMUNITAT.

POTSER D'AQUESTA MANERA ACONSEGUIREM
TRENCAR AMB ELS PATRONS ACTUALS QUE
ESTRUCTUREN LES CIUTATS DE FORMA QUE LA
MAJOR DENSITAT DE POBLACIÓ SE SITUA A
L'ENTORN D'UN CENTRE 1 URBÀ, AMB NUCLIS
PERIFÈRICS QUE CREIXEN 4 MIDA QUE S'ALLUNYEN
D'AQUEST CENTRE.
UN MODEL QUE HA ESTAT REPRODUÏT PELS
CIENTÍFICS QUE ESTUDIEN,' ELS FRACTALS I LA
TEORIA DEL CAOS, EL QUE DIU BEN POC EN FAVOR
DE LES POLÍTIQUES DE PLA■NIFICACIÓ URBANA QUE
HAN DESENVOLUPAT LA 1MAJOR PART DE LES
CIUTATS EUROPEES EN ELS DARRERS DOS SEGLES.
EL NOU MODEL DE CIUTAT SERÁ EL D'UNA GRAN
/ URBS AMB PETITES CIUTATS EN EL SEU INTERIOR I
EN LA QUAL L'ACTIVITAT QUC5TIDIANA ESTÁ PROPERA
A L'HABITATGE.

CENTELLJNIS

�Ajuntament 41) de Barcelona

Gabinet de l'Adcaidia

AQUEST PATRÓ PERMETRÁ! REDUIR LA MOBILITAT I
EL CONSUM DENERGIA DE LA CIUTAT I, D'AQUESTA
MANERA, COMBATRE ELS PROBLEMES AMBIENTALS
ASSOCIATS, COM LA POLLUCIÓ I EL SOROLL. FINS I
TOT, MILLORARÀ LA SEGURETAT CIUTADANA EN
ACABAR AMB LA DESERT1TZACIÓ DELS CENTRES DE
LES CIUTATS FORA DELS HORARIS COMERCIALS.

TAMBÉ AFAVORIRÀ EL FET QUE LA CIUTAT DEIXI DE
SER ENTESA COM UN CONTIENIDOR DE PROBLEMES
ALS QUE ES DONEN SOLUCIONS INDEPENDENTS PER
PASSAR A TENIR UNA VISIÓ 1INTEGRAL QUE ATENGUI
LES VEUS DE TOTS ELS SECTORS SOCIALS.

FINALMENT, EL TERCER GRAN ELEMENT QUE HAN DE
TENIR EN CONSIDERACIÓ LES CIUTATS ÉS LA
GLOBALITZACIÓ DE L'ECONÓMIA. UN FET QUE JA ÉS
UNA REALITAT.

1

LA GLOBALITZACIO DE L'ECÒNOMIA VOL DIR QUE EL
QUE PASSA AVUI A TAIWAN ENS AFECTA
DIRECTAMENT. QUE ELS LLOCS DE TREBALL
DESTRUÏTS A LLOMBARDIA EN UNA MOMENT DE

CENTELLJMS

�Ajuntament *

de Barcelona

Gabinet de l'A/caldia

CRISI ES PODEN RECUPERAR QUAN ARRIBA LA
BONANÇA ECONÓMICA A BAVIERA O A L'ALGARVE.
QUE EL BON FUNCIONAMENT DE L'ECONOMIA
CANADENCA TAMBÉ PRODUEIX BENEFICIS A LES
EMPRESES DEL MAGRIB.
AQUESTA GLOBALITZACIÓ TAMBÉ ES DEIXA SENTIR A
UNA ESCALA MÉS PETITA.
ACTUALMENT, LA CREACIÓ PE LLOCS DE TREBALL A
NOU BARRIS ES DECIDEIX EN) LA CONSTRUCCIÓ O NO
DE LA TERCERA PISTA DE il 'AEROPORT DEL PRAT I
LA INSTALLACIÓ D'EMPRESE S AL VALLÉS DEPÈN DE
LA CONTAMINACIÓ DEL RIU 14ESÓS.
CAL DONCS, DUR A TERME iD OLÍTIQUES ÀMPLIES DE
CONCERTACIÓ, EN QUÉ ESirIGUIN PRESENTS TOTS
ELS ACTORS SOCIALS. PERO AQUESTES POLÍTIQUES
DE CONCERTACIÓ NO FUNCIONARAN SI EL SEU
DOMINI ÉS EXCLUSIVAMENT EL MUNICIPI, HAN
PER AFECTAR LA
D'AMPLIAR EL SEU RADI D' ÁCCIÓ
t
TOTALITAT D'UNA REGIÓ ECÓNÓM1CA.

�Ajuntament (1) de Barcelona

Gabinet de l'Alcaldia

ÉS EL QUE BARCELONA HA INTENTAT EN IMPULSAR
EL PACTE INDUSTRIAL METROPOLITÀ.

D'ALTRA BANDA. ES FAN NECESSÀRIES LES
ALIANCES ENTRE CIUTATS ;PER TAL D'OPTIMITZAR
RECURSOS. BARCELONA POT CONVERTIR-SE EN
L'AEROPORT DE MONTPELLER O TOLOSA DE
LLENGUADOC. ÉS A PARTIR D E LA POSADA EN COMÚ
DE DETERMINADES POLÍTIQUES I DE DETERMINADES
INFRASTRUCTURES QUE LES CIUTATS PODRAN
COMPETIR ENTRE ELLES.

COM TOTS ELS PERÍODES INTERESSANTS, AQUESTS
SÓN TEMPS DIFÍCILS. HO SÓiN PERQUÈ NO TENIM UN
CONEIXEMENT CLAR DEL MÓN QUE VÉ. NOMÉS
SABEM QUE EL MODEL DE SOCIETAT ACTUAL HA
INICIAT UN CANVI QUE S'ACCENTUARÁ CADA COP A
MÉS VELOCITAT.

HEM DE PRENDRE MESURES PER ESTAR EN
PRIMERA LÍNIA D'AQUESTES TRANSFORMACIONS I
PER LIDERAR ELS CANVIS. LES CIUTATS QUE NO
SÀPIGUEN SITUAR-SE EN LA LÍNIA DE SORTIDA
ARROSSEGARAN UNA LLOS QUE IMPEDIRÁ EL SEU

CENTELL.JMS

�Ajuntament • de Barcelona

DESENVOLUPAMENT I, EN EL MILLOR DELS CASOS,
EL SEU MARGE DE MANIOBRA ES REDUIRÀ A SEGUIR
LES REGLES QUE HAGIN ESTABLERT AQUELLES QUE
HAGIN APOSTAT DE FORMA CORRECTA PEL FUTUR.

BARCELONA HA D'ESTAR ENTRE AQUESTES CIUTATS
CAPDAVANTERES SI NO VOL PERDRE EL QUE HA
GUANYAT EN AQUESTS DARRERS ANYS. I HO VOL
FER APORTANT ALGUNA COSA ALS ALTRES, CREANT
UN ESPAI DE TROBADA 1 DIÀLEG SOBRE LES
CONDICIONS DE LA PiNU, LA CIUTAT, EL
DESENVOLUPAMENT SOSnNIBLE I LA DIVERSITAT
CULTURAL.

FOMENTANT LA TROBADA ENTRE PERSONES,
INSTITUCIONS I ASSOCIACIONS INTERESSADES EN
LA CONSTRUCCIÓ D'UN NOVA CULTURA DE LA PAU.
ÉS, EN DEFINITIVA, EL SENTIT DEL FÓRUM
UNIVERSAL DE LES CULTURES QUE VOLEM DUR A
TERME L'ANY 2004.

�</text>
                  </elementText>
                </elementTextContainer>
              </element>
            </elementContainer>
          </elementSet>
        </elementSetContainer>
      </file>
    </fileContainer>
    <collection collectionId="30">
      <elementSetContainer>
        <elementSet elementSetId="1">
          <name>Dublin Core</name>
          <description>The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/.</description>
          <elementContainer>
            <element elementId="50">
              <name>Title</name>
              <description>A name given to the resource</description>
              <elementTextContainer>
                <elementText elementTextId="39357">
                  <text>09.01. Activitat de representació (com a Alcalde)</text>
                </elementText>
              </elementTextContainer>
            </element>
            <element elementId="40">
              <name>Date</name>
              <description>A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource</description>
              <elementTextContainer>
                <elementText elementTextId="39358">
                  <text>1982-1997</text>
                </elementText>
              </elementTextContainer>
            </element>
            <element elementId="41">
              <name>Description</name>
              <description>An account of the resource</description>
              <elementTextContainer>
                <elementText elementTextId="43845">
                  <text>Aquesta sèrie agrupa els documents sorgits de la funció representativa de l'exercici del càrrec d'Alcalde de Barcelona.</text>
                </elementText>
              </elementTextContainer>
            </element>
          </elementContainer>
        </elementSet>
      </elementSetContainer>
    </collection>
    <itemType itemTypeId="22">
      <name>No tenen tipus</name>
      <description>Tipo temporal para mapear las fichas sin tipo a la base resource template de Omeka S</description>
    </itemType>
    <elementSetContainer>
      <elementSet elementSetId="1">
        <name>Dublin Core</name>
        <description>The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/.</description>
        <elementContainer>
          <element elementId="43">
            <name>Identifier</name>
            <description>An unambiguous reference to the resource within a given context</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="20522">
                <text>4428</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="50">
            <name>Title</name>
            <description>A name given to the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="20523">
                <text>Conferència “El futur de les ciutats”. Cicle de conferències sobre Ildefons Cerdà</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="39">
            <name>Creator</name>
            <description>An entity primarily responsible for making the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="20525">
                <text>Maragall, Pasqual, 1941-</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="42">
            <name>Format</name>
            <description>The file format, physical medium, or dimensions of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="20526">
                <text>Textual</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="81">
            <name>Spatial Coverage</name>
            <description>Spatial characteristics of the resource.</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="20527">
                <text>Centelles</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="44">
            <name>Language</name>
            <description>A language of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="20529">
                <text>Català</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="49">
            <name>Subject</name>
            <description>The topic of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="20771">
                <text>Competitivitat</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="20772">
                <text>Globalització</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="20773">
                <text>Acció política</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="20774">
                <text>Model social</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="22157">
                <text>Barcelona</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="51">
            <name>Type</name>
            <description>The nature or genre of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="28386">
                <text>Conferència</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="40">
            <name>Date</name>
            <description>A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="41135">
                <text>1997-05-30</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="90">
            <name>Provenance</name>
            <description>A statement of any changes in ownership and custody of the resource since its creation that are significant for its authenticity, integrity, and interpretation. The statement may include a description of any changes successive custodians made to the resource.</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="43744">
                <text>Aquest document forma part del fons municipal de l’Ajuntament de Barcelona (productor de la documentació) i és còpia digital de l’original custodiat a l’Arxiu Municipal Contemporani de Barcelona.</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
        </elementContainer>
      </elementSet>
      <elementSet elementSetId="4">
        <name>EAD Archive</name>
        <description>The Encoded Archival Description is a common standard used to describe collections of small pieces and to create hierarchical and structured finding aids.</description>
        <elementContainer>
          <element elementId="98">
            <name>Level</name>
            <description>The hierarchical level of the materials being described by the element (may be other level too).</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="20531">
                <text>Document</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
        </elementContainer>
      </elementSet>
    </elementSetContainer>
    <tagContainer>
      <tag tagId="1">
        <name>Discursos i conferències</name>
      </tag>
    </tagContainer>
  </item>
  <item itemId="1427" public="1" featured="0">
    <fileContainer>
      <file fileId="952">
        <src>https://arxiupmaragall.catalunyaeuropa.net/files/original/30/1427/19941214d_00664.pdf</src>
        <authentication>48d7273daa1f30ae4e1bc0243a14f298</authentication>
        <elementSetContainer>
          <elementSet elementSetId="5">
            <name>PDF Text</name>
            <description/>
            <elementContainer>
              <element elementId="118">
                <name>Text</name>
                <description/>
                <elementTextContainer>
                  <elementText elementTextId="42625">
                    <text>La ciutat, agent i escenari de la comunicació (Conferència inaugural a la Facultat de
Periodisme de la Universitat Ramon Llull, 14 de desembre de 1994)
1
l—"

VULL AGRAIR A LA FACULTAT DE PERIODISME DE LA UNIVERSITAT RAMON LLULL LA
SEVA INVITACIÓ A PRONUNCIAR AQUESTA CONFERÈNCIA INAUGURAL. PER A MI
CONSTITUEIX UNA DOBLE SATISFACCIÓ SER AVUI ENTRE VOSTÈS. EN PRIMER LLOC,
PERQUÈ LES QÜESTIONS ,,RELACIONADESSAMB L

INFORMACIÓ I LA COMUNICACIÓ -QUE

CADA DIA QUE PASSA OCUPEN UN LLOC MÉS CENTRAL EN LA NOSTRA SOCIETAT, UNA
y'^t

SOCIETAT QUE POT SER DEFINIDA JA COM LA SOCIETAT DE LA INFORMACIÓ- FA TEMPS QUE
M'INTERESSEN, PERSONALMENT 1 COM A ALCALD D'AQUESTA CIUTAT. I EN SEGON LLOC,
PERÒ NO MENYS IMPORTANT, PERQUÈ LA INSTAL • ACIÓ D'UNS ESTUDIS UNIVERSITARIS EN
AQUESTA ANTIGA CASA DE LA CARITAT CONSTITUEIX UN PAS.ENÇAVANT MÉS EN UNA
r
_
POLÍTICA QUE HEM IMPULSAT DES DE L'AJUNTAMENT I QUE ÉS LA DE CONVERTIR EL
RAVAL EN UN POTENT CENTRE CULTURAL I IJNIVEÏRSITARI.
^fln.v^,
BEN AVIAT, AMB L'ACABAMENT DE LES OBRES DEL

ti^L

MACBA I DE LA PLAÇA QUE HI HA AL

DAVANT, TINDREM JA EN MARXA ALGUNES DE LES PECES CENTRALS D'AQUELL PROJECTE
QUE ES VA COMENÇAR EN ÈPOCA DEL MEU ANTECESSOR, NARCÍS SERRA, I QUE EN VAM
DIR "DEL LICEU AL SEMINARI". UN PROJECTE DE TRANSFORMACIÓ DEL RAVAL, QUE
VOLEM QUE TINGUI, QUE TINDRÀ UNS EFECTES DE METÀSTASI POSITIVA, DE
CONTAMINACIÓ POSITIVA, SOBRE L'ENTORN. LA PRESÈNCIA D'UNA ACTIVA VIDA
ESTUDIANTIL SE SUMARÀ ALS ESFORÇOS QUE, DES DEI, DISTRICTE

I EN COL.LABORÀCÍÓ

AMB EL SECTOR PRIVAT, ES FAN PER DUR A TERME UN DELS CANVIS MÉS DIFÍCILS, DE MES
GRAN ABAST, PERÒ TAMBÉ DE MÉS PROFUNDITAT QUE S'HAN PORTAT A TERME A
BARCELONA EN ELS ÚLTIMS QUIÑZF, ANYS.

�Ajuntament de Barcelona
GABINET DE L'ALCALDIA

LA TRANSFORMACIÓ, SILENCIOSA PERÒ CONSTANT, POTSER NO MOLT ESPECTACULAR
PERÒ IMPARABLE, DE LA CIUTAT VELLA ÉS UNA DE LES ACTUACIONS QUE MES
M'ENORGULLEIXEN COM A ALCALDE. LA REALITAT DEL CCCB, A LA QUAL SE SUMA DES
D'ARA LA FACULTAT DE PERIODISME DE LA RAMON LLULL I EL DESENVOLUPAMENT DEL
CIDOB -I EN UN FUTUR ESPEREM QUE NO GAIRE 4.,LUNYÁ. LA FACULTAT DE GEOGRAFIA I

HISTORIA DE LA UNIVERSITAT DE BARCELONA-, VOMENÇA A FER REALITAT EL SOMNI DE
CAPGIRAR LA SITUACIÓ DE MAR INALITAT I DE EGRADACIÓ CREIXENTS QUE PATIA EL
RAVAL I QUE SEMBLAVA TAN DIFÍCIL D'ATURAR. 1

L'HEM AM:1,MM, ESPCWANT--LO, FENT-LO RESPIRAR, DONANT-HI ENTRADA AL SOL.
ENDERROCANT LES CASES VELLES I CONSTRUINT-NE DE NOVES, PERQUÈ ELS VEÍNS'NO
HAGUESSIN DE DEIXAR EL BARRE PORTANT-HI SABA NOVA, LA VIDA NOVA QUE Hl HEU
DE DONAR ELS ESTUDIANTS. AQUESTA ÉS LA NOSTRA APOSTA, I JO VULL AGRAIR ALS
RESPONSABLES DE LA UNIvERsrrAT RAMON

LLIllí QUE L'HAGIN FETA SEVA.

CREC, A MÉS, QUE LOPORTUNITAT D'AQUESTA APOSTA PEL RAVAL TINDRÁ UN EFECTE
DESITJABLE SOBRE LA NOVA FACULTAT DE IERIODISME, EN TANT EN QUANT LA
CENTRALITAT URBANA CONSTITUEIX UNA LOCALITZACIÓ PRIVILEGIADA PER A LA
COMUNICACIÓ, SI ESTEM D'ACORD QUE LA CIUTAIT ÉS COMUNICACIÓ, ÉS INNEGABLE QUE
EL CENTRE ATORGAUNPLUS»JN ESCREIX, A AQUESTA FACILITAT DE COMUNICACIÓ.

LA C1UTAT, LLOC DE COMUNICACIÓ

Jo SEMPRE HE DEFENSAT EL VALOR QUE TENEN ¡LES CIUTATS COM A LLOC PRIVILEGIAT
D'INTERCANVI. D'INTERCANVI DE MERCADERIES, PERÒ TAMBÉ D'INTERCANVI D'IDEES.

^

"J

2

�Ajuntament de Barcelona
GABINET DE L'ALCALDIA
• ,J-://‘,/g

r7

D'INTERCANVI, EN DEFINITIVA, D'INFORMACIÓ. LES CIUTATS NEIXEN D'AQUESTÁ
NECESSITAT HUMANA D'INTERCANVI. EL COR DE LES CIUTATS DE LA NOSTRA
CIVILITZACIÓ CLÀSSICA, LA CIVILITZACIÓ GRECO-ROMANA, EL CONSTITUEIX L'ÀGORA, EL
FÓRUM, UN LLOC DE MERCAT, D'INTERCANVI DE PRODUCTES, PERÒ TAMBIUN LLOÇ DE
TROBADA, DE DISCUSSIÓ, DE DEBATPOLÍTIC
CIUTADÁ. LES CIUTATS SEMPRE HAN
..I _
ACOMPLERT AQUESTA I:UNCIÓ, SI NO DEIXEN DE SER LLOCS D'ATRACCIÓ DE LA GENT I DE
LES IDEES.
/ i!„.„,„)
I HE DEFENSAT, I DEFENSO, FINS I 'I'OT UNA CERT. 'D RANCIA D'AQUESTA
INF'ORMACIÓ. ÉS VERITAT, POTSER, QUE AVUI VIVIM ENVOLTATS D'UN EXCÉS
D'INFORMACIÓ QUE A VOLTES SEMBLEM INCAPAÇOS D'ABSORBIR, D'ASSIMILAR , PERO JO
PREFEREIXO LA REDUNDÀNCIA D'INFORMACIÓ A LA POBRESA D'INFORIvIACIÓ. I AQUESTA
CAPACITAT D'OFERIR INFORMACIÓ, D'OFERIR FIINESTRE S OBERTES A LA CREACIÓ, AL
DIÀLEG, A L'APROFUNDIMENT CULTURAL, NOMÉS PODEN DONAR-LA LES CIUTATS.

LA MULTIPLICACIÓ DELS CONTACTES SIGNIFICA MULTIPLICAR LES OPORTUNITATS PER A
LA CREATIVITAT. LA DENSI;A\ URBANA HA DE SER VISTA, EN AQUEST SENTIT, COM UNA
OPORTUNITAT -SEMPRE QUE NO S'ARRIBI, BEN EI\ITÉS, A UNES DESECONOMIES D'ESCALA,
•-.
AL CAOS DISGREGADOR QUE CARACTERITZA LES GRANS MEGALÒPOLIS DEL 'IERCER MÓN.

BARCELONA, CIUTAT CULTURAL EUROPEA

BARCELONA HA FET EN ELS DARRERS ANYS UNA APOSTA CLARA PER SER UNA DE LES
CIUTATS QUE PESIN CULTURALMENT A EUROPA. ESTEM ENLLESTINT, O RENOVANT, UN
SEGUIT DE GRANS INFRASTRUCTURES CULTURAL S QUE ENS HAN DE PERMETRE SITUAR-

3

�Ajuntament de Barcelona
GABINET DE L'ALCALINA

NOS DINS DELS GRANS CIRCUITS D'INTERC

CULTURAL QUE FUNCIONEN AVUI A

EUROPA I AL MÓN SENCER.

SENSE UN CENTRE DE CULTURA CONTEMPORÁIiIIA COM EL QUE JA TENIM, NO PODEM
1

PORTAR -NI EXPORTAR- LES GRANS PRODUCCIONS QUE ES FAN AL CENTRE POMPIDOU O
AL PALAU GRASSI DE VENECIA , SENSE UN AUDITORI CAPAÇ, NO PODEM FER VENIR LES
GRANS ORQUESTRES INTERNACIONALS, NI PODREM CONSOLIDAR EL NIVELL
INTERNACIONAL DE LA NOSTRA

OBC. SENSE

LICEU DOTAT DELS ÚLTIMS AVENÇOS

TÈCNICS I DE L'ESPAI SUFICIENT, NO PODREM FER VENIR NI FER ANAR LES GRANS
PRODUCCIONS OPERÍSTIQUES QUE ES FAN A LA SCALA, EL COVENT GARDEN O LA
MONNAIE.

I SI NO DONEM AL TEATRE LLIURE VESPAI QUE ES MEREIX EN EL PALAU DE

L'AGRICULTURA, FAREM DIFÍCIL LA CONTINUÏTAT D'UN ALT NIVELL COM EL QUE HAVIEN
ACONSEGUIT FABIÀ PUIGSERVER I LLUÍS PASQUAL.

LA CAPITALITAT EUROPEA DE LA_CULTURA -ÉS A DIR, ACONSEGUIR LA NOMINACIÓ PER A
L'ANY

2001 D'ALEÓ QUE EN PROPIETAT S'ANOMENIk LA CIUTAT EUROPEA DE LA CULTURA-

ÉS UN FACTOR DE PRESENCIA I DE COMPETITIVITAT INTERNACIONAL COM A CIUTAT.
PERQUE AVUI LES CIUTATS NO EN TENEN PROU ÁLMB SER ACTIUS CENTRES FINANCERS O
COMERCIALS. ELS CAL TAMBÉ SER ACTIUS CULTURALMENT. PARÍS -MIMADA PER UNA
POLÍTICA GOVERNAMENTAL DE GRANDEUR- 110 HA ENTES PERFECTAMENT, I HA
INCREMENTAT, AME OPERACIONS COM EL GRAN LOUVRE O LA GARE D'ORSAY, LA SEVA
GRAN CAPACITAT D'ATRACCIÓ.

A BARCELONA ELS RECURSOS SÓN ELS QUE SÓN -I ARA, GRÀCIES A LA LLEI DE
MECENATGE, S'OBREN NOVES POSSIBILITATS- PERÒ NO RENUNCIEM A LA NOSTRA
AMBICIÓ.

I, COM JA VAM FER QUAN ESTÀVEM PENDENTS DE LA NOMINACIÓ COM A SEU

DELS JOCS OLIIVIPICS DEL

1992 (SE'N RECORDEN?), NO ESPERAREM NI SUPEDITAREM LA

4

�o

Ajuntament de Barcelona
GABINET DE L'ALCALDIA

NOSTRA AMBICIÓ DE CAPITALITAT CULTURAL AL FET QUE GUANYEM O NO LA NOSTRA
CANDIDATURA PER AL 2001.-ÁmB DENOMINACIÓ O SENSE, BARCELONA ENTRARÁ AL
SEGLE XXI COM UNA DE LES GRANS CIUTATS EUT

L'APOSTA DE LA CANDIDATURA DE . BARCELO

PEES DE LA CULTURA.

_SERA_PRECISAMENT PER LA

COMUNICACIÓ, PER LES NOVES FORMES D'EXPRESSIÓ CULTURAL QUE TENEN EL SEU
•

VEHICLE EN ELS MITJANS ÁLIMO— VISUALS, AMB LA IDEA QUE EUROPA S'EXPRESSI
CULTURALMENT APROFITANT LA PLATAFORMA QUE LI OFEREIX BARCELONA I
MITJANÇANT LES NOVES TECNOLOGIES.

EN LA FITA DEL 2001, BARCELONA ASPIRA A CIDNIRIBUIR A LA CREACIÓ D'UN DIÁLEG
INTEREUROPEU, A LA DEFINICIÓ D'UNS ELEMENTS CULTURALS COMUNS QUE SIGUIN ALA
BASE DE LA NOVA IDENTITAT EUROPEA. ÉS A LES 1 CIUTATS QUE ES FAN ELS CIUTADANS , I
SOM LES CIUTATS QUE HEM D'iVROFITAR—NOS DEL FET QUE PARLEM, PER DAMUNT DELS
IDIOMES DISTINTS, UN LLENGUATGE COMÚ, 1PER CONSTRUIR AQUESTS ELEMENTS
D'ENTESA, D'INTEGRACIÓ. HI HA UNS CODIS, UNES MANERES DE PRODUIR—SE I
D'ENTENDRE LES COSES, QUE SÓN COMUNS A TOTES LES CIUTATS EUROPEES.

I Hl HA UNES COMPLICITATS QUE SALTEN PER DAMUNT DE LES BARRERES, A VEGADES
SEMBLA QUE INFRANQUEJABLES, DE LES IDENTITATS NACIONALS I ESTATALS ,

No ÉS CAP

ATZAR QUE, EN ACABAR LA SEGONA GUERRA MUNDIAL, A L'HORA DE TENDIR PONTS
ENTRE PAÏSOS FINS FEIA POC MORTALMENI1 ENFRONTATS, ES RECORREGUÉS A
L'INSTRUMENT DE L'AGERMANAMENT ENTRE CIUTATS: QUAN UN FRANCÉS I UN ALEMANY
DEIXAVEN DE SER UN FRANCÉS I UN ALEMANY PER. PASSAR A SER UN CIUTADÀ DE

Lió I UN

CIUTADÀ DE COLONIA, L'ENTESA ERA, INDUBTABEEMENT, MÉS FÁCIL.

5

�Ajuntament de Barcelona
GABINET DE L'ALCALDIA

BARCELONA, CAPITAL DE LA MEDITERRÀNIA

AQUESTA CAPACITAT DE DIÀLEG VOLEM POTENCIAR-LA MOLT PARTICULARMENT A
L'ALTRE ÀMBIT PRIVILEGIAT DE LA NOSTRA PROJECCIÓ COM A CIUTAT: LA
MEDITERRÁNIA, D'AQUÍ A POC MÉS DE DOS MESOS, EL 8 I 9 DE MARÇ, SE CELEBRARÁ A
BARCELONA -PER INICIATIVA NOSTRA, DE LA QUili HEM FET PARTÍCIPS EL CATRE, HAIFA,

MARSELLA, ROMA I TUNIS- UNA CONFERENCIA DE CIUTATS MEDITERRÀNIES, QUE
ÁPLEGARA, A MES DELS ALCALDES, INTEDLECTUALS3.- UMVERSITARIS I EXPERTS EN AFERS
_

.

DE COOPERACIÓ. LA INTENCIÓ BÁSICA DE LA CONFERENCIA ÉS SUBRATLLAR EL PAPER
QUE LES CIUTATS PODEM TENIR EN LA RECOMPOSICIÓ DEL DIÁLEG INTERCULTURAL I

INTERRELIGIÓS A CAREA MEDITERRÀNIA, SENSE EL QUAL NO PODREM CONJURAR
L'AMENAÇA D'UNA EXPLOSIÓ DE DESCONTENTAMENT A LA RIBERA SUD -ON ELS
PROBLEMES DE CREIXEMENT DEMOGRÀFIC, D'EMIGRACIÓ I DE CANALITZACIÓ D'AQUEST

DESCONTENTAMENT SOCIAL CAP A L'INTEGRISME RELIGIÓS S'ACCENTUEN.

EN EL CAMÍ CAP A L'EVITACIÓ DEL CONFLICTE, COM JA VA PASSAR EN EL PROCÉS DE
HELSINKI CAP A LA INSTITUCIONALITZACIÓ DE LA CSCE, ÉS BÁSICA LA PROMOCIÓ DEL
DIÀLEG, DE L'INTERCANVI, DEL CONTACTE. I ílS JUSTAMENT AQUÍ QUE LES CIUTATS

PODEM FER UNA MICA DE XARXA DE SEGURETAT DE TOT EL PROCÉS.

AQUEST PAPER DE CAPITAL DE LA MEDITE

A QUE BARCELONA TÉ EN L'ÀMBIT

ECONÓMIC I CULTURAL -N'ÉS, DE TOTES LES RIBERENQUES, LA CIUTAT MÉS IMPORTANTES VEURÀ REFORÇAT L'ANY QUE VE, QUAN BARCELONA ESDEVINDRÁ A MES LA CAPITAL
POLÍTICA DEL MEDITERRANI, ARRAN DE L'ACCEPTACIÓ, PER PART DEL GOVERN
ESPANYOL, DE L'OFERIMENT DE BARCELONA A ACOLLIR ALGUNES DE LES REUNIONS DE
NIVELE GOVERNAMENTAL QUE TINGUIN LLOC DURtANT LA PRESIDENCIA ESPANYOLA DE LA
UNIÓ EUROPEA I, MÉS CONCRETAMENT, LA QUE S'HA ANUNCIAT JA A LA CIMERA D'ESSEN

6

�Ajuntament de Barcelona
GABINET DE L'ALCALDIA

I QUE APLANARÀ EL CAMI CAP A LA DESITJADA I NECESSÀRIA CONFERÈNCIA,-- DE
SEGURETAT I COOPERACIÓ A LA MEDITERRÀNIA. UNA IDEA, AQUESTA, QUE VA
PROPOSAR LA DIPLOMÀCIA ESPANYOLA, I L'ALESHORES MINISTRE D'AFERS EXTERIORS,

FRANCISCO FERNÁNDEZ ORDÓÑEZ, ARA FA QU4TRE ANYS I QUE, DESPRÉS DE VEURE'S
INTERROMPUDA PER LA GUERRA DEL GOLF, RENEIX ARA AMB NOVA FORÇA.

LA SOCIETAT DE LA INFORMACIÓ

EN LA CIMERA ANTERIOR A ESSEN, QUE VA SER LA DE CORF, A FINALS DE JUNY, ES VA
PRESENTAR L'INFORME DE LA COMISSIÓ BANpEMANN SOBRE LA SOCIETAT DE LA
........_.INFORMACIÓ. AQUESTA COMISSIÓ, DE LA QUAL VAIG TENIR LA SORT DE SER CRIDAT A
FORMAR PART, VA DESENVOLUPAR EL CAPÍTOL DEDICAT A LA SOCIETAT DE LA
INFORMACIÓ DEL LLIBRE BLANC DE DELORS tÉS A DIR, EL LLIBRE BLANC SOBRE
COMPETITIVITAT, CREIXEMENT I OCUPACIÓ, ENl QUÉ AQUEST GRAN CONSTRUCTOR DE
L'EUROPA COMUNITÀRIA QUE HA ESTAT JACQUE1 DELORS DEFINIA ELS DESAFIAMENTS I
..... .........
APUNTAVA LES RESPOSTES QUE CALIA DONAR PER FER COMPATIBLES A EUROPA EL
CREIXEMENT ECONÒMIC, LA COMPETITIVITAT INTERNACIONAL I LA CREACIÓ D'OCUPACIÓ.
ES A DIR, LES GRANS QÜESTIONS QUE DETERM IN ARAN EL FUTUR DE LA U NI Ó, AIXÍ COM
LA SEVA CAPACITAT, ALS ULLS DELS SEUS CIUTAt)ANS, DE SER UNA FONT DE BENESTAR I
PROGRÉS.

EN AQUESTA NOVA EUROPA, I EN EL NOU CONTEXT INTERNACIONAL, CADA COP MÉS
INTERDEPENDENT I CADA COP MÉS COMPETITIU, I N QUÉ ENS MOVEM, LA INFORMACIÓ HI
TÉ UN PAPER BÀSIC.

7

�Ajuntament de Barcelona
GABINET DE L'ALCALINA

LES PROPOSTES DE LA COMISSIÓ BANGEMANN INTENTEN ABASTAR UNA SERIE D'OBJETIUS
MACROECONÒMICS, COM SÓN ARA UNA MÉS ORAN COMPETITIVITAT INDUSTRIAL, LA
PROMOCIÓ DE LA CREACIÓ D'OCUPACIÓ 1 NOVES FORMES D'ORGANITZACIÓ DEL TREBALL,
MILLORES EN LA QUALITAT DE VIDA I EN EL MEDI AMBIENT. AQUESTS OBJECTIUS
INCLOUEN TAMBÉ UNA RESPOSTA A LES NECESSITATS SOCIALS I UNA MES GRAN EFICÀCIA
EN LA PRESTACIÓ DELS SERVEIS PÚBLIC S.

EL GRAN DESAFIAMENT PER A LA SOCIETAT DE LA INFORMACIÓ DEPENDRÀ DE LA NOSTRA
CAPACITAT D'INTRODUIR, EXPERIMENTAR I DESENVOLUPAR A GRAN ESCALA AQUESTES
NOVES APLICACIONS, LES NOVES TECNOLOGIES

DE SER VISTES COM UN MITJÀ PER A

MILLORAR L'EFICÀCIA I COM UNA VIA PER A CREAR NOVES OPORTUNITATS PER ALS
CIUTADANS. LA TECNOLOGIA DE LA INFORMACIÓ NO NOMÉS ÉS APLICABLE DE FORMA
PASSIVA A LA MANERA D'OPERAR D'UNA EMPRESA, SINÓ QUE ÉS TAMBÉ UN
CATALITZADOR PER A UNA REORGANITZACIÓ MÉS AMPLIA.

LES AUTOPISTES DE LA INFORMACIÓ HAN DE PERMETRE UN ACCÉS ÁGIL, RÀPID I
MAJORITARI A LA INFORMACIÓ, I HAN DE PERMETRE, AL MA1ÉIX TEMPS, DIBUIXAR LA
UTOPIA D'UNA SOCIETAT MÉS LLIURE, EN TANT EN QUANT SERÁ UNA SOCIETAT MÉS
INFORMADA I UNA SOCIETAT MÉS DESCENTRALITZADA, ON EL PODER DE DECISIÓ FACILITAT PER UN MÉS GRAN ACCÉS A LA INFORM.:1\.' CIÓ- SERÁ MÉS PROPER AL CIUTADÀ.

AQUEST NOU SALT ENDAVANT TECNOLÒGIC, QUE TINDRÀ UNES REPERCUSSIONS
INNEGABLES SOBRE LA NOSTRA SOCIETAT, NO 1-IAURIA DE DEIXAR-SE ÚNICAMENT AL
LLIURE JOC DEL MERCAT, PERQUÉ CAL QUE TINGUEM MOLT EN COMPTE LES SEVES
IMPLICACIONS SOCIALS I TERRITORIALS -I, MOLT 44 PARTICULAR, L'ACCÉS DEMOCRÀTIC A
LES NOVES TECNOLOGIES DE LA INFORMACIÓ I L2k TRANSMISSIÓ DE DADES. ÉS AQUÍ ON

8

�Ajuntament de Barcelona
GABINET DE L'ALCALDIA

LES CIUTATS TENIM MOLT A DIR, JA QUE EL

80 %

DE LA POBLACIÓ EUROPEA ES

CONCENTRA A LES CIUTATS.

EN EL SI DE LA COMISSIó BANGEMANN, VAIG PROPOSAR QUE LES CIUTATS SIGUIN ELS
NÒDULS DE LA XARXA, PERQUÉ SÓN DE FET ELS LLOCS ON ES CONCENTREN ELS USUARIS I
ELS SERVIDORS. PERQUÈ, DE FET, ES PARLA MOLT DE LES AUTOPISTES DE LA
INFORMACIÓ, PERÒ NO GAIRE DELS SEUS CARRER. HEM D'ARRIBAR A LES PORTES I A LES
ESCALES DELS CIUTADANS. PER A ACONIEGUIR-HO, HEM DE

TREBALLAR

CONJUNTAMENT. I ÉS PER AIXÒ QUE, MÉS QUE D'AUTOPISTES DE LA .INFORMACIó, ÉS
IMPORTANT PARLAR DE SOCIETAT DE LA INFORMACIÓ.

LA COMISSIÓ BANGEMANN VA ESTABLIR ALGUNES OBLIGACIONS PER ALS CONSUMIDORS I
PER A MILLORAR LA QUALITAT DE VIDA. EL TE ET'REBALL AJUDARÀ A PROMOURE LES
CONNEXIONS ELECTRÒNIQUES AMB EL MÓN PROFESSIONAL, AMB INDEPENDENCIA DEL
SISTEMA UTILITZAT. EN AQUEST SECTOR SORGEIXEN ALGUNS PROBLEMES DERIVATS DEL
FET QUE LES POSSIBILITATS DE CONNEXIÓ SÓN ENCARA ESTRETES, I QUE TINDRAN UN
EFECTE INDIRECTE SOBRE LA LEGISLACIÓ LA 3ORAL I DE LA SEGURETAT SOCIAL.
L'APRENENTATGE A DISTANCIA EXIGEIX LA CR*ACIÓ DE CENTRES D'ENSENYAMENT A
DISTANCIA (COM ACABA D'OCóRRER AMB LA CREACIó DE LA UNIVERSITAT OBERTA PER
PART DE LA GENERALITAT) PER AL PúBLIC, LES GRANS EMPRESES I LES
ADMINISTRACIONS PUBLIQUES ,

UNA XARXA DE BANDA AMPLA I ALTA DEFINIC4IÓ TRANSMETRÀ SERVEIS MULTIMEDIA
INTERACTIUS I CONNECTARÀ SENSE RESTRICCIONS UNIVERSITATS I CENTRES
D'INVESTIGACIÓ A TOTA EUROPA. SISTEMES TELEMÀTICS D'ABAST EUROPEU DIRIGIRAN EL
TRÀNSIT PER CARRETERA 1 ALTRES SERVEIS DE IR!ANSPORT.

9

�Ajuntament de Barcelona
GABINET DE L'ALCALDIA

BARCELONA, DES DE LA RECUPERACIÓ DE LA DEMOCRÀCIA MUNICIPAL, S' HA DESTACAT
PER LA SEVA CAPACITAT DE REFLEXIÓ ACTIVA SOBRE EL FET URBÀ, I PER LA SEVA
CAPACITAT DE GENERAR PROPOSTES DE FUTUR PER A LES NOSTRES CIUTATS. EL "MODEL°'
BARCELONA QUE VA CRIS'IRAL •LITZAR ENTORN L'ORGANITZACIÓ DELS JOCS OLÍMPICS
DE

1992, CONSTITUEIX UNA APOSTA PER LA dIUTAT COM A LLOC DE

DIÀLEG I DE

CREACIÓ. BARCELONA NO PARLA DELS PROBL MES DE LES CIUTATS, SINÓ DE COM
CONTRIBUIR, DES DE LA SEVA PROPIA EXPERIENCIA, A TROBAR LES SOLUCIONS A
AQUESTS PROBLEMES -UNES SOLUCIONS QUE SÓN 1 BÀSICAMENT, URBANES- I A ENCARAR
ELS NOUS REPTES QUE LA TECNOLOGIA POSA AL NOSTRE DAVANT.

LES NOVES TECNOLOGIES DE LA COMUNICACIó HIAN DE FER POSSIBLE, PER EXEMPLE, UN
ÚS MÉS RACIONAL DE LA CIUTAT, HAN D'AJUDARi-NOS A ADMINISTRAR ADEQUAMENT UN
BÉ ESCÀS COM ÉS L'ESPAI URBÀ. EN TENIM UN EXEMPLE EN L'EXPERIÈNCIA QUE
COMENCEM A APLICAR ARA A LA CIUTAT VELEN EL PROJECTE GAUDÍ, QUE PERMET UN
ACCÉS INTEL .L1GENT A CERTES ZONES DEL DISTRICTE.

PER ACABAR, EM SEMI3LA IMPORTANT SUBRATLLAR QUE LES NOVES TECNOLOGIES HAN
DE SERVIR PER REFORÇAR LA NOSTRA PROPOSTA

ICE

CIUTAT HUMANA, EN QUÉ LA MESCLA

D'USOS -I NO L'ESPECIALITZACIO ZONAL- ENS PERMETI D'EVITAR LA DERIVACIÓ CAP A UNA
EXAGERACIÓ ADDICIONAL DEL MODEL DE CIUTAt NORD-AMERICANA, ON ARA -GRÁCIES
PRECISAMENT A LES NOVES TECNOLOGIES DE Lri COMUNICACIÓ- ES FAN CENTRES DE
TREBALL EN EL MIG D'ENLLOC, 1 ES CREU POSSISLE PODER PRESCINDIR TOTALMENT DE
L'ENTORN URBÀ CLÀSSIC, CADA COP MÉS ABANDONAT A LA SEVA PROPIA SORT. EL REPTE
DE LA SOCIETAT DE LA INFORMACIÓ ÉS FER UNA SOCIETAT MÉS BEN COMUNICADA, PERO
NO PAS UNA SOCIETAT COMPARTIMENTADA I ATLUDA.

MOLTES GRÀCIES.

lo

�</text>
                  </elementText>
                </elementTextContainer>
              </element>
            </elementContainer>
          </elementSet>
        </elementSetContainer>
      </file>
    </fileContainer>
    <collection collectionId="30">
      <elementSetContainer>
        <elementSet elementSetId="1">
          <name>Dublin Core</name>
          <description>The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/.</description>
          <elementContainer>
            <element elementId="50">
              <name>Title</name>
              <description>A name given to the resource</description>
              <elementTextContainer>
                <elementText elementTextId="39357">
                  <text>09.01. Activitat de representació (com a Alcalde)</text>
                </elementText>
              </elementTextContainer>
            </element>
            <element elementId="40">
              <name>Date</name>
              <description>A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource</description>
              <elementTextContainer>
                <elementText elementTextId="39358">
                  <text>1982-1997</text>
                </elementText>
              </elementTextContainer>
            </element>
            <element elementId="41">
              <name>Description</name>
              <description>An account of the resource</description>
              <elementTextContainer>
                <elementText elementTextId="43845">
                  <text>Aquesta sèrie agrupa els documents sorgits de la funció representativa de l'exercici del càrrec d'Alcalde de Barcelona.</text>
                </elementText>
              </elementTextContainer>
            </element>
          </elementContainer>
        </elementSet>
      </elementSetContainer>
    </collection>
    <itemType itemTypeId="22">
      <name>No tenen tipus</name>
      <description>Tipo temporal para mapear las fichas sin tipo a la base resource template de Omeka S</description>
    </itemType>
    <elementSetContainer>
      <elementSet elementSetId="1">
        <name>Dublin Core</name>
        <description>The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/.</description>
        <elementContainer>
          <element elementId="43">
            <name>Identifier</name>
            <description>An unambiguous reference to the resource within a given context</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="19576">
                <text>4333</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="50">
            <name>Title</name>
            <description>A name given to the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="19577">
                <text>Conferència ”La ciutat, agent i escenari de la comunicació”</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="39">
            <name>Creator</name>
            <description>An entity primarily responsible for making the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="19579">
                <text>Maragall, Pasqual, 1941-</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="42">
            <name>Format</name>
            <description>The file format, physical medium, or dimensions of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="19580">
                <text>Textual</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="81">
            <name>Spatial Coverage</name>
            <description>Spatial characteristics of the resource.</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="19581">
                <text>Facultat de Periodisme de la Universitat Ramón Llull</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="44">
            <name>Language</name>
            <description>A language of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="19583">
                <text>Català</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="49">
            <name>Subject</name>
            <description>The topic of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="21308">
                <text>Comunicació</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="21309">
                <text>Mitjans de comunicació</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="21310">
                <text>Competitivitat</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="21311">
                <text>Cultura</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="21312">
                <text>Societat de la informació</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="21314">
                <text>Model social</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="21315">
                <text>Barcelona</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="22314">
                <text>Ciutats</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="41">
            <name>Description</name>
            <description>An account of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="21316">
                <text>Conté notes manuscrites de PM.</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="51">
            <name>Type</name>
            <description>The nature or genre of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="28363">
                <text>Conferència</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="40">
            <name>Date</name>
            <description>A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="41040">
                <text>1994-12-14</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="90">
            <name>Provenance</name>
            <description>A statement of any changes in ownership and custody of the resource since its creation that are significant for its authenticity, integrity, and interpretation. The statement may include a description of any changes successive custodians made to the resource.</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="43655">
                <text>Aquest document forma part del fons municipal de l’Ajuntament de Barcelona (productor de la documentació) i és còpia digital de l’original custodiat a l’Arxiu Municipal Contemporani de Barcelona.</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
        </elementContainer>
      </elementSet>
      <elementSet elementSetId="4">
        <name>EAD Archive</name>
        <description>The Encoded Archival Description is a common standard used to describe collections of small pieces and to create hierarchical and structured finding aids.</description>
        <elementContainer>
          <element elementId="98">
            <name>Level</name>
            <description>The hierarchical level of the materials being described by the element (may be other level too).</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="19585">
                <text>Document</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
        </elementContainer>
      </elementSet>
    </elementSetContainer>
    <tagContainer>
      <tag tagId="1">
        <name>Discursos i conferències</name>
      </tag>
    </tagContainer>
  </item>
  <item itemId="1511" public="1" featured="0">
    <fileContainer>
      <file fileId="1083">
        <src>https://arxiupmaragall.catalunyaeuropa.net/files/original/30/1511/19961203d_00752.pdf</src>
        <authentication>ea946c34bd4ca80dc2fd87015cc88cea</authentication>
        <elementSetContainer>
          <elementSet elementSetId="5">
            <name>PDF Text</name>
            <description/>
            <elementContainer>
              <element elementId="118">
                <name>Text</name>
                <description/>
                <elementTextContainer>
                  <elementText elementTextId="42701">
                    <text>Ajuntament

de Barcelona

Gabinet de l'Alcaldia

Data: 3/12/96

GUIü

Per a:
De:
Assumpte:

Excm. Sr. Alcalde
Gabinet (NB)
Conferència a l'Escola Diplomàtica.

De cara a la conferència de l'Alcalde a l'Escola Diplomàtica, es fa avinent la informació
següent:
El director adjunt de l'Escola Diplomàtica i ex-ambaixador representant espanyol a les
Nacions Unides, Juan Antonio Yáñez-Barnuevo, va convidar l'Alcalde, en data 14
d'octubre, a pronunciar una conferència a l'Escola Diplomàtica en el marc del cicle
"Tribuna de l'Escola Diplomàtica" que enguany es titula "Espanyols en el món" en què hi
participen personalitats espanyoles destacades en organitzacions i institucions
internacionals.
Fins al moment han participat en aquest cicle 1'ex-president de Colòmbia, César Gaviria, i
el proper convidat és Santiago Torres Bernáldez, jutge del Tribunal Internacional de
Justicia de La Haia. L'Escola té en projecte convidar l'any que ve Adolfo Suárez i
Marcelino Oreja.
El públic assistent, unes 100 persones aproximadament, estarà format per professors i
alumnes d'aquesta escola i altres persones interessades en les Relacions Internacionals
com alts càrrecs de l'administració, membres del cos diplomàtic acreditats a Madrid o
representants dels mitjans de comunicació.
-

El programa de l'acte és el següent:
18:3Oh

Inici de l'acte i presentació per part del subsecretari del Minsiteri d'Afers
Exteriors, José de Carvajal.
Conferència de l'Alcalde "Europa: una perspectiva urbana y regional" (de 30
a 45 minuts).
Cobloqui.
Cóctel.

20:OOh

Fi de l'acte.
[N.B. Juan Antonio Yáñez-Barnuevo no podrá assistir a l'acte
atès que està malalt de grip.]

ALCA*D lá4a
R •_g t

^f^ .^.^,..-5?^r^

°- 9 DES.

1ggR
^

N.í . ... . l.^.
EDIPLOMA.NBB

�Ajuntament

f If̀
\\/

de Barcelona

Gabinet de l'Alcaldia

-

S'adjunta en annex l'entrevista al director de l'Escola Diplomática, Josep Coderch,
publicada a El País diumenge passat.

-

De cara a la intervenció de l'Alcalde, se suggereix de tenir en compte els elements
següents:

AGRADECER LA INVITACIÓN DE LA ESCUELA
DIPLOMÁTICA Y, ESPECIALMENTE, A SU DIRECTOR
ADJUNTO Y BUEN AMIGO JUAN ANTONIO YÁÑEZBARNUEVO A PESAR DE NO ESTAR PRESENTE, LA
POSIBILIDAD DE DIRIGIRME A USTEDES PARA TRATAR
DEL PROCESO DE LA CONSTRUCCIÓN EUROPEA
DESDE LA PERSPECTIVA DE LAS CIUDADES Y LAS
REGIONES, CONCRETAMENTE DESDE EL COMITÉ DE
LAS REGIONES.
- EUROPA COMO UN SISTEMA DE CIUDADES. DESDE
LAS CIUDADES DEFENDEMOS QUE LOS PROBLEMAS
DEBEN RESOLVERSE AL NIVEL MÁS PRÓXIMO AL
CIUDADANO PORQUÉ ES DONDE SE PUEDE SER MÁS
EFECTIVO. ACERCAR LA ADMINISTRACIÓN AL
CIUDADANO.
DESDE EL COMITÉ ESTAMOS TRABAJANDO PARA LA
CREACIÓN DE UNA EUROPA SOLIDARIA, PRÓXIMA,
QUE CUENTE CON LA PARTICIPACIÓN DE SUS
CIUDADANOS Y QUE, A LA VEZ, ATIENDA SUS
PREOCUPACIONES.

2
EDIPLOMA.NBB

�Ajuntament

4IJ

de Barcelona

LA ECUACIÓN
EUROP Y )JIÁS REGIÓN, MÁS
EUROPA Y MA CIUDAD DEFI -LA NECESIDAD DE LA
DISTANCIA PA
ALGUNAS CUESTIONES Y PARA
ALGUNAS COMPETENCIAS . PERO LA PROXIMIDAD ES
NECESARIA PARA RESOLVER BUENA PARTE DE LAS
CUESTIONES QUE AFECTAN A LOS CIUDADANOS
DIRECTAMENTE . ES DECIR, SOLUCIONAR LAS COSAS
LO MÁS CERCA POSIBLE DEL CIUDADANO A NO SER
QUE RAZONES DE EFICACIA REQUIERAN LO
CONTRARIO.
LA EUROPA DE LA SUBSIDIARIEDAD ENTENDIDA ESTA
COMO UN PRINCIPIO POLÍTICO DE ORGANIZACIÓN DE
LAS INSTITUCIONES EUROPEAS, COMO UN PRINCIPIO
CONSTITUCIONAL EUROPEO LA EUROPA DE LAS
REGIONES Y LA EUROPA DE LAS CIUDADES DEBERÍA
SUPERAR Y INTEGRAR LA EUROPA DE LOS ESTADOS
QUE HASTA AHOR GARANTIZABA ESTE PROCESO.
té. QUÉ ES EL COMITÉ DE LAS REGIONES?
-

EUROPA ES UN CONJUNTO DE CIUDADES Y REGIONES
CON ACENTO PROPIO, CON ROSTRO PROPIO,
ENORMEMENTE DISTINTAS PERO CERCANAS QUE CON
LA INSTAURACIÓN DEL COMITÉ DE LAS REGIONES POR
EL TRATADO DE LA UNIÓN EUROPEA -CONOCIDO
COMO EL TRATADO DE MAASTRICHT- OFICIALIZÓ
EDIPLOMAÇB

�Ajuntament

de Barcelona

Gabinet de l'Alcaldia

NUESTRA REPRESENTATIVIDAD EN EL SENO DE LA
UNIÓN EUROPEA.
- A TRAVÉS DEL COMITÉ, LAS REGIONES, LAS CIUDADES
Y LAS COLECTIVIDADES INTERMEDIARIAS PUEDEN
INTERVENIR POR LA VÍA DE SUS REPRESENTANTES Y
DE FORMA CONSULTIVA EN EL PROCESO DE DECISIÓN
COMUNITARIA JUNTO A LAS OTRAS INSTITUCIONES DE
LA UNIÓN EUROPEA.
POR OTRA PARTE, LA PUESTA EN MARCHA DEL
COMITÉ DE LAS REGIONES ES UNA ETAPA
SIGNIFICATIVA HACIA LA VOLUNTAD EXPRESADA EN
EL PREÁMBULO DEL TRATADO DE LA UNIÓN EUROPEA
DE SEGUIR "EL PROCESO CREANDO UNA UNIÓN MÁS
ESTRECHA ENTRE LOS _PUEBLOSDE_EUROPA EN LA
CUAL_ LAS DECISIONES SE TOMEN LO MÁS CERCA_,
POSIBLE DE LOS CIUDADANOS, CONFORME AL
PRINCIPIO DE SUBSIDIARIEDAD".
EL COMITÉ DE LAS REGIONES ESTÁ COMPUESTA POR
222 MIEMBROS Y UN NÚMERO IGUAL DE SUPLENTES
NOMBRADOS POR CUATRO AÑOS POR EL CONSEJO A
PROPUESTA DE LOS ESTADOS MIEMBROS . SU
MANDATO ES RENOVABLE.
.íg-f 2.6 b,e
\u,s1N,)

1

�Ajuntament &lt;O de Barcelona

Gabinet de l'Alcaldia

EN NUESTRA CALIDAD DE ELECTOS O DE
COLECTIVIDADES
DE
RESPONSABLES
TERRITORIALES, LOS 222 MIEMBROS JUGAMOS UN
DOBLE PAPEL DE REPRESENTARY DEFENDER LOS
INTERESES DE LOS CIUDADANOS EN EL PROCESO DE
ELABORACIÓN DE LAS POLÍTICAS EUROPEAS Y, POR
OTRO LADO, LES INFORMAMOS DE TODA ACTIVIDAD
DE LA UNIÓN EUROPEA QUE LES AFECTE.
EL TRATADO DE MAASTRICHT PREVÉ LA CONSULTA
OBLIGATORIA DEL COMITÉ POR EL CONSEJO O LA
COMISIÓN EUROPEA EN LOS SIGUIENTES CAMPOS :
EDUCACIÓN Y JUVENTUD,_ CULTURA,_SALUD PÚBLICA,
REDES TRANSEUROPEAS Y COHESIÓNECONÓMIÇA_Y
SOCIAL, INCLUYENDO LOS FONDOS ESTRUCTURALES.

.\\&amp;,

- ADEMÁS, EL COMITÉ PUEDE SER CONSULTADO EN
TODOS LOS CASOS EN QUE EL CONSEJO O LA
COMISIÓN LO CONSIDEREN OPORTUNO.
EL COMITÉ EMITE DICTÁMENES EN LOS QUE EXPRESA
SU OPINIÓN CON RESPECTO A LAS CUESTIONES
SOBRE LAS QUE ES CONSULTADO PERO TAMBIÉN
ESTÁ CAPACITADO PARA EMITIR DICTÁMENES DE
INICIATIVA PROPIA SOBRE CUESTIONES QUE
CONSIDERE QUE PUEDEN AFECTAR A LAS
COLECTIVIDADES LOCALES Y REGIONALES.

�Ajuntament41 de Barcelona
_

-

ESTOS DICTÁMENES SE TRANSMITEN AL CONSEJO Y A
LA COMISIÓN.

- EL COMITÉ NACIÓ CON EL TRATADO DE MAASTRICHT
COMO PUNTO FINAL DE UN LARGO PROCESO EN QUE
LA UNIÓN EUROPEA HA IDO TOMANDO GONCIENCIA
PROGRESJVÁMENTE DE LA EGIONALIOCIÓN DE SUS
PAÍSES MIEMBROS.
- LA UNIÓN EUROPEA SE HA PREOCUPADO DE
MtJRR LAS DIFERENCIAS ENTREREGION_ES Y DE
EXAMINAR EL IMPACTO DE SUS POLÍTICAS A NIVEL
REGIONAL . FUE ESTE EL ORIGEN DE LOS FONDOS
ESTRUCTURALES DISTRIBUIDOS EN FUNCIÓN DE UNA
DIVISIÓN DE LA UNIÓN EN "REGIONES" RELACIONADAS
CON SU NIVEL DE DESARROLLO
TE CONCEPTO "TOINN" DE LA GESTIÓN DE LA
POLÍTICA ZOMUNIT/4IA, ES DECIR, DESDE LAS
INSTITUCIONES EUROPEAS, DE ACUERDO CON LOS
ESTADOS MIEMBROS, HACIA LOS DESTINATARIOS, EN
ESTE CASO LAS COLECTIVIDADES TERRITORIALES, SE
HA IDO MODIFICANDO GRACIAS A LA PRESIÓN DE
ORGANISMOS COMO EL CONSEJO DE MUNICIPIOS Y
REGIONES DE EUROPA, QUE ME HONRO EN PRESIDIR,

�Ajuntament •

de Barcelona

1Ca V'.\
\1•9'

'

/7
O COMO LA/ASAMBLEA DE REGIONES DE EUROPA,
PRESIDIDA/POR JORDI PUJOL.
- DESDE DICHOS ORGANISMOS Y, ACTUALMENTE
DESDE EL COMITÉ DE LAS REGIONES, HEMOS
DEFENDIDO QUE LOS PODERES POLÍTICOS MÁS
CERCANOS A LOS CIUDADANOS SON LOS QUE MEJOR
CONOCEN LOS PROBLEMAS Y LAS NECESIDADES DE
SUS CONCIUDADANOS MÁS ALLÁ DE PERTENECER A

UNA REGIÓN OBJETIVO 1 Ó 2.
- EL OBJETIVO ERA CONSEGUIR UNA PARTICIPACIÓN DE
TODAS LAS FORMAS DE GOBIERNO EN EL PROCESO
DE TOMA DE DECISIÓN DE LA UNIÓN EUROPEA.
- UN PRIMER RESULTADO ES LA CREACIÓN DEL COMITÉ
DE LAS REGIONES BASADO EN LAS DEMANDAS
DEFENDIDAS PRINCIPALMENTE POR ALEMANIA Y POR
ESPAÑA, EN CIERTO MODO.
- EL COMITÉ NACIÓ CON UN NOMBRE RESTRICTIVO
CON LIN

(SÓLO HACE REFERENCIA A LAS

/ ESQUEMA COPIADO DEL COMITÉ ECONÓMICO Y
/ SOCIAL CONQUIÉN COMPARTE LA ESTRUCTURA
ORGANIZACIONAL.

cpm„,

¿,,,J

�Ajuntament

41) de Barcelona

Gabinet de l'Alcaldia

EN SUS DOS PRIMEROS AÑOS DE EXISTENCIA, EL
COMITÉ DE LAS REGIONES HA SIDO PRESIDIDO POR
EL PRESIDENTE DE LA REGIÓN FRANCESA DEL
LANGUEDOC-ROUSSILLON, JACQUES BLANC, Y DESDE
EL MÉ S DE MARZO OCUPO LA PRESIDENCIA SEGÚN
UN SISTEMA DE ALTERNANCIA ÍJE LA PRESIDENCIA
POR PARTE DE UN REPRESENTANTE REGIONAL Y UNO
LOCAL, PACTADO EN SU INICIO.
–

7

DURANTE MI MANDATO ME HE FIJADO ALGUNOS
OBJETIVOS PRIORITARIOS DESTINADOS A MEJORAR
SU FUNCIONAMI61T0)0ERNO%-lACER DEL COMITÉ
UN ÓRGANO TRANSPAREeE
ICAZ
EN EL
ÁMBITO POLÍTICO ME PROPONGO APROVECHAR LA
INTERGUBERNAMENTAL
PARA
CONFERENCIA
REFORZAR NUESTRO PAPEL EN LA ARQUITECTURA
INSTITUCIONAL EUROPEA .
j),sr--1

11,41\--. I
r
)-11(vs'°'-

/
EL RETO DE L ONFERENCIA INTERGUBERNAMENTAL
P o 1,)
1-unp: OAÁ4
-Ityr .,-2c5z,

It,c

J

id '
,791 5 r\-9-1)`4 ‘'‘ 2

t\fp :

KP o,

,

A-1 e,f. c7\-.1-buA

A CONFERENCIA INTERGUBERNAMENTAL ES EL
GRAN RETO A QUE SE ENFRENTA LA UNIÓN EUROPEA
U-tyY YRWN OPORTUNIDAD HISTÓRICA PARA EL
COMITÉ DE LAS REGIONES PARA RECLAMAR UN
MAYOR PESO EN EL PROCESO DE DECISIÓN
EUROPEO.
(

L. N

L5

-'ii.ti aALI.4A; k i_.t.ç ; 'Ica,

ID _ _ is,

-

-

AA,_ ___

br›,&lt;-

7:
2

8
EDIPLOMA NBB

�Ajuntament

•

de Barcelona

Gabinet de l'Alcaldia

- LAS REIVINDICACIONES DEL COMITÉ DE LAS
REGIONES
A
LA
CONFERENCIA
INTERGUBERNAMENTAL ESTÁN RESUMIDAS EN EL
DICTÁMEN SOBRE LA REFORMA INSTITUCIONAL QUE
SE APROBÓ EL 21 DE ABRIL DE 1995 CASI POR
UNANIMIDAD EN BRUSELAS.
- LA CUESTIÓN CENTRAL DEL DICTAMEN ES LA
DEFINICIÓN DEL PRINCIPIO DE SUBSIDIARIEDAD O DE
PROXIMIDAD
DE MANERA QUE INCLUYE UNA
REFERENCIA EXPLÍCITA AL PAPEL DE LOS ENTES
REGIONALES Y LOCALES.
- SI LA INTRODUCCIÓN EN EL TRATADO DE LA UNIÓN
EUROPEA DEL PRINCIPIO DE SUBSIDIARIEDAD COMO
UNO DE LOS PRINCIPIOS FUNDAMENTALES DE LA
UNIÓN FUE UN CONSIDERABLE PROGRESO, AHORA
CREEMOS QUE ESTE DEBE SER APLICADO DE FORMA
INTEGRAL.
- SI COMO PIDE EL COMITÉ, EL NUEVO TRATAD
RESULTANTE DE LA REVISIÓN RECONOCE EL LUGAR Y
LA PARTICIPACIÓN, CON IGUAL DIGNIDAD, DE LOS
ENTES REGIONALES Y LOCALES EN LA \
ARQUITECTURA INSTITUCIONAL DE LA UNIÓN,
IGNIFICARÁ UN PROGRESO FORMIDABLE EN LA

�Ajuntament 414 de Barcelona

Gabinet de l'Alcaldia

DEMOCRATIZACIÓN DEL SISTEMA INSTITUCIONAL
EUROPEO, ASOCIÁNDOLE LOS NIVELES MÁS
PRÓXIMOS A LOS CIUDADANOS.
- LAS PROPUESTAS DEL COMITÉ DE LAS REGIONES DE
CARA A LA CONFERENCIA INTERGUBERNAMENTAL SE
BASAN EN DOS IDEAS ESENCIALES QUE AYUDAN A
COMPRENDER NUESTRA POSICIÓN EN LAS
INSTITUCIONES EUROPEAS.
NUESTRA DIVERSIDAD ES NUESTRA FOOZA Y ES
TAMBIÉN EL FACTOR QUE NOS HACE MÁS
VULNE93LES. SOMOS UN CONJUNTO DE 222
REPRESENTANTES LOCALES Y REGIONALES DE
EUROPA, ELECTOS, DE DERECHA O DE IZQUIERDA Y
DE CULTURAS ANGLOSAJONA, ESCANDINAVA Y
MEDITERRÁNEA.
PROFESIONALMENTE
SOMOS
NI
- NO
REPRESENTANTES DE EUROPA, COMO LOS
EUROPEOS,
NI
PARLAMENTARIOS
PROFESIONALMENTE TRABAJADORES DE EUROPA,
COMO LOS FUNCIONARIOS Y OTROS TRABAJADORES
SOMOS
DE LAS I NSITT-UCIONES --EUROPEAS
PERSONAS QUE EJERCEMOS COMO GOBERNANTES
(\LOCALES Y REGIONALES EN LOS 15 ESTADOS DE LA
UNIÓN EUROPEA.
10
EDIPLOMA NBB

�Ajuntament

h de Barcelona

Gabinet de l'Alcaldia

CUMBRE EUROPEA DE REGIONES Y CIUDADES

ANTES DEL FIN DE LA CONFERENCIA
INTERGUBERNAMENTAL DE REVISIÓN DEL TRATADO
DE LA UNIÓN EUROPEA, EL COMITÉ DE LAS REGIONES
HA PREVISTO ORGANIZAR UNA GRAN REUNIÓN DE
TODAS LAS REGIONES Y DE LAS GRANDES CIUDADES
EUROPEAS UN MES ANTES DE LA CUMBRE DE
AMSTERDAM.
- EL OBJETIVO ES REUNIR LOS MÁXIMOS
REPRESENTANTES DE LAS COLECTIVIDADES
TERRITORIALES EUROPEAS, MÁS ALLÁ DEL ÁMBITO
RESTRINGIDO DEL COMITÉ DE LAS REGIONES, Y
DEBATIR ACERCA DE LAS PROPUESTAS COMUNES A
PRESENTAR ANTE LA CONFERENCIA
INTERGUBERNAMENTAL.
ESTA CUMBRE DEBE SER ENTENDIDA COMO
COMPLEMENTARIA A LA CUMBRE DE JEFES DE
ESDE GOBIERNO -0-13E-TENDRÁ-tuGARuÑ
MES DESPUÉS EN LA MISMA CIUDAD DE AMSTERDAM.
,e

C,Alks1);41,'‘'
• I),

\y&gt;,

Q,

EDIPLOMA NBB

�Ajuntament

-

de Barcelona

Gabinet de l'Alcaldia

TENEMOS LA COMPLETA SEGURIDAD DE QUE SÓLO
EN EL MARCO DE UNA REFORMA AMBICIOSA DEL
TRATADO DE LA UNIÓN EUROPEA EL COMITÉ DE LAS
REGIONES PODRÁ ESPERAR QUE SU PAPEL Y SU
INFLUENCIA RESULTEN REFORZADOS.

MUCHAS GRACIAS.

12

EDIPLOMA.NBB

�</text>
                  </elementText>
                </elementTextContainer>
              </element>
            </elementContainer>
          </elementSet>
        </elementSetContainer>
      </file>
    </fileContainer>
    <collection collectionId="30">
      <elementSetContainer>
        <elementSet elementSetId="1">
          <name>Dublin Core</name>
          <description>The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/.</description>
          <elementContainer>
            <element elementId="50">
              <name>Title</name>
              <description>A name given to the resource</description>
              <elementTextContainer>
                <elementText elementTextId="39357">
                  <text>09.01. Activitat de representació (com a Alcalde)</text>
                </elementText>
              </elementTextContainer>
            </element>
            <element elementId="40">
              <name>Date</name>
              <description>A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource</description>
              <elementTextContainer>
                <elementText elementTextId="39358">
                  <text>1982-1997</text>
                </elementText>
              </elementTextContainer>
            </element>
            <element elementId="41">
              <name>Description</name>
              <description>An account of the resource</description>
              <elementTextContainer>
                <elementText elementTextId="43845">
                  <text>Aquesta sèrie agrupa els documents sorgits de la funció representativa de l'exercici del càrrec d'Alcalde de Barcelona.</text>
                </elementText>
              </elementTextContainer>
            </element>
          </elementContainer>
        </elementSet>
      </elementSetContainer>
    </collection>
    <itemType itemTypeId="22">
      <name>No tenen tipus</name>
      <description>Tipo temporal para mapear las fichas sin tipo a la base resource template de Omeka S</description>
    </itemType>
    <elementSetContainer>
      <elementSet elementSetId="1">
        <name>Dublin Core</name>
        <description>The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/.</description>
        <elementContainer>
          <element elementId="43">
            <name>Identifier</name>
            <description>An unambiguous reference to the resource within a given context</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="20412">
                <text>4417</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="50">
            <name>Title</name>
            <description>A name given to the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="20413">
                <text>Conferència a l'Escola Diplomàtica</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="39">
            <name>Creator</name>
            <description>An entity primarily responsible for making the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="20415">
                <text>Maragall, Pasqual, 1941-</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="42">
            <name>Format</name>
            <description>The file format, physical medium, or dimensions of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="20416">
                <text>Textual</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="81">
            <name>Spatial Coverage</name>
            <description>Spatial characteristics of the resource.</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="20417">
                <text>Escuela Diplomática, Madrid</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="44">
            <name>Language</name>
            <description>A language of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="20419">
                <text>Castellà</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="49">
            <name>Subject</name>
            <description>The topic of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="20420">
                <text>Municipis</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="20829">
                <text>Unió Europea</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="20830">
                <text>Relacions Internacionals</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="20831">
                <text>Política</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="20832">
                <text>Acció política</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="20833">
                <text>Territoris</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="20834">
                <text>CEMRE</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="22346">
                <text>Barcelona</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="51">
            <name>Type</name>
            <description>The nature or genre of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="28383">
                <text>Conferència</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="40">
            <name>Date</name>
            <description>A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="41124">
                <text>1996-12-03</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="90">
            <name>Provenance</name>
            <description>A statement of any changes in ownership and custody of the resource since its creation that are significant for its authenticity, integrity, and interpretation. The statement may include a description of any changes successive custodians made to the resource.</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="43734">
                <text>Aquest document forma part del fons municipal de l’Ajuntament de Barcelona (productor de la documentació) i és còpia digital de l’original custodiat a l’Arxiu Municipal Contemporani de Barcelona.</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
        </elementContainer>
      </elementSet>
      <elementSet elementSetId="4">
        <name>EAD Archive</name>
        <description>The Encoded Archival Description is a common standard used to describe collections of small pieces and to create hierarchical and structured finding aids.</description>
        <elementContainer>
          <element elementId="98">
            <name>Level</name>
            <description>The hierarchical level of the materials being described by the element (may be other level too).</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="20421">
                <text>Document</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
        </elementContainer>
      </elementSet>
    </elementSetContainer>
    <tagContainer>
      <tag tagId="1">
        <name>Discursos i conferències</name>
      </tag>
    </tagContainer>
  </item>
  <item itemId="1081" public="1" featured="0">
    <fileContainer>
      <file fileId="615">
        <src>https://arxiupmaragall.catalunyaeuropa.net/files/original/30/1081/19870402d_00199.pdf</src>
        <authentication>0f06c15307664ca385f5b3157423b0c9</authentication>
        <elementSetContainer>
          <elementSet elementSetId="5">
            <name>PDF Text</name>
            <description/>
            <elementContainer>
              <element elementId="118">
                <name>Text</name>
                <description/>
                <elementTextContainer>
                  <elementText elementTextId="42288">
                    <text>Ajuntament de Barcelona

CONFERENCIA DEL ALCALDE DE BARCELONA EXCMO.SR.PASQUAL
MARAGALL EN EL CICLO "DEPORTE Y SOCIEDAD", ORGANIZADO
POR EL GOBIERNO DE LA COMUNIDAD FORAL DE NAVARRA

Pamplona, 2 de abril 1987

�Ajuntament de Barcelona
Gabinet de Comunicació

SATISFACCIÓN COMO ALCALDE Y CIUDADANO DE BARCELONA.

PORQUE MI CIUDAD NO QUIERE DESAPROVECHAR LA
EXCELENTE OPORTUNIDAD QUE LE DAN LOS JUEGOS OLÍMPICOS
PARA HACERSE /CONOCER

MEJOR EN EL MUNDO Y TAMBIÉN EN LA

PROPIA ESPAÑA.

Y PORQUE, COMO YA HE DICHO EN MáS DE UNA OCASIÓN,
LO QUE ES BUENO PARA BARCELONA, ES BUENO PARA CATALUNYA,
Y LO QUE ES BUENO PARACATALUNYA, LO ES PARA ESPAÑA. YO

CREO QUE ESTA AFIRMACIÓN SE HA ENTENDIDO, EN TÉRMINOS
GENERALES, BASTANTE BIEN EN TODO EL ESTADO, PERO PIENSO
QUE TODAVÍA ES NECESARIO INSISTIR Y PROFUNDIZAR EN SU
CONTENIDO.
PARA BARCELONA, SIN DUDA, LA OCASIÓN

ES ÚNICA.

DEBEMOS RECONOCER QUE LA NOMINACIÓN OLÍMPICA HA SERVIDO,
ENTRE OTRAS
MODA,

MUCHAS

COSAS,/ PARA PONER A LA CIUDAD DE

o PARA ESCRIBIR/ SU NOMBRE CON LETRAS MáS

DES T ACADAS EN EL MAPALUUDt.

A VECES, LAS URBES QUE NO SON CAPITALES DE ESTADO
PRECISAN DE ACONTECIMIENTOS COMO ÉSTE PARA PROYECTARSE
CON FUERZA A LA ESCENA INTERNACIONAL. Y NO CABE DUDA

�Aluntament de Barcelona
Ref.:

Gabinet de Comunicació

ALGUNA DE QUE BARCELONA ES UNA CIUDAD CON UNA
TRADICIONAL Y ARRAIGADA VOCACIóN ~141~ ,?,i4n4',-Y4e,
PERO ¿ POR QUÉ BARCELONA CONSIGUIÓ LA NOMINACIÓN
OLÍMPICA PARA 1992? SINCERAMENTE PORQUE PRESENTÓ EL
MEJOR PROYECTO ANTE LA ASAMBLEA DEL COMITÉ OLÍMPICO
INTERNACIONAL, Y PORQUÉ LA CIUDAD DE BARCELONA ENTERA
ESTABA PERFECTAMENTE PREPARADA PARA ASUMIR ESTE RETO Y
LLEVARLO A LA PRáCTICA CON ÉXITO.

Pc17.km),, /11..c;11/
7z;/)‘:'ç

EL PROYECTO OLÍMPICO HA DADO, SIN DUDA, UN EMPUJÓN A
IDEAS MUY DIVERSAS QUE LA CIUDAD EXIGIA DESDE TIEMPO
-N
ATRáS. OPERACIONES URBANÍSTICAS COMO EL ACUERDO SUSCRITO
CON RENFE QUE PERMITE EL LEVANTAMIENTO DE LA VIA
/171(7

FÉRREA QUE TRANSCURRE POR EL LITORAL Y QUE HASTA AHORA
HA IMPEDIDO EL DESARROLLO DE UNA IMPORTANTE ZONA
MARÍTIMA DE LA CIUDAD. ESTE ES, SIN LUGAR A DUDAS, UN
IMPORTANTE PROYECTO QUE PERMITIRá A BARCELONA LA
RECUPERACIÓN DE SU FACHADA MARÍTIMA Y DE DEJAR DE VIVIR,
COMO SIEMPRE SE HA DICHO, DE ESPALDAS AL MAR.

JUNTAMENTE CON LA RECUPERACIÓN DE LA FACHADA
MARÍTIMA, ESTA

OPERACIÓN SUPONDRá TAMBIÉN LA

REHABILITACIÓN DE UNO DE LOS BARRIOS MáS DEGRADADOS,

�Ajuntament (le Barcelona

Ref.:

Gabinet de Comunicació

COMO ES EL DEL POBLE NOU. AQUÍ LA ACTUACIÓN SUPONDRá LA
RECONVERSIóN DE ESTA ZONA ACTUALMENTE DEDICADA A LA
ACTIVIDAD INDUSTRIAL EN UNA PARTE INTEGRADA DENTRO DEL
TEJIDO URBANO. LA ACTUACIóN EN ESTE SENTIDO CONLLEVARá
LA REPIABILITACIóN URBANÍSTICA DE TODA LA RED VIARIA PARA
CONECTARLA CON LA VILLA OLÍMPICA.

OTRO DE LOS GRANDES PROYECTOS PENDIENTES QUE TIENE
LA CIUDAD DE BARCELONA ES LA FINALIZACIóN DE LA RED
VIARIA BáSICA. EN ESTE SENTIDO ES DE VITAL IMPORTANCIA
PARA LA CIUDAD LA FINALIZACIÓN DE LOS CINTURONES
RONDA
----,
TERMINACIÓN .-- E

DE

ESTAN YA EN FASE DE EJECUCIÓN

1

PRIMERO Y.

Pri.

un

tikAls.t0i: Ckl.:- --'

SEGUN'O, ASÍ COMO LA
~),./

P.SIELLS_ =TOS VPARICS —jUN DE

VITIrt---1-÷IPO.RTANCIA---PARA

QU_E 5:::-PU-ED-A19-A-F1101\477;7,e-ESIDADES(WILTZNTE

l

eth

a
1-'&lt;*:

• 11 •

- ET

c5

l),IL:1?-; 12 (S
C.,&lt;Je..-tf,Prtd)

CIRCULATORIAS—QUE EL

----AUT4t4O.SILá«-STI-C49— -

i.-771

114

N (-

-1:k;,(VII&gt;c
4

TERMINACIÓN Y ENLACE DEL CINTURÓN DEL LITORAL. TIM~-

FIX-3?-7.f si÷57.JITAnID

:_..

á

°()
)

ESTA ES UNA ASIGNATURA PENDIENTE DE BARCELONA EN LA
QUE SP VIENEN TRABAJANO DESDE HACE AÑOS. PERO LA CIUDAD
DE BARCELONA TIENE TODAVIA ESPACIOS EN LOS QUE ES
POSIBLE HACER GRANDES ACTUACIONES, A PESAR DE QUE, A

1~-Al

�Ajuntament de Barcelona
Gabinet de (Tornuníeació

Ref.:

SIMPLE VISTA, PUEDA PARECER QUE NO. BARCELONA VúLVERá A
MIRAR EL MAR DESDE LA VILLA OLÍMPICA, PERO TIENE É TODAVIA
PENDIENTE LA URBANIZACION DE PARTE DE LA MONTAÑA DE
MONTJUYC. AQUÍ, DONDE SE CONCENTRA TODO EL PROYECTO DE
OLÍMPICO

s\

LAS ACTUACIONES SERAN TAMBIéN PARA

DAR A LA CIUDAD MS ESPACIO PAREA EL OCIO. EL (PARQUE
DEL MGDTP; éS UN ?ROYECTO QUE PRETENDE REORDENAR TODO EL
./

ESPACIO LUDICO .:',2UE ES LA MONTAÑA DE MONTJUÏC PARA LOS
BARCELONESES.

'r.e,c

41C Niki]

° 11)19171 ' ' ( '' 14) F w 11 trd‘t ,
i

) 1i 1.:9 : I. )

Iza: , 15i ,

: í''i (4 vi..«"(

,,,c„,
1--

1c ;

q

u

Pi.;j111,,..

(11 &gt;- 11'

---

PERO NO TODOS LOS PROYECTOS A DESARROLLAR DURANTE
ESTOS AÑOS SON DE CARáCTER URBANÍSTICO. BARCELONA QUIERE
AFRONTAR EL FUTURO CON OTROS GRANDES PROYECTOS QUE EL
AVANCE DE LAS NUEVAS TECNOLOGIAS ESTAN POSIBILITANDO.
~e, LA CONSTRUCCION DE UNA TORRE

PERMITIPfi

COMPLETAR

t'r

1`1141,),,

EL

DE COMUNICACIONES QUE

SERVICIO Y RETRANSMITIR

EL EVENTO OLÍMPICO A. LOS CINCO CONTINENTES,
CON NITIDEZ Y SEGURIDAD, Y ADEMáS COMPLETARá LA RED
INFORMTYyTICA Y COMUNICATIVA DEL AREA METROPOLITANA DE
BARCELONA.

EL CABLEADO DE TODA LA CIUDAD CON FIBRA ÓPTICA ES OTRO
DE LOS PROYECTOS QUE EN ESTOS MOMENTOS SE ESTAN

) t - I:- t. k. ,t..,

1:;u3.¿,,*-,1.

�Ajuntament de Barcelona

Ref.:

Gabinet de Comunicació

PROYECTANDO EN BARCELONA. RECIENTEMENTE :HE VISITADO
ALGUNAS CIUDADES ITALIANAS, DONDE ME HA SIDO POSIBLE
OBSERVAR EL NIVEL DE DESARROLLO DEL CABLE EN MILAN Y
TURIN.

1L PRESIDENTE( DE LAs EMPRESA OLIVETTJ'; ME OFRECIIlta,

TODA SU

COLABORACIÓN EN NUESTRO PROYECTO, Y ÉSTA

SÓLO ES

UNA DE TANTAS MUESTRAS DE ENTUSIASMO HACIA LA CIUDAD DE
BAPCELONA. SEGURAMENTE, TODA NUESTRA EXPERIENCIA
SERVIRa DE EJEMPLO PARA OTRAS CIUDADES ESPAÑOLAS EN LAS
QUE, CON TODA SEGURIDAD, SE ENCUENTRA PAMPLONA.

EL PROYECTO OLÍMPICO HA DADO TAMBIéN UN EMPUJÓN A
OTRAS IDEAS MAS DIVERSAS COMO PUEDEN SER LA CONSTRUCCIÓN
DE NUEVOS HOTELES DE LOS QUE LA CIUDAD SE ENCUENTRA YA
1\
A hl'',

4141'

EN ESTOS MOMENTOS EN DéFICIT NOTABLE, Y QUE LA DEMANADA
SE VERA

NECESITADA POR EL GRAN FLUJO DE VISITANTES QUE

SE ESPERA DURANTE LA CELEBRACIÓN DE LOS JUEGOS.

EL RELANZAMIENTO ECONÓMICO DE BARCELONA PASA TAMBIéN
POR UNA DINAMIZACIóN GENERAL DE LA EWNOMIAEN ESTE
ASPECTO LOS JUEGOS OLÍMPICOS SERVIRáN DE CATALIZADOR
PARA DESARROLLAR LA INICIATIVA PRIVADA EN UNA DE LAS
AREAS MAS DINÁMICAS DE ESPAÑA.

�Ajuntament de Barcelona
Gabinet

de Comunicació

Ref.:

CON TODOS ESTOS PROYECTOS, QUE YA EMPIEZAN A NOTARSE
COMO REALIDADES, QUISIERA INSISTIR EN LA IDEA DE QUE
ESTAMOS CONSTRUYENDO UNA NUEVA CIUDAD, PERO TAMBIéN UN
PAÍS NUEVO. UN PAÍS MáS DIVERSO, MáS DINáMICO, MáS
INTEGRADOR. UN PAÍS, EN DEFINITIVA, MáS COMPARTIDO.

ES EVIDENTE QUE EL HECHO DE QUE LOS JUEGOS OLÍMPICOS
SE CELEBREN EN dTALUNYA&gt;; NOS BRINDA UNA OCASIÓN úNICA
PARA DIVULGAR

1t1

R-A

CULTURA,

la/ZUPIA-

MANERA DE SER

t ThV

dk:

ocItptix, EN TODA SU RIQUEZA Y SU DIVERSIDAD. Y
DIVULGARLO A LO LARGO Y ANCHO DEL PLANETA, HASTA LOS

1~

t

RINCONES M:71S REMOTOS DE LA TIERRA. ES DIFICIL ENCONTRAR
OTRAS CELEBRACIONES PUNTUALES QUE DESPIERTEN TANTO
INTERÓS Y TANTO PODER CAUTIVADOR COMO LOS JUEGOS
OLÍMPICOS.

PERO BARCELONA NO QUIERE TAMPOCO LOS JUEGOS SOLO
PARA ENSEÑAR LO QUE LOS PROPIOS BARCELONESES Y CATALANES
ESTAN HACIENDO. EL PROYECTO DE UNA OLIMPIADA CULTURAL A
DESARROLLAR

DURANTE LOS CUATRO AÑOS ANTERIORES A LOS

JUEGOS SERVIRáN PARA PROYECTAR NO SÓLO LA CIUDAD EN UN
PLANO INTERNACIONAL, SIN6 QUE BARCELONA QUIERE
CONVERTIRSE EN PUNTO

DE ENCUENTRO DE TODOS AQUELLOS

4'-*1

414

7I1

�Ajuntament de Barcelona

Ref.:

Gabinet de Comunicad()

ARTISTAS EL MUNDO QUE QUIERAN, JUNTO CON NOSOTROS,
CONTRIBUIR. A DESARROLLAR EL ESPÍRITU UNIVERSAL DE LAS
ARTES,

EL PROYECTO DE LA OLIMPIADA CULTURAL QUE SE PRESENTÓ
EN LA MEMORIA DE LA CANDIDATURA DE BARCELONA AL COMITé
OLÍMPICO INTERNACIONAL SE OFRECIA LA INICIATIVA DE
CONVERTIR

LA

CIUDAD EN LA CAPITAL CULTURAL DEL MUNDO AL

SEEVICIO DEL ESPÍRITU OLÍMPICO. DESDE LA CLAUSURA DE LOS
JUEGOS DE SEÚL EN 1988 HASTA 1991 CONLLEVAR&amp; LA
CELEBRACIÓN DE WPORTANTES ACONTECIMIENTOS ARTÍSTICOS.
EXPOSICIONES, FESTIVALES INTERNACIONALES DE MÜSICA,
OPERA, DANZA, TEATRO Y DE CANTO CORAL SON SOLO UNOS
ITEMS DENTRO DEL VASTO PROGRAMA A ORGANIZAR.
DURANTE CUATRO AÑOS LA CREACIÓN CULTURAL COMPARTIRá
CON EL ESPÍRITU

OLÍMPICO LA VIDA Y LA PROYECCION DE

BARCELONA. ESTA UNIÓN ENTRE LA CULTURA Y EL DEPORTE SE
CELEBRARá EN PARTE EN LAS RUINAS DE LA CIUDAD GRECO
ROMANA DE EMPáRIES, DONDE LLEGARá

1,11QLINPIcA

PARA

SER LLEVADA DESDE ALLÍ A LA MONTAÑA DE MONTJUiC. ( -

CADA UNO DE ESTOS AÑOS PRELIMINARES ESTARá. DEDICADO A
UN TEMA CONCRETO. ESTOS ES, EN 1989 SERA EL AÑO DE LA

�Ajuntament de Barcelona
Gabinet de Comunicad()

CULTURA Y

Ref.:

EL DEPORTE, EL 1990 EL AÑO DE LAS ARTES, EL

AÑO 1991 EL AÑO EL FUTURO Y EL 1992 EL AÑO DEL FESTIVAL
OLÍMPICO DE LAS ARTES.

LA CUMBRE DE ESTE PROGRAMA CULTURAL SERá, SIN LUGAR
A DUDAS, EL FESTIVAL OLíMPICO

DE LAS—A,R7 g-S-4E;.-19.92. EL

FESTIVAL ESTá ENMARCADO DENTRO DE ALGUNOS PROPÓSITOS
BáSICOS: PRIMERAMENTE DAR A CONOCER EJEMPLOS DE
ACTIVIDADES ARTÍSTICAS NACIONALES E INTERNACIONALES QUE
IICLUYAN

LOS MáS PRESTIGIOSOS ACONTECIMIENTOS Y ARTISTAS

DE RENOMBRE MUNDIAL, CON UN EMFASIS ESPECIAL EN EL
TRABAJO Y EN EL

NOMBRE DE AQUELLOS QUE HAN LLEGADO A LAS

MáXIMAS EXPRESIONES DE LA CREACIÓN ARTíSTICA, DESDE LAS
OBRAS MAESTRAS DE LA CULTURA MEDIEVAL HASTA LOS NOMBRES
GIGANTES DE NUESTROS DIAS COMO PICASSO, MIRó Y DALÍ,
DESDE FALLA Y ALBóNIZ HASTA RAU CASALS Y NARCISO YEPES,
DESE GAUDÍ A SERT.

EN SEGUNDO

LUGAR, EL FESTIVAL QUIERE JUNTAR TODAS

AQUELLAS PERSONALIDADES DEL MUNDO DE LAS ARTES, AQUELLOS
GRUPOS Y COMPAÑIAS QUE ESTAN OCUPANDO LAS MáXIMAS
POSICIONES EN SUS REPECTIVOS CAMPOS EN 1992.

U

�Ajuntament de Barcelona
&lt; -0a

Gabinet de Comunicació

-

711

Ref.:

r

tL
R

MUY 1 IrPORTNNTES
I LA !OPO

L

Csi)41-'

CULTURAL 4rIENE, UNA*

EVID NTE QUE ESTErPROYEp
ICI

7-tyt) 114-

PERO C MO íPi HE/ DICI:iD
AD QUE

OS JUEGOS NQS10FRECIE

l'ARA

RNAINÁL ES' -6.NICA-;TODAS
RAPR6IXE
:
! 1
lilmiA, , ,JE 1:1MUtZD /4PEZAN Y
A CONVERCER—HÁCIA
...,,
•,,
\_.,

A ESTAR DE MODA YA
9
EN MUCHOS AMBITDS INTERNACIOALES. HAY QUE APROVECHAR
BERCTItren-A-Y HACIA

EdrAIJEMPHAIWIg

ESTA ocAsT6N,..r.(111~19.11~110k,

21~6~5--

EST91" - CAPACITADOS PARA DAR AL MUNDO ESTA IMAGEN DE
MODERNI DAD DE LA QUE MUCHOS CREEN QUE ESTAMOS ALEJADOS.

ME CUSTARIA RESALTAR EN ESTE ASPECTO,

LA

SIGNIFICACIÓN QUE ADQUIRIRAN LOS JUEGOS EN UNA SOCIEDAD
COMO LA ESPAÑOLA QUE, DECIDIDAMENTE HA EMPRENDIDO EL
1 1)
CAMINO DE LA CCORIA Y DE LA MODERNIZACIÓN.
LAS
LIBERTADES DEMOCRáTICAS, EL PROCESO AUTONÓMICO, LA PLENA
Y AFECTIVA INTEGRACIÓN EN EL MARCO EUROPEO, HAN CREADO
LAS CONDICIONES OPTIMAS PARA CELEBRAR UN EVENTO DE LAS
C ,A.RACTERISTIOCAT, DE LOS JUEGOS OLÍMPICOS, QUE FOMENTE
INEQUÍVOCAMENTE LA TOLERANCIA Y EL SENTIMIENTO UNIVERSAL
A TRAVÉS DEL DEPORTE. TAMBIé.N PARA LA PROYECCIóN
EXTERIOR DE LA ESPAÑA DEMOCRáTICA, LA OCASIÓN DE UNOS
JUEGOS ES DE LA MAYOR IMPORTANCIA.

11

�Ajuntament de Barcelona
Ref.:

Gabinet de Comunicació

t,?.

CATALAMIDAD DE LOS JUEGOS, EN 1992, SERá UNO Dt LOS

FF.CTORI DISTINTIVOS EN RELACIÓN CON OTRAS ,ADICIONES
OLÍNPICRtS.'`-. á' LO SERá MUCHO MáS, POR EJEMPLO, QUE LOS
GIMDES A CONTIPÇI

NEN!

OS INTERNACIONALES,4UE HAN MARCADO

DE UNA FOP A SI C AIFICATIVA LA. HISTORIA DE LA CIUDAD DE
BARCELONA.

ME ESTOY REFIRIENDO' A LAS EXPOSICIONES
.l

t.

UNIVERSALES DE BARCE QNA DE /t88 Y 1929. A LO LARGO DE
LOS A"1Or . LO QUE PERDURA `" LA TAREA REALIZADA.

ESTA CATALANID JX� DE LOS JUÇOS HAY QUE ENTENDERLA
I
POR EI: HECHO DE,UE LOS JUEGOS SE IZ1ALIZAN EN UNA CIUDAD

i

DE CATALUÑA. SU CAPITAL. LOS CATALANES SABEMOS LO
DIFICIL E ES QUE A NIVEL MUNDIAL SE

twQS

RECONOZCA

NUESTV IDENTIDAD COMO PUEBLO. UN PUEBLO QUE FORMA PARTE
DE ?'S.PAÑA, UNA ESPAÑA QUE PROCLAMAMOS EN SU DIVERSIDAD.

DF

LA MISMA FORMA QUE TODOS LOS PUEBLOS DE ESPAÑA,

NACIONALIDADES Y REGIONES, SINTIERON LA

ALEGRIA

COMO

PROPIA CON LA DENOMINACION DE BARCELONA COMO SEDE

OLÍMPICA, TAi'-IBIEN HABRAN DE SENTIRSE PARTICIPES DE LA
PREPARACIÓN, LA CELEBRACIÓN Y LA PROYECCION DE LOS
JUEGOS.
PEPO DENTRO DE ESTA EXPOSICIóN DEL PROYECTO OLÍMPICO

12

�Ajumarnent de Barcelona
Gabinet de Comunicació

Ref.:

DE BARCELONA NO HEMOS DE DEJAR AL MARGEN UNO DE LOS
ASPECTOS QUE CONFIGURAN, SIN LUGAR A DUDAS, LO QUE TIENE
QUE SER. LA PARTICIPACIÓN ESPAÑOLA EN EL CAMPO DEPORTIVO.

EN ESTE ASPECTO NO PUEDO DEJAR DE REFERIRME AL
FOMENTO DEL DEPORTE, wasz-src-kips~lax,ó_ozírfjp-i-c_g_
QUE PERMITE QUE UN ACONTECIMIENTO ORGANIZADO EN UNA
CIUDAD SE HAGA EXTENSIVO A TODA LA SOCIEDAD. Y VUELVO A
REPETIR QUE LA UNANIMIDAD QUE SE HA RESPIRADO EN TODA
ESPAÑA, EN RELACIÓN CON EL PROYECTO DE BARCELONA' 92 ES
QUIZ5, EL MáXIMO EXPONENTE DE ESTE FENÓMENO. EN REALIDAD,
HACIA TIEMPO QUE NO SE SUSCITABA TAL ENTUSIASMO, EN TODA
ESPAÑA, POR UN PROYECTO NACIDO EN CATALUNYA.

BUENA PRUEBA DE ELLO SON LAS MANIFESTACIONES
ESPONTANEAS DE ALEGRIA QUE TUVIERON LUGAR EN TOA ESPAÑA
AL CONOCERSE LA CONCESIÓN OLÍMPICA DE BARCELONA, TANTO A
NIVEL DE LOS PROPIOS CIUDADANOS COMO DE LAS
INSTITUCIONES Y DE LOS MEDIOS DE COMUNICACIÓN. SIN LUGAR
A. DUDAS ESTE JúBILO HAY QUE ENTENDERLO EN BIEN DEL
PROPIO DEPORTE, POR EL QUE ES NECESARIO QUE FORME PARTE
DE NUESTRA VIDA COTIDIANA COMO UN ACTO MáS, Y NO ME

ESTOY REFIRIENDO EN EL DEPORTE SÓLO COMO ESPECTáCULO.

13

�Ajuntament de Bareetona
Gabinet de Comunicació.

Ref.:

EL FOMENTO DEL DEPORTE EN NUESTRA SOCIEDAD, PREPARAR
A LOS ATLETAS QUE HAN DE COMPETIR EN ESTOS Y FUTUROS
JUEGOS, ES UNA TAREA QUE CONLLEVA UN ESFUERZO NOTORIO EN
EL QUE TIENEN QUE PARTICIPAR GOBIERNOS Y CIUDADANOS.

EN ESTE SENTIDO EN BARCELONA HEMOS INICIADO UNA
CAMPAÑA DEL FOMENTO DEL DEPORTE ENTRE LOS ESCOLARES.
BAJO EL LEMA 'EN LA ESCUELA, MAS DEPORTE QUE NUNCA' SE
ESTAN HACIENDO UNA SERIE DE ACTIVIDADES QUE VAN DESDE EL

RECICLAJE EN IDUCACION FISICA Y DEPORTES PARA MAESTROS
DF

EGB,

LA FORMACIÓN DE MONITORES DEPORTIVOS Y LA

CELEBRACIÓN DE LOS 'MIERCOLES OLÍMPICOS',

EN

QUE

PARTICIPAN TODOS LOS ESCOLARES DE LA CIUDAD CON LA
COLABORACIÓN DE LAS FEDERACIONES DEPORTIVAS CATALANAS.
QUISIÉRAMOS QUE ESTA INICIATIVA FUERA RECOGIDA POR EL

MINISTRO DE EDUCACIÓN Y CIENCIA Y QUE EL DEPORTE FUERA
INCORPORADO COMO UNA ASIGNATURA MES, UNA ASIGNATURA NO
EXCEPCIONAL, SINO NORMAL Y BASICA, EN LOS PROGRAMAS
ESCOLARES.
LA CAMPAÑA COMPRENDE TAMBIéN LA MEJORA DE DIVERSAS
INSTALACIONES DEPORTIVAS ESCOLARES Y LA DISTRIBUCIÓN DE
DIFERENTE MATERIAL DEPORTIVO PARA LAS ESCUELAS PÚBLICAS.
TODO ESTO PARA FOMENTAR EL DEPORTE EN LA ESCUELA, PARA

�Ajuntament de Barcelona
Ref.:

Gabinet de Comunicació

()NE LA ASIGNATURA DE EDUCACIÓN FÍSICA NO SEA UNA SIMPLE
"MARI'\" COMO ESTá CATALOGADA EN MUCHOS COLEGIOS. ES
NECESARIO QUE EL DEPORTE EMPIECE EN LA ESCUELA PARA
CONTINUAR, DE ESTA

FORMA,

PRACTICANDOSE POSTERIORMENTE.

Y PAPA, QUE EN NUESTRO PAÍS HAYAN ATLETAS PREPARADOS YA
NO SOLO PE CARA A LOS JUEGOS DE BARCELONA, SIN() PARA
TODAS AQUELLAS

COMPETICIONES QUE VENDRAN POSTERIORMENTE.

EL FAMOSO LEMA PROMOCIONAL "BARCELONA'92, UN OBJETIVO
DE

TODOS.

SE

HA CONVERTIDO EN UNA

PALPABLE.

LAS

BARCELONA

OLÍMPICA,

REALIDAD

MáS

PERSONAS QUE HAN OFRECIDO SU APOYO A
DESDE

LOS 100.000 VOLUNTARIOS

QUE
LA
DE

TODAS LAS EDADES Y CONDICIONES, HASTA SU MAJESTAD EL REY
JUAN CARLOS I —PRIMER GRAN ENTUSIASTA DEL PROYECTO
OLMPICO—, SE HAN MOVILIZADO AL UNÍSONO PARA RESPALDAR
LAS ASPIRACIONES DE BARCELONA. SIN DUDA ALGUNA, LA
CAPACIDAD DE CONVOCATORIA DE BARCELONA Y SU PRESTIGIO
COMO CIUDAD HA SALIDO VIGORIZADO DE ESTA EXPERIENCIA.

LOS JUEGOS OLÍMP ICOS DE 1992, POR LO TANTO, YA ESTá
DANDO SUS PRIMEROS FRUTOS. SE HAN INICIADO TODAS
AQUELLAS EMPRESAS DE INTERéS GENERAL ASOCIADAS A LOS
JUEGOS. SE HAN

TRABAJADO CON TENACIDAD Y CON ACIERTO. Y

ENCIMA DE TODO, SE HA AVIVADO EL FERVOR DE TODOS LOS

�Ajurn a mera de Barcelona

Ref.:

Gabinet de Comunicació

CIUDADANOS Y DE TODA LA SOCIEDAD ESPAÑOLA. SE HA
CUMPLIDO LO NECESARIO Y SE HA HECHO ALGO MáS DE LO QUE
po7,

HUMANAMENTE POSIBLE. ESTA ES NUESTRA PRIMERA

VICTOREA; UNA VICTORIA QUE, SEGUIDA DE MUCHAS OTRAS,
DEBE CONCLUIR EN UN PROPÓSITO FIRME Y DECIDIDO DE LA
CIUDAD ENTERA: OFRECER AL MUNDO, EN 1992, LOS MEJORES
JUEGOS OLÍMPICOS DE LA HISTORIA.CONTAMOS EN ELLO CON SU
APOYO Y SU COLABORACIÓN, QUE AGRADECEMOS Y QUEREMOS
CORRESPONDER CON UNOS JUEGOS QUE SEAN POSITIVOS PARA
TODOS.PORQUE COMO YA PROCLAME LA NOCHE FELIZ Y
PREMONITORIA DEL 17 DE OCTUBRE DE 1986: LO QUE ES BUENO
PARA BARCELONA, ES BUENO PARA CATALUÑA,

Y LO QUE ES

BUENO PARA CATALUÑA ES BUENO PARA ESPAÑA.

MUCHAS GRACIAS SEÑOR PRESIDENTE POR SU INVITACIóN Y A
TODOS USTEDES POR SU ATENCIóN.

6

�Ajuntament de Barcelona

Ref.:

Gabinet de Comunicació

PARTICIPAR EN ESTE CICLO DE CONFERENCIAS SOBRE
"DEPORTE Y SOCIEDAD", ORGANIZADO POR EL GOBIERNO DE LA
COMUNIDAD FORAL DE NAVARRA, ES PARA Mí Y PARA LA CIUDAD
QUE REPRESENTO UN HONOR, AL TIEMPO QUE UN MOTIVO DE
SATISFACCIÓN.
CUANDO EL PRESIDENTE URRALBURU ME

ESCRIBIó

ImvITANDomE A VENIR A PAMPLONA PARA HABBAR DEL PROYECTO
OLÍMPICO DE BARCELONA '92, ME INDICABAEN SU CARTA QUE
"LA NOMINACIóN DE BARCELONA PARA LA CELEBRACIÓN DE LOS
JUEGOS DEL 92 ES, SIN DUDA, UNO DE LOS TEMAS QUE MS
INTERESAN Y QUE MAYORES EXPECTATIVAS GENERAN EN LA
SOCIEDAD NAVARRA".

NUNCA HE DUDADO DEL INTERÉS QUE LA BARCELONA
OLÍMPICA DESPIERTA EN TODO EL ESTADO ESPAÑOL. BUENA
PRUEBA DE ESE INTERÉS FUERON LAS ESPONTáNEAS Y SINCERAS
MANIFESTACIONES DE ALEGRÍA QUE SE PRODUJERON EN TODA
ESPAÑA AQUEL \17 DE OCTUBRE QUE YA FORMA PARTE DE LAS
GRANDES FECHAS DE MI CIUDAD, BARCELONA, DE CATALUNYA

,

•

DE ESPAS1A.
NUNCA HE DUDADO DE LA EXISTENCIA DE ESE INTERÉS,
DECÍA, PERO RECIBIR AQUELLA INDICACIóN DE GABRIEL
URRALBURU, 4/15.00Q0,e0,NtZATWr05, ME PRODUJO UNA HONDA

,,.,

1

u

-5- l

'S

,

1\

�</text>
                  </elementText>
                </elementTextContainer>
              </element>
            </elementContainer>
          </elementSet>
        </elementSetContainer>
      </file>
    </fileContainer>
    <collection collectionId="30">
      <elementSetContainer>
        <elementSet elementSetId="1">
          <name>Dublin Core</name>
          <description>The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/.</description>
          <elementContainer>
            <element elementId="50">
              <name>Title</name>
              <description>A name given to the resource</description>
              <elementTextContainer>
                <elementText elementTextId="39357">
                  <text>09.01. Activitat de representació (com a Alcalde)</text>
                </elementText>
              </elementTextContainer>
            </element>
            <element elementId="40">
              <name>Date</name>
              <description>A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource</description>
              <elementTextContainer>
                <elementText elementTextId="39358">
                  <text>1982-1997</text>
                </elementText>
              </elementTextContainer>
            </element>
            <element elementId="41">
              <name>Description</name>
              <description>An account of the resource</description>
              <elementTextContainer>
                <elementText elementTextId="43845">
                  <text>Aquesta sèrie agrupa els documents sorgits de la funció representativa de l'exercici del càrrec d'Alcalde de Barcelona.</text>
                </elementText>
              </elementTextContainer>
            </element>
          </elementContainer>
        </elementSet>
      </elementSetContainer>
    </collection>
    <itemType itemTypeId="22">
      <name>No tenen tipus</name>
      <description>Tipo temporal para mapear las fichas sin tipo a la base resource template de Omeka S</description>
    </itemType>
    <elementSetContainer>
      <elementSet elementSetId="1">
        <name>Dublin Core</name>
        <description>The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/.</description>
        <elementContainer>
          <element elementId="43">
            <name>Identifier</name>
            <description>An unambiguous reference to the resource within a given context</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="16020">
                <text>3987</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="50">
            <name>Title</name>
            <description>A name given to the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="16021">
                <text>Conferència al Cicle "Deporte y Sociedad", organitzat per el Govern de la Comunitat Floral de Navarra</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="39">
            <name>Creator</name>
            <description>An entity primarily responsible for making the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="16023">
                <text>Maragall, Pasqual, 1941-</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="42">
            <name>Format</name>
            <description>The file format, physical medium, or dimensions of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="16024">
                <text>Textual</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="81">
            <name>Spatial Coverage</name>
            <description>Spatial characteristics of the resource.</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="16025">
                <text>Pamplona, Navarra</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="44">
            <name>Language</name>
            <description>A language of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="16027">
                <text>Castellà</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="49">
            <name>Subject</name>
            <description>The topic of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="21841">
                <text>Jocs Olímpics (25ns : 1992 : Barcelona, Catalunya)</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="24058">
                <text>Infraestructures</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="24059">
                <text>Cultura</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="24060">
                <text>Esport</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="24061">
                <text>Model social</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="24062">
                <text>Barcelona</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="24063">
                <text>Navarra</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="41">
            <name>Description</name>
            <description>An account of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="24064">
                <text>Conté notes manuscrites de PM.</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="51">
            <name>Type</name>
            <description>The nature or genre of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="28280">
                <text>Conferència</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="40">
            <name>Date</name>
            <description>A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="40694">
                <text>1987-04-02</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="90">
            <name>Provenance</name>
            <description>A statement of any changes in ownership and custody of the resource since its creation that are significant for its authenticity, integrity, and interpretation. The statement may include a description of any changes successive custodians made to the resource.</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="43318">
                <text>Aquest document forma part del fons municipal de l’Ajuntament de Barcelona (productor de la documentació) i és còpia digital de l’original custodiat a l’Arxiu Municipal Contemporani de Barcelona.</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
        </elementContainer>
      </elementSet>
      <elementSet elementSetId="4">
        <name>EAD Archive</name>
        <description>The Encoded Archival Description is a common standard used to describe collections of small pieces and to create hierarchical and structured finding aids.</description>
        <elementContainer>
          <element elementId="98">
            <name>Level</name>
            <description>The hierarchical level of the materials being described by the element (may be other level too).</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="16029">
                <text>Document</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
        </elementContainer>
      </elementSet>
    </elementSetContainer>
    <tagContainer>
      <tag tagId="1">
        <name>Discursos i conferències</name>
      </tag>
    </tagContainer>
  </item>
  <item itemId="1379" public="1" featured="0">
    <fileContainer>
      <file fileId="908">
        <src>https://arxiupmaragall.catalunyaeuropa.net/files/original/18/1379/19940407d_00616.pdf</src>
        <authentication>dfd61ae27b00c4cf8950c880f1be71e1</authentication>
        <elementSetContainer>
          <elementSet elementSetId="5">
            <name>PDF Text</name>
            <description/>
            <elementContainer>
              <element elementId="118">
                <name>Text</name>
                <description/>
                <elementTextContainer>
                  <elementText elementTextId="42581">
                    <text>rt_ 0-1

a

.
(AV9,../.,

C

V--

I

J--,

c_.,

,

1

4

j

I'

(5.-47-, (AY-1

ei

f

1

(

2 r i ,(z.
:

2

V,--1 MA,tA Ci'1.24A,3 ,

Lyk/1 ,

y

A rI,Afirt

r1-0

/19

ov 1 le_

ai»,k49/1

s

15- \A "

11

e

c )

,Ut /(gÁ ) 'tfrljtir

Ut,444.0--

di (-)
I.;"Xvy
)4."

t"

1
(

2113

rt",cc-yo

1-1

tß'

r

\
\

/(

ok:korlimr 90. e r
.„--

la„

/- di)?

lott-tu:y"?

a

�r¿A- °'4

Gl/tmWt--- tt-sdk

dils (fu)

Z,/ 417fvw-144,te

t j
ç'L'\?-611

13'\/1 Á--W"

441-5

/1.--4¿X Ge-)7

J-r//)-1 vt

'
~t/tke (2/471.,

»

cc/u/ (A-(2-,t-

uvrh rIALe ,iszr c,\IP

L¿4)11

ej+ ¿,ty-,k11 A' z.,(,;(i-y

/PAA

,,f)\»-(e

(1/LAA

íto",-1,4.• )rt„,sr.,04_,
cytAlb

(fr

rad,t20 -

t-41 ot»

Lrut&lt;

4-vt„ dil,-nd2t9Á

,/f1A // «AA/ti'

(2,,J■A

c7- (A,
raik

14C /1--°

17"\
1,14;3,

\-N,

cei 9(.1

e s --7t

c
C;C,tr&lt;

k.),Á ,IC-004.•

C'''1144-4.42°'‘ "?-0

/
(i,"

‘7-14

�l

+790,

A

r)

m

)2,1L

,

"I ^^ d-i^/ w5

^G

(41

Ce «44-1-1AP.tv4r-14d

^ cawu 4,1,4A,,&amp;

rt,G^3LH ^/

í../7-,44,5 Le. dbifr /

^ti^%^ , k &lt;ca^ ^,, ^..- 74^
j ^,' 4A;115?r
^ ^
W fAi¿-,A4(ce ^ l^^ ^y ^ ^ /11(1 . m1 ^ft,q,
1"44/11/1 a ^^.^
TrA-4 itt (21/1/(-9
^

C

d :41C

- 141 ° 44

(-044-,-

~v16-t`

1/ 111A4^ M ^ awv^^ ^

^e c l'G^ml)
s,"-'Lt/^^^tí^,^,'
l
'^^`
,
^ ..•-^/A" ^^,^.,f^
,
^^^ ^^ ^ ^ ,^(}
^^`^ f ^ r
c),m, ^'
44,j,vt41 0, !1.&lt;
Je mi di
,
^^

o
^^. +1.)G+^ v^ ^
^ ^ ^
^^

_-^

_..^,

/Ir

^ ^^^ ^ ^-i.si•s 1:1

,,^ „^,,,,^

,^ ,(

/^^^^-^

—

Jry¿({
{/^^^/{J^

r

^

r

,^ 4^,

4114

(4").",

.^

^ t ^^3í" ^ (-k

^ /111444''^, ^ ^

r r; r . ,^. ^^ ^ utuv^

MA ¿m'A

^

10^

ttliy--

t

üv144

^
^^^ ^,^1 1 ^ ^ ^u^ a ^ ^

^ fovy ^^ ^^ ^ ^ k/lA.

-1:5^ ^ C^^/1 ^ ^
^ ^^

(141,1411-f
A-t `l ^^^c 414„
j_e44A uyw p) ^- ^ 1

;

^ ^b^.

4 ot ^

S^

i

^ "

14--4^--,
^

^^

.t ^'

p ‘1..¿

�A_.2.1/6,tbuA

f

d.); Ir (1,5

L

1.

IÇA14 '
i\A-k)2iji

)yi/ki

04A-4"9

rf.‹.61 1

jz

44),te!

114.441/17

--11(

'14
ozakm 414k)-A

mi
'v-'ir

r ¿Iir

ptv pf 7

1 a

4.11

,b

Ç'Y

LAA. , 119

.
LA'e/1-4( ct, k-414

(u_p
)°°

,101_,t, 9--)"..~.4.1 ‘L,k

eti (o

rtA %)„0/"k)

/AJc43 1

tr;-,

tf -S - L,f2r)

A '14,51

/e/ 1-44eAVIt"--

qitit

e

RAQ

f
)--9-, 'L. PA-1'1'4r

(XI ( 9A (? ,4t? ' e'
..tf-i-e--C ( ciA~ )19) f "4
dut)^, u.) Fp,4-i;,

A
aléAA

+t7/

Li

idi:J¿J?ilo

a- kitt_ wi 1 f 2 , 1 , 1 A - 0. 4 ..

�‹),,tAÁ,1

t

f.v.2:\xo

95.4A)t '

p(A

CVAILZÁ )

CgM4- kx..44

bil/v)

ky1 4

(AA-P tAitA

CAA

N

Lt"-Q, t ,Q4A¿ dji

JQt

I

-Z4A,

(

eb,
4411

I)

ilLit4)1A,44,t4iz,

tItiM

A

ANAtImm,,i

f

fe_ vm u/12r

e(Am.u.4,

Ið,

kevl

wv■ vc*._0U4,

I . Itt~?1,A,/, Á
p4.•

lvt4

(,/

hr

CU4,7t1

7
'‘Al
bt4,4/1

)7 , -

¿

UR-11 cv,e
QLt

P-2-r(en

(11,t

t

c2f)

irDT

ca

cito

oc-b
(A..14.4...#

knA/iLotA;1

1-24 tAr1,1/

,Q

11
luurtA4, JrlAt"
()\-,

cç

rs,,ttz

mv,„ ‘91.,, (AA"»

—91/4.0.1k

f

Hinivp.„( (dvvr,kczicw

,(1224-

44,1 °

�</text>
                  </elementText>
                </elementTextContainer>
              </element>
            </elementContainer>
          </elementSet>
        </elementSetContainer>
      </file>
    </fileContainer>
    <collection collectionId="18">
      <elementSetContainer>
        <elementSet elementSetId="1">
          <name>Dublin Core</name>
          <description>The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/.</description>
          <elementContainer>
            <element elementId="50">
              <name>Title</name>
              <description>A name given to the resource</description>
              <elementTextContainer>
                <elementText elementTextId="55">
                  <text>10. Comitè de les Regions (CdR)</text>
                </elementText>
              </elementTextContainer>
            </element>
            <element elementId="40">
              <name>Date</name>
              <description>A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource</description>
              <elementTextContainer>
                <elementText elementTextId="63">
                  <text>1994-1998</text>
                </elementText>
              </elementTextContainer>
            </element>
            <element elementId="51">
              <name>Type</name>
              <description>The nature or genre of the resource</description>
              <elementTextContainer>
                <elementText elementTextId="64">
                  <text>Sèrie</text>
                </elementText>
              </elementTextContainer>
            </element>
            <element elementId="41">
              <name>Description</name>
              <description>An account of the resource</description>
              <elementTextContainer>
                <elementText elementTextId="35989">
                  <text>Conté la documentació generada per Pasqual Maragall o els seus col·laboradors, en relació al Comitè de les Regions, que va presidir del 1996 al 1998.</text>
                </elementText>
              </elementTextContainer>
            </element>
          </elementContainer>
        </elementSet>
      </elementSetContainer>
    </collection>
    <itemType itemTypeId="22">
      <name>No tenen tipus</name>
      <description>Tipo temporal para mapear las fichas sin tipo a la base resource template de Omeka S</description>
    </itemType>
    <elementSetContainer>
      <elementSet elementSetId="1">
        <name>Dublin Core</name>
        <description>The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/.</description>
        <elementContainer>
          <element elementId="43">
            <name>Identifier</name>
            <description>An unambiguous reference to the resource within a given context</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="19076">
                <text>4285</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="50">
            <name>Title</name>
            <description>A name given to the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="19077">
                <text>Conferència al Parlament Europeu. Grup de Treball núm. 1.</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="39">
            <name>Creator</name>
            <description>An entity primarily responsible for making the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="19079">
                <text>Maragall, Pasqual, 1941-</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="42">
            <name>Format</name>
            <description>The file format, physical medium, or dimensions of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="19080">
                <text>Textual</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="53">
            <name>Abstract</name>
            <description>A summary of the resource.</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="19081">
                <text>Igual dignitat de tots els poders, que es a la base dels principis d'autonomia i de proximitat. Rotació de la presidència del Comité de Regions. Poder local i poder regional.</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="81">
            <name>Spatial Coverage</name>
            <description>Spatial characteristics of the resource.</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="19082">
                <text>Parlament Europeu, Brusselles</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="44">
            <name>Language</name>
            <description>A language of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="19084">
                <text>Francès</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="49">
            <name>Subject</name>
            <description>The topic of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="19085">
                <text>Activitat parlamentària</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="21591">
                <text>Relacions Internacionals</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="21593">
                <text>Acció política</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="21594">
                <text>Territoris</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="21596">
                <text>Comitè de les Regions</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="21597">
                <text>Europa</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="22028">
                <text>Barcelona</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="41">
            <name>Description</name>
            <description>An account of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="21595">
                <text>Text manuscrit de PM.</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="51">
            <name>Type</name>
            <description>The nature or genre of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="28349">
                <text>Conferència</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="40">
            <name>Date</name>
            <description>A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="40992">
                <text>1994-04-07</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
        </elementContainer>
      </elementSet>
      <elementSet elementSetId="4">
        <name>EAD Archive</name>
        <description>The Encoded Archival Description is a common standard used to describe collections of small pieces and to create hierarchical and structured finding aids.</description>
        <elementContainer>
          <element elementId="98">
            <name>Level</name>
            <description>The hierarchical level of the materials being described by the element (may be other level too).</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="19086">
                <text>Document</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
        </elementContainer>
      </elementSet>
    </elementSetContainer>
    <tagContainer>
      <tag tagId="1">
        <name>Discursos i conferències</name>
      </tag>
    </tagContainer>
  </item>
  <item itemId="1466" public="1" featured="0">
    <fileContainer>
      <file fileId="1112">
        <src>https://arxiupmaragall.catalunyaeuropa.net/files/original/30/1466/19951211d_00704_LD.pdf</src>
        <authentication>a7b29bcf22796e1a9cb1a1839d574808</authentication>
        <elementSetContainer>
          <elementSet elementSetId="5">
            <name>PDF Text</name>
            <description/>
            <elementContainer>
              <element elementId="118">
                <name>Text</name>
                <description/>
                <elementTextContainer>
                  <elementText elementTextId="42730">
                    <text>Pág. 1/

SIGLO XXI/11.12.95/PM

Transcripció de la intervenció de !'Alcalde al Club Siglo XXI

Quiero unirme en primer lugar a las palabras de Joaquín Leguina y a las que me
ha manifestado telefónicamente el alcalde de Madrid sobre el atentado de esta
tarde en el corazón de Vallecas, que es un atentado al corazón de Madrid, al
corazón de los pueblos y de España. de las ciudades de España. Y como es un
atentado hay que contestar con la parquedad y con la emoción con que lo ha
hecho Joaquín hace un momento. Me sumo totalmente.
Me pillan ustedes en un día en que vuelvo de lejos, de un viaje largo. Por lo tanto,
si aprecian cansancio en mis palabras no piensen que es que no siento mucho lo
que les voy a decir. Vuelvo de Estocolmo y de Copenhague. De un viaje que ha
sido en parte familiar, pero en todo caso también profesional. Las ciudades
europeas ahora mismo están en lucha entre ellas de forma pacífica, sobre cuál va
a ser su capacidad de responder a los retos del presente y del futuro y de cómo
hacerlo para ser alguien en Europa.
Estocolmo es una ciudad al mismo tiempo muy seria y muy deportiva que ha
organizado con un éxito tremendo, que creo que ni ellos mismos esperaban, una
reunión denominada el Bangemann Challenge, es decir el reto de Bangemann.
Bangemann es el comisario europeo que ha presidido una comisión parecida a la
que Al Gore formó en Estados Unidos sobre la nueva sociedad de la información,
sobre las autopistas de la telecomunicación. Esta comisión llevó a la Comisión
Europea y al Consejo Europeo de Corfú diez recomendaciones sobre lo que se
tenía que hacer para que Europa estuviera en el mundo de las tecnologías de la
información con voz propia y con potencia.
En este momento hay una pugna entre las ciudades europeas para ver cuál de
ellas está por delante en todas estas cuestiones. Estocolmo, que creo que
efectivamente es la más avanzada de todas, nos ha convocado a que fuéramos a
responder al reto siguiente: el año próximo Estocolmo premiará a aquellas
ciudades que la superen en cualquiera de los diez puntos que la comisión
Bangemann ha seleccionado como importantes para el desarrollo de la tecnología
de la telecomunicación (teletrabajo. universidad a distancia, asistencia médica a
través de sistemas telemáticos, entre otros).
La verdad, creo que nosotros podemos superarlos en alguno de los puntos citados
y por ese motivo hemos participado en la conferencia. También he ido a
Estocolmo a estrechar una antigua amistad con el alcalde Mats Hulth y a hacer un
poco ese puente norte-sur que tanta falta nos hace cuando hablamos de una
Europa que se está tratando de ampliar hacia el este, pero que al mismo tiempo

SIGLXXI2.DOC

�Pág. 2 1

SJGI.O XXI/11.12.95/I'M

nosotros querríamos que tuviera una fuerte calzadura aquí en el Mediterráneo
para que se mantenga su equilibrio.
Esta conexión ha funcionado bien. Les he dicho que ellos son la estrella del norte
en la tecnología y que Barcelona quiere ser la estrella del sur. Esta propuesta ha
tenido éxito y Barcelona acogerá probablemente la segunda reunión del reto
Bangemann después del próximo verano. Vamos a ver qué podemos hacer.
Nosotros empezamos muy pronto. Era una "manía del alcalde" que tenía su
historia particular -que no voy a repetir aquí. En todo caso nos ha llevado a
participar en una empresa que está ahora mismo cableando Barcelona como
segundo operador. Esta iniciativa fue por supuesto muy aplaudida en Estocolmo,
donde socialdemócratas y liberales han valorado positivamente la existencia de
esa competencia en el mercado de la tecnología.
Porqué está claro que las ciudades no van a mejorar mucho si no utilizan el
mercado sabiamente. Y me refiero a utilizar el mercado sabiamente y no a
adorarlo, porque ésta es una religión a la que no pertenezco. En todo caso, es
evidente que sin competencia no va a haber capacidad de progreso en este campo,
como en otros. Ni las ciudades, Barcelona y todas las demás van a poder
conseguir lo mucho a lo que aspiran. En este momento Telefónica, junto con una
sociedad muy potente, también está empezando también a crear una red de
televisión en Barcelona. Telefónica ya tiene Barcelona prácticamente cableada
desde el 92, con la inversión que hizo para los Juegos Olímpicos y gracias al Plan
Fotón que, como ustedes saben, hace que Madrid y Barcelona tengan todas las
manzanas en las cuales como mínimo hay una agencia o sucursal bancaria
conectadas por fi bra óptica y potencialmente, por tanto, susceptibles de ser
integrada en este sistema telemático moderno.
Como les digo, Barcelona tiene dos operadores que están empezando a competir
entre sí y los dos han prometido que antes de terminar el a!l.o 1996 van a tener un
mínimo de 5.000 usuarios conectados. Desde esta cifra se pasará a 20.000, que es
lo que les permite la prueba inicial. Quiere ello decir, en primer lugar, que la
ciudad se está equipando bien para el futuro y, en segundo lugar, que la ciudad
cree que la competencia es buena teniendo en cuenta que ella misma ha íijado un
poco las condiciones del juego. Esto es lo que básicamente tiene que hacer.
Incluso sustituir a la empresa privada si ésta se duerme un poco en no
comprender que hay oportunidades comerciales que no se están realizando.
Este es uno de mis puntos de reflexión. Si huimos del dogma rotundo del blanco
y negro "mercado o estado", nos damos cuenta de que entre el estado y el
mercado hay muchas transiciones, hay muchos grises entre ese blanco y ese
negro. Será más fácil entonces que comprendamos que las ciudades a veces
tienen más capacidad para tener voz en el mercado -no decirle al mercado sino

SIGLXXI2.DOC

�Pág. 3 1

SIG LO XXIII 112.95/PM

decir en el mercado, lo que hay que hacer- que algunas empresas que se han
habituado a un entorno más o menos favorable o más o menos cómodo en el cual
nada les obliga a ir mucho más allá.
En Barcelona ha sido así y, repito, algunos de los aplausos que he oído en
Estocolmo han respondido a esta estrategia, que puede ser resultado de una
picardía si ustedes quieren, pero que, en definitiva, ha conseguido este progreso y
esta combinación, yo diría que benéfica, entre mercado y ciudad o entre mercado
y estado en su acepción más primaria.
He tenido ocasión de comprobar. una vez más, hasta qué punto Europa es
diversa. Hasta qué punto lo que aquí es luz allí es noche. Hasta qué punto la luz
del norte es tan distinta, como hemos dicho muchas veces, y muy sorprendente y
muy seductora para nosotros cuando existe -que es muy pocas horas al día en
invierno- y cómo debajo de esa luz se desarrolla un tipo de vida social distinto al
nuestro y, sin embargo, de alguna forma complementario y progresivamente tan
integrable y tan integrado en el nuestro.
Eso es algo que está empezando a existir y que sólo viene negado por las
peripecias del viaje, puesto que el viaje les puedo asegurar que ha sido todo
menos tranquilo. Ha sido un v iaje larguísimo, con cuatro cambios de avión, con
una pernoctación no prevista, con el uso de dos o tres compañías en vez de una
(que además no era una, era unjo in! flight, un vue lo conjunto de dos compañías,
que es la manera de que no vuele ninguna); salió tardísimo, perdimos la conexión
y nos dimos cuenta de hasta qué punto el mundo está todavía pensando muy lejos
y actuando muy cerca, porque los ordenadores del aeropuerto de Copenhague no
son nada del otro mundo -o los ordenadores o los ordenantes--- porque algo
pasó allí que no funcionó muy bien.
La experiencia de estos dí&lt;ls me ha llevado a reflexionar sobre lo importante que
es que estemos preparados para un futuro distinto y lo difícil que es muchas veces
que el presente más sencill o se pueda practicar de forma efectiva.
Viniendo para acá me he encontrado con que un periódico de Barcelona ha
publicado que se va a poder en pocos años hacer tantas cosas a través del
ordenador como las siguientes: desde parlamentar con un amigo lejano hasta ver
una fotografía que ha tomado y que nos envía nuestro hijo en Canadá para que le
veamos con sus amigos, por ejemplo, y nosotros contestarle por correo
electrónico, sabiendo que, aunque las líneas estén ocupadas, ese mensaje le va a
llegar en las próximas horas. Desde ordenar que nos traigan una pizza a casa y
pagar también por correo electrónico o a 'través de un sistema semej ante, hasta
otras cosas más. Esto no es ciencia ticción, dice el periódico, y lo vamos a ver
todos Jos que estamos aqu í porque es un a cosa que va a andar con una rapidez
increíble.

SIGLXXI2.DOC

�Pág. 4/

SIGLO XXI/11.12.95/PM

La cuestión que se plantea un alcalde, que se plantea el Alcalde de Barcelona (yo
creo que un poco todos y también los ministros implicados en estas cuestiones) es
la de saber si este mundo va a ser un mundo más justo, más equitativo y más
igualitario o no. La famosa cuestión de la dualización. Si la información va a
dividir todavía más a la sociedad en dos, o al contrario va a igualar y a aproximar.
Nos podemos preguntar: ¿lo que va a suceder en el mundo de la tecnología va a
ayudar o va a dificultar la equidad? Por supuesto que parece que va a ayudar a la
eficacia, ¿pero a la equidad .. ? Creo que puede ser que ayude si desde el principio
se contla en la ciudad. Me van a permitir los ministros y los presidentes y
consejeros, que han sido o que son de comunidades autónomas, que por un
momento se sientan representados por un poder más pequeño, que es algo que les
ofrezco a menudo.
Tomemos un ejemplo cercano a casa: la r~lación entre Barcelona y el Pirineo o
Madrid y la Sierra. A todos nos gusta ir· a la Sierra y encontrar que las cosas
funcionan, que los campos están hasta allí labrados y los bosques más o menos
limpios. Nos gusta que en el Pirineo haya vacas y prados verdes y podamos
disfrutar de lo que es la antítesis de nuestra ciudad. Para que esto exista, hay 500
familias que mantienen este entorno con pierta dificultad. Pero querríamos que
siguieran conservándolo, querríamos que ese equilibrio ya muv dañado se
mantuviera.
¿Es posible que la sociedad que viene lo permita? Es posible a condición de que
desde el principio los que representamos a, la ciudadanía, no a un ciudadano sino
a todos, en algún nivel territorial, apostemos por una regla de juego que sea la
siguiente: nada se puede hacer para mejorar la vida congestionada de nuestras
ciudades a través de la telemática, por ejemplo, si no se hace al mismo tiempo
para mejorar la vida de los que viven en soledad, es decir para mejorar los
problemas no de la congestión sino de la soledad. Y se puede mejorar; es decir, la
tecnología parece nacida para ello.
Ahora me gustaría a mí que el mismo periódico u otro en Barcelona sacara las
equis cosas que va a poder hacer un camp~sino de Prullans (o Llers, o Senillers,
entre Puigcerdá y La Seu d'Urgell pero en lo alto del monte), un señor que tenga
caballos, por ejemplo. La idea que probablemente tenemos es la de que esta gente
no van a poder vivir mucho tiempo alH puesto que sus hijos se irán y no van a
seguir haciendo lo mismo, a no ser que haya algunos datos técnicos que cambien
y permitan que aquella persona viva en P¡rullans, dé clases en La Seu d'Urgell,
pueda bajar a Barcelona a menudo y a La' Seu cuando le convenga pero además
pueda, desde Prullans, tener una serie de servicios que van a costar caros (puesto
que no van a ser muchas las familias que estén en Prullans para amortizarlos) y

SIGLXXI2.DOC

�Pag s 1

SIG LO XXI/11.12.95/PM

va a tener que ser la sociedad (como dice Pepe Borrell muy a menudo) quien
garantice la universalidad del servicio.
No una universalidad entendida como un concepto vacío, sino adecuado a esta
idea de la habitabilidad, a esta idea del equilibrio, a esta idea de la lucha contra la
congestión y contra la soledad al mismo tiempo. Yo creo que esto se puede hacer,
se debe hacer y se deben imponer los costes de hacerlo a los que están luchando
por los mercados más rentables, que van a ser los mercados de la congestión.
Decía una representante de la compañía telefónica sueca en esta reunión a la que
he asistido que la demanda para servicios telemáticos de este tipo en Estocolmo
era mucho mayor que en el nmie de Suecia.
Por cierto : si ustedes miran este mapa del mundo desde el satélite, con lucecitas
sobre fondo azul que parecen estrellas y son ciudades, les parecerá igual que el
firmamento. De repente verán que hay constelaciones, que hay grupos, que hay
vacíos, que hay desiertos, algunos relativamente desiertos, luego hay unos puntos
con mucha personalidad porque están puestos como fuera de la distribución
aleatoria, puntos solitarios y de gran potencia: estos puntos son las capitales
(Madrid, París, Berlín, Estocolmo o Moscú). Son las capitales que se han hecho
probablemente, no por la marcha sencilla de las decisiones individuales de
personas que van y vienen y se instalan, sino por la decisión de un colectivo
nacional que decide que en el centro tiene que haber alguien que distribuya y que
este es el punto no sólo económicamente sino políticamente necesario.
Bien, pues a la pregunta que hice en Estocolmo de cómo garantizarán la igualdad
de acceso a estos servicios, me respondieron que ya se espabilarían las compañías
que van a trabajar en Suecia. Están muy orgullosos de ser el pais más
liberalizado. Tienen 25 operadores en el mercado de Estocolmo, con una sola red,
no dos como Barcelona, pero 25 operadores de servicios telemáticos . Y la verdad,
yo tuve un poco la impresión de que lo que nos estaban diciendo era lo siguiente:
ya se cuidarán las empresas porque sino no les vamos a dar Estocolmo, no van a
tener el mercado bueno, y entonces también tendrán que quedarse el mercado
malo. Y algún malicioso me dijo: sí, algo de eso ha ocurrido, pero estas empresas
probablemente dentro de poco lo dejaran porque no es rentable.
¿A qué viene todo esto? Viene a que ciudadanía quiere decir tener la capacidad
de tijar unas reglas del juego no excesivamente intervencionistas, no en que deba
haber alguien siempre que vaya reiterando que es lo que se debe hacer, sino que
alguien un día diga las reglas del juego o Jo que no se puede hacer y luego deje
que las cosas se hagan como se deben de hacer espontáneamente y, por supuesto,
que no se hagan contra la regla del juego que se ha establecido. Esto para mí es
ciudadanía y en la famosa discusión actual sobre qué es lo que le está pasando a
la sociedad en relación con el estado, esto tiene, me parece. algo que ver.

SIGLXXI2.DOC

�SIGLO XX I/11 .12.95/PM

Pág. 6 /

Las ciudades, decía The Econonúst hace dos años, son la definición del infierno.
Lo decía en una portada gráfica, que es la manera más brutal de decir las cosas.
Una fotograila de una vivienda en el Bronr., degradada, con un sefíor mayor cojo
pasando por delante, cargado de pobreza ien su vestimenta y en su aspecto. The
Economist, que es una revista como ustedes saben muy ecuánime, decía "Hell is
an American city" , no decía "An American city is hell", es decir no decía que una
ciudad americana era como el in1ierno, decía que el infierno es una ciudad
americana. O sea, que la mejor definición :de infierno que podemos encontrar es
una ciudad americana, o ese trozo de una ciudad americana.
Y The Economíst, dos años después, ha hecho un estudio a fondo, un informe
que debe haber durado meses, para ver qué estaba pasando en realidad con las
ciudades a nivel mundiaL Y ha llegadJ a la conclusión de que incluso las
ciudades americanas van bien, van bien en iel sentido de que finalmente vuelven a
crecer. Los centros de la ciudad norteamericana, los centros de la ciudad que
estaban perdiendo población desde la década de los 50, en la década de los 80
han vuelto a ganar población. Las ciudades americanas y toda ciudad, pero sobre
todo de las norteamericanas que van un poco por delante, han vivido una crisis
tremenda. Decía Marx a los alemanes cuando hablaba de Ingl aterra; "fabula de te
narratur", "de tí va la historia", y los alemanes se preguntaban ¿qué nos explica
Marx de Inglaterra si estamos en Alemania? y Marx les contestaba: les estoy a
ustedes contando su futuro. Si querem~s ver nuestro futuro muchas veces
tenemos que ver el presente de otros lados como no, el presente de las ciudades
norteameri canas.

y,

Pues bien, estas ciudades van mejor ahora, van un poco mejor. Crecen, la gente
vuelve a vivir en ellas, y Tlze Econonúst llegaba a la conclusión de que tanto en el
hemisferio norte como incluso en el Tercer Mundo todas las correlaciones de
progreso se dan positivamente en la ciudad. La esperanza de vida, el nivel de
educación, de productividad, en fin todos. De modo que en el primer mundo o en
el tercer mundo sigue siendo verdad que ¡la mejor manera que tiene la especie
humana de progresar es v ivir en ciudade~. Dejo de lado el tema que ya hemos
discutido de hasta qué punto eso debe de ¡vaciar las otras formas de vida o qué
prevenciones debemos tomar como especie también para que precisamente no
desaparezca. Pero la ley es que los hombres y mujeres convivimos juntos
justamente para progresar, para progresar en todos los casos.
Los ancianos del pueblo donde yo veraneo en el Emporda se van a La Bisbal, que
es una ciudad más grande. de 7.000 habitantes, y no se quedan en ese pueblo de
300, porque quieren estar cerca de la farmacia y del médico o de sus hijos que
están trabajando en la ciudad mayor. O sea, que no me estoy retiriendo al
progreso en el sentido sólo juvenil, o sólo !vital, sino al progreso en general de la
especie humana, joven y mayor.
•

i

SIGLXX12.DOC

�Pág. 71

SIGLO XXII 1l. 12.95/PM

Europa es, por definición, el continente de las ciudades. Si lo miramos bien, si
miramos la fotogratla del satélite, Europa es un sistema de ciudades mucho más
denso que cualquier otro, que Asia, que África por supuesto, que Norteamérica y
que Latinoamérica. Aunque es cierto que en Norteamérica hay megaciudades,
hay grandes concentraciones que en esa fotograt1a saldrían muy densas. Pero
Europa también es un sistema de ciudades porque cada uno de sus puntos nos
dice algo de su historia. No se puede contar la historia de Europa si no se habla
de Florencia o si no se habla de Pisa, o si no se habla de Roma y Atenas o de
Viena, claro, o de Madrid, o de París, o de Manchester. En el momento que
hablamos de Manchester pensamos en la historia, en una serie de cosas, a lo
mejor en deportes y a lo mejor en industria. Como cuando nos referimos a
Florencia, qué duda cabe, pensamos en cultura, arquitectura, arte, etc. ¡Cuántas
cosas de la historia europea no se podrían explicar sin este dato, sin la existencia
de estas ciudades como sis tema!
¿Para cuándo la Europa como sistema de ciudades reconocida oficialmente? Pues
creo que todavía falta. Primero tiene que desarrollarse una Europa como sistema
de estados, dirán algunos. Pero en seguida se va a desarrollar una Europa como
sistema de regiones, no nos quepa ninguna duda. Está ocurriendo ya. Ha ocurrido
en España. Ha ocurrido por supuesto en Alemania, incluso antes, en el ail.o 45,
con el triunfo de los aliados después de la Segunda Guerra MundiaL cuando
impusieron un sistema federal para evitar que Alemania fuera un sistema
nacional fuerte, porqué digámoslo todo, no tenía ejército, no tenía ni siquiera
policía, ni siquiera Ministerio de Cultura, pero no por un federalismo innato de
los alemanes, que lo hay, sino también por una decisión de las potencias que
ocuparon Alemania.
La lección del Tratado de Versalles, del desastre del Tratado de Versalles, había
sido bien aprendida y las potencias occidentales se dieron cuenta de que era
mejor ayudar económicamente y limitar políticamente que al revés . En Versalles
se limitó económicamente y se fabricó la Segunda Guerra Mundial
inmediatamente, se fabricó el fascismo y el nazismo. No ocurrió así tras la
Segunda Guerra Mundial y, por lo tanto, la Alemania contemporánea nació ya
como un sistema federal, como un Estado débil y una economía fuerte (gracias al
Plan Marshall).
La semana pasada 17 ministros de educación y cultura de los lünder decidieron
cambiar el diccionario, el alfabeto alemán, tras una serie de discusiones que se
venían arrastrando desde hacía ail.os. Alemania se gobierna a través de un
sistema no centralizado, incluso en temas que, por definición, suelen asociarse
con el concepto de nación, como es el lenguaje. El lenguaje alemán lo están
cambiando 17 individuos, hombres o mujeres, que son ministros de los lander
respectivos en materia lingüística y cultural.

SIGLXXI2DOC

�l'ag. 81

SIGLO XXI/11.12.95/PM

Esta política tiene una potencia enorme en Europa porque está diciendo a los
demás estados que se puede gobernar sin necesidad de centralizar. Se pueden
tomar decisiones sobre cuestiones tan delicadas como el lenguaje porqué tienen
en común algo que a veces nosotros no tenemos ni tampoco tienen en Bélgica,
por ejemplo, que es lo que los alemanes llaman hundestreue o confianza federal,
o lealtad constitucional si ustedes quieren, o confianza europea la llamaría yo.
Creo que es el momento de que esta confianza la empecemos a tener no sólo
respecto de nuestra federación o de nuestra diversidad en nuestro estado, sino en
los demás, es decir con los demás.
Por Jo tanto no va a funcionar Europa, como no hubiera funcionado Alemania, si
no hay en común una lealtad de principios, de partida. Y a esta lealtad yo la
llamaría lealtad constitucional , confianza general o, si ustedes quieren, confianza
europea.
Europa va a ser un sistema de regiones con desarrollo desigual. Nosotros somos
de los primeros en poder plantear un avance en dos frentes. Un avance en Europa,
como sistema de regiones, y un avance simultáneo, quizá un poco retrasado, unos
pasos retrasado, de Europa como sistema de ciudades.
Ustedes dirán que la experiencia de todo alcalde, de todo presidente de región, es
la experiencia de una contradicción o de una tensión. Y por supuesto que lo es.
Pero esto no quiere decir que no sea una buena experiencia y me parece que el
actual Ministro de Administraciones Públicas y durante tiempo presidente de la
Comunidad Valenciana no estará en desacuerdo conmigo en este sentido. Una
tensión, pero una tensión positiva, necesaria si queremos darle al país un reflejo
de la diversidad que efectivamente tiene y de los niveles de síntesis en los que
esta diversidad se constituye como unidad. Tal síntesis se manifiesta primero a
nivel de ciudad, por supuesto, y este es un nivel muy abierto; en segundo lugar y
de forma muy clara y creciente y positiva e innegable, a nivel regional; y en
tercer lugar: a nivel de estado. Y hoy, además también, a nivel europeo.
Yo creo que la Europa del sistema de ciudades está viniendo justo detrás de la
Europa del sistema de regiones. Como ustedes saben, yo defiendo en el Comité
de Regiones que esta compatibilidad es buena, que es posible y que nos va a
beneficiar puesto que, de una parte, disminuye el resentimiento, el temor que
puedan tener los estados respecto de una. desagregación regional de su propia
existencia. A veces las regiones dicen: es que las ciudades están aquí justamente
para aguamos la fiesta, para hacemos la pascua a las regiones y a las
nacionalidades, puesto que los estados, al relacionarse con ellas, en realidad nos
están by-pasando, nos están pasando por encima, nos están "haciendo el puente"
como se dice vulgarmente. Y no es así. Lo que pasa es que las ciudades tienen en
común con las regiones la singularidad y por otra parte tienen en común entre sí
el sentimiento de ciudadanía. Todos hemos oído alguna vez algún

SIGLXX12.DOC

�Pitg. 9 1

SIGLO XXI/ 11 .12.95/PM

latinoamericano decir que se ha sentido en jBarcelona como en Buenos Aires, que
lo más parecido a Montevideo es Barcelon~, o que lo más parecido a Santiago de
Chile es Madrid, y así iríamos siguiendo. Es decir, que una ciudad tiene algo que
hace que el ciudadano se sienta en su casa en cualquier ciudad.
La ciudad tiene algo que la hace común,¡que la hace objeto común, no objeto
diferencial , y por lo tanto es representante de la diversidad pero también de la
comunidad y de los sentimientos de comunidad. Las ciudades. no sólo por esta
razón, sino por su propio desarrollo, y :p or la propia dinámica del mercado
político, vamos a llamarle así, del mercado de los servicios públicos en Europa,
van a seguir subiendo en importancia y, domo dice The Econom ist, van a ser y
cito casi textualmente, "el lugar significativo de las decisiones económicas, y el
lugar más significativo de la transmisión del conocimiento".
Las ciudades son el lugar donde se produpen el 90% de este tipo de decisiones
significativas o de complejas transmisiones. Y la Europa de las ciudades va a ser
la Europa que se reconozca como tal Europa.
Sólo a partir de la aceptación de las identidades que nos pertenecen somos
capaces, tenemos que ser capaces, de sub~imar, de progresar, de crear síntesis y
de llegar a ideas comunes o ideas generalh que nos hagan universales, pero no
como en Rousseau , no como en la Revolu~ión Francesa, no como ingenuamente
defendía la Asamblea de 1879 dando la receta de la libertad, la igualdad y la
fraternidad .
Eso no es así. Se va a llegar a la libertad, a la igualdad y a la fraternidad, pero no
sólo a base de repetirlo sino también y sobre todo, sobre la base de convertir en
universal y en común y en fraternal y en igualitario y en libre nuestra propia
identidad como ciudad , como región y como nación.
Voy terminando, porque no les quiero cansar mucho más. Decirles que lo que
está ocurriendo en Europa es una revolución política y que esa revolución política
tiene un nombre: subsidiariedad. El Tratado de la Unión recoge en su preámbulo
que nada debería hacerse lejos de los ciudadanos si se puede hacer cerca, lo dice
más o menos así. Y a continuación el artículo 3.b) niega lo dicho en el preámbulo
y dice: los Estados, en virtud del principio: de la subsidiariedad, son primero que
la Unión, que la Comisión, que el Consejo y que el Parlamento. Dicho de una
forma muy brutaL porque no es exactamente así, pero en el fondo sí lo es.
En un momento de sentimentalismo. de remacionalización como se dijo entonces,
en un momento de presidencia británica -J amos a decirlo todo-, en un momento
en el que algunos de los primeros referéndums estaban empezando a decirnos que
la población europea no lo tenía tan claro,¡ en que los daneses no querían que se
les dijera el tamaño que tenían que tene~ sus manzanas, en que los suecos no

SIG LXX12.DOC

�Pag. 10 1

SIGLO XXI/11.12.95/PM

querían, porque se lo creyeron, que les iban a quitar el Snaps, su aguardiente.
Esto efectivamente no era así pero se lo creyeron. Hay momentos en que Europa
tira mucho del carro sin explicarse. Mucha gente puede sacar partido de esta
situación diciendo, "vendiendo" (como se dice vulgarmente) a sus connacionales
que la nación está en peligro, que la particularidad lo está, que nuestra identidad
está en entredicho y que, por lo tanto, hay que ir poquito a poco hacia Europa. No
entendiendo que muchas veces este ir poquito a poco puede dar al traste con toda
la ilusión. Muy singularmente en materia monetaria, pero no es este el tema que a
mí me pcrtoca. Yo creo, por supuesto, que hay que ir despacio muchas veces pero
que lo que no se puede es dejar de avanzar en ningún momento puesto que dejar
de hacerlo podría ser la señal que muchos esperan para truncar el proceso.
El mundo es un mundo de expectativas, como lo demuestra el Premio Nobel que
han otorgado a un profeso r de la teoría de las expectativas y de la teoría de las
previsiones. Pero es evidente que las expectativas int1uyen en la realidad, y es
evidente que en Europa si no se va haciendo camino puede llegar un momento en
que todo se detenga porque los obstáculos que se nos vayan poniendo sean
superiores a nuestra capacidad de superarlos.
La subsidiariedad es en este momento un principio que debemos de explicar
mejor. Debemos decir claramente que tiene que ver con la proximidad, puesto
que así lo dice el preámbulo del Tratado. El día en que Carlos Westendorp visitó
el Comité de Regiones, como fruto de la discusión, casi nos salió una definición
completa de subsidiariedad.
Primero, la subsidiariedad no es un principio jurídico formal, es un criterio
político de interpretación que nos tiene que ayudar a decidir dónde se hace qué
cosa y cómo se debe hacer.
Segundo, es un criterio político basado en un principio, eso sí, en el principio de
la proximidad, en la hipótesis de que la proximidad es mejor y, por lo tanto, en la
consecuencia de que la vulneración de ese principio debe ser demostrada
(aunque no se dice en el Tratado) por quien está más lejos, no por quien está más
cerca, si se supone que estar cerca es una ventaja.
Y, en tercer lugar, debe estar siempre en armonía con los principios de eficacia y
de equidad ¿Cuándo es mej or, si se puede probar, que un gobierno lejano actúe
en vez de un gobierno próximo? Cuando sea claramente más eficaz o cuando sea
claramente más equitativo.
He dado un ejemplo antes de cómo se debe redistribuir la sociedad de la
información entre el Pirineo y Barcelona. Eso sólo lo puede hacer alguien que no
es sólo el Pirineo o que no es sólo Barcelona. Tiene que ser alguien que esté por
encima de ellos y que tenga una razón poderosa para hacerlo. En este caso la de

SIGLXXI2.DOC

�Pilg 11 /

SIGLO XXI/1 1.12.95 /PM

equidad, se trata de uno de los principi&lt;bs mJnJmos de ciudadanía que todos
querríamos ver respetar para sentirnos partícipes de la sociedad en la cual
estamos. Lo mismo diríamos en el caso de la eticacia.
Y todavía, en cuarto lugar, habría que añadir que la subsidiariedad, para ser
completa, tiene que comb inar la proximidad con la lealtad europea de la cual
antes he hablado. Sólo cuando cada una de las partes del todo se sienta
representante del todo, sólo en ese caso, se puede aplicar a rajatab la ese principio,
que es un principio de una radicalidad eporme. No tiene mucho que ver este
principio radical con la sustitución que 'hizo la Revolución Francesa de los
principios de derecho divino de Bodino por otros en los cuáles a Dios se le
sustituía por la voluntad de la mayoría. , La diversidad quedaba igualmente a
resultas de lo que la mayoría decidiera.
¿Y que pasaba con las minorías? Esto es lo: que el mundo de hoy se pregunta. Las
minorías acaban en el individuo, por supuesto, de modo que la pregunta no es una
pregunta sencilla de contestar, ni muchísimo menos.
Pero es evidente que lo que está diciéndonq&gt;s el Tratado de la Unión, y espero que
su revisión lo remache, lo explique y lo dej e bien claro, es que dónde las ciudades
pueden actuar las naciones no deben de hacerl o, y también, pero no sólo, que
dónde las naciones puedan actuar, la unión no debe hacerlo .
Pero entonces las ci udades se deben $entir responsables de la nacwn, y
representantes de la nación. Pondría el ejemplo de los Juegos Olímpicos de
Barcelona que fueron los Juegos de Catalunya y del gobi erno español, o del
Estado. Y así nos fue de bi en, en la medida en que combinamos la idea de unidad,
la idea de totalidad, la idea de globalidad de sociedad. con el reconocimiento de
que en definitiva la parte es mucho mejor gue el todo cuando se trata de avanzar,
cuando se trata de imaginar, cuando se trata de innovar. Simplemente esa parte
tiene que ser consciente de que no hace eso para ella o para ella sola, sino que lo
hace en compañía de otras partes con las cuales forma ese conjunto al cual hay
que ser leal.
En definitiva, pues, estamos ante un momento de nuestra historia y de la historia
de Europa en generaL muy importante. Muy decisivo, como se suele decir.
Vamos a ver dentro de pocos días el resultado cuando conozcamos cuáles son los
principios que deben de pres idir el esfuerzo de revisión que presenta el grupo de
reflexión presidido por Carlos Westendorp. Todo el mundo es consciente de que
Europa no va a ir adelante si al mismo tiempo que se ensancha no se transforma.
La Europa actual no es ensanchable, no es aplicable de 15 a 25 . Como decía
Engels. la cant idad se conv ierte en calidad a partir de un momento determinado.

SIGLXXI2.DOC

�Pag. 121

SIGLO XXI/11.12.95/PM

Ese momento existe, se va a producir, y yo creo que realmente en los días que
seguirán vamos a ver cómo el informe del grupo de reflexión plantea las bases de
lo que tiene que ser el cambio de calidad de la Unión Europea debido al cambio
de cantidad. Debido a su ampliación hacia el este y debido también a su clara
decisión - que se ha reafirmado en la conferencia de Barcelona hace dos
semanas- de anclarse firmemente en el M.editerráneo como base cultural y como
base económica y demográfica.
Esto va a representar que los esfuerzos que se han hecho hasta ahora en materia
de sentimiento europeo, van a ser recompensados. Lo digo con toda sinceridad.
Creo que estos estuerzos están repartidos de una manera muy uniforme en el
panorama ideológico. Hay esfuerzos en la derecha, los hay en la izquierda y hay
escepticismos en los dos lados.
Viniendo del norte, para terminar por donde he empezado, tengo la convicción de
que se va a imponer una construcción europea amplia y radical basada en
principios como los de eficacia, transparencia y democracia. Con sobresaltos,
pero se va a imponer. Van a reducirse enormemente el número de sistemas de
decisión a 3 o 4 (ahora tenemos 29); va a hacerse más transparente Europa, va a
hacerse más democrática en el sentido de más próxima a los ciudadanos y eso
tiene que pasar precisamente, creo, por el criterio de subsidiariedad, para decirlo
de una forma que la gente entienda y con todas las calificaciones que antes he
añadido.
Creo que en eso todos estamos de acuerdo. Creo que estaríamos de acuerdo con
Felipe González, que ha sido un adalid de ~sta construcción, y que estaríamos de
acuerdo con Jordi Pujol. A ellos dos me gustaría decirles hoy, de una forma
elíptica, que tengan en cuenta que tinalmente son los ciudadanos europeos los
que van a decidir si la construcción que estamos haciendo va adelante o no y que
van a decidir en función de la capacidad que tengan todos aquellos que tienen
poder en este momento, para hacer una construcción que sea al mismo tiempo tan
grande como es la ambición de los ciudadanos europeos que quieren más Europa,
para poder impedir Bosnia o Ruanda, y tan inteligible como las acciones de
gobierno en un distrito de Barcelona (que es lo que la gente más entiende), o
Vallecas pongamos como ejemplo, puesto que hoy Vallecas es terriblemente
noticia.
La persona que les habla milita en los dos niveles. Son los dos niveles que más
me interesan. A partir de las últimas elecciones hemos decidido que en Barcelona
todos los concejales tienen que estar en su distrito. Tienen que dar la cara, como
se dice normalmente, que es lo que la gente quiere. Recuerdo que cuando
discutíamos esto, alguien -alguien de la mayoría de la coalición que está
gobernando en el Ayuntamiento- me decía: quiere esto decir que van a saber a
qué día y a qué hora voy y por tanto van a saber cuánto me pueden pedir y de qué

SIGLXXI2.DOC

�P&lt;ig. 13/

SIGLO XXI/11.12.95/PM

forma, y van a planificar el abucheo y van a planificar, en fin, tantas cosas que no
me gustarán? La respuesta fue: pues ciar&lt;;&gt;, para esto te enviamos, para que la
gente sepa cuándo y dónde te puede ver, te puede encontrar y te puede decir lo
que te tenga que decir. Si esto lo tiene que hacer un Ministro de Justicia, con 30
millones de españoles, o es un suicidio personal de este señor o es una enorme
equivocación política, y esto no sucederá nunca. En cambio, si esto lo hacen los
concejales de una ciudad, en barrios de entre 30 y 50.000 habitantes, o en
distritos de 150.000 que ya empieza a ser una cifra en la que la utopía está
presente, se agradecen enormemente estos esfuerzos que hacemos por
aproximarnos.
Creo que, en este momento, debemos poner el acento en el barrio y en Europa.
Creo que debemos hacerlo desde nuestra fidelidad hacia la labor del estado
español en materia de construcción europea sin olvidar nunca que la Unión
Europea no es nada más y nada menos que precisamente una unión de estados . Si
ustedes me preguntan y los estados ¿qué? Pues los estados deben unirse. Los
estados deben ser estados unidos. Esto es lo que tienen que hacer los estados y lo
que están haciendo los mejores estados y los mejores gobernantes.
Y sin ninguna reticencia tampoco por parte de las culturas, las nacionalidades, las
regiones, como la mía, como la del Sr. Gomis o la del Sr. Clos, o la de mi padre o
la de mi abuelo. Nacionalidades que se quieren propias, idénticas y respetadas y
al mismo tiempo, como se dijo ya en Catalunya a principios de siglo y a finales
del anterior, abiertas y dispuestas a entender a las demás identidades.
Sólo merece respeto para nosotros aquella identidad que es capaz de verse como
una más entre muchas; sólo es patria respetable aquella que quiere darse la mano
con otras patrias, que quiere más, que quiere conocer otros vientos, como decía el
poeta, conocer no sólo lo suyo. Nosotros tenemos ocho vientos en Catalunya, son
lo que nos gustan y los que nos sabemos de memoria: el garbí. la tramuntana, el
llebeig, el ponent, etc.; pero también nos gusta conocer otros vientos: como el
mistral, que está tan cerca. Y otros que están más lejanos, como los vientos del
norte, como la luz del norte que es tan distinta de la nuestra y tanto nos dice de
nuevo.
Eso es lo que la ciudad hoy , la ciudad de Barcelona en particular, les dice a todos
ustedes. Muchas gracias.

SIGLXXI2.DOC

��Pilg. l /

f~

...b

SIGLO XXI/ PM

Gd{e\~

Buenas noches,
[lntroducc ió]

Dejénme empezar, como corresponde, agradeciéndoles su amabalidad por invitarme a
pronunciar esta conferencia ante un foro de tal relieve, que es a la vez un magnífico
altavoz dirigido al conjunto de la sociedad. Les agradezco su interés, que espero no
defraudar.
Al presentar a las ciudades como una de las posibles respuestas a los retos del siglo
XXI. como reseña el título de esta conferencia, puede parecer que pecamos de
petulantes o que tendemos a una visión desenfocada, atribuible a mi condición de
alcalde. A lo largo de mi intervención espero demostrar que no hay ni lo uno ni lo otro.
- De todos modos, y antes de entrar a resolver lo que el titulo de esta presentación señala,
quiero referirme, brevemente, a la situación actual de mi ciudad, aunque solo sea para
tener claro un punto de partida, una base que sostenga los argumentos inciales de mi
exposición.
[Barcelona viu un bon moment]

Para ello voy a hacer una afirmación rotunda, que seguidamente justificaré: "Barcelona
vive uno de sus mejores momentos".
En efecto, en Barcelona se temió --como era; lógico-- que alguien sospechara que los
esfuerzos de 1992 fueran a parar en saco roto. No porque así fuera, sinó porque así
podía aparecer ante los ojos escépticos, que los hubo. Ahora, con el paso del tiempo, se
ha demostrado que tales temo res --lógicos, repito-- no tenían un fundamento real.
Hace algunas semanas, un periódico barcelonés decía que Barcelona, en 1992, no gastó
unos dineros en la celebración de unos actos de 15 días, sino que hizo una inversión de
futuro que ahora da my claramente todos sus frutos. Es decir: no se trató de un castillo
de fuegos artiticiales. Todo lo contrario: Barcelona percibió entonces --y mucho más
ahora-- que la ciudad podía y debía aprovechar los Juegos como una oportunidad única,
y casi, si se me permite y sin que se vea en ello frivolidad alguna, como una simple
excusa. Para ilusionarnos, para recuperar ciertq orgullo, pero sobre todo para preparar la
ciudad para el momento actual.
No se trata solamente de las infrastucturas heredades de la inversión olímpica --desde
las Rondas hasta todas las instalaciones deportivas pasando por las mejoras urbanísticas
y la creación de nuevos barrios, nuevas centralidades, o la recuperación definitiva de las
playas--, puesto que con todo ello podríamos habernos quedado estancados igualmente.
Hubo y hay algo más, eso algo más que nos situó en una ola en la cual todavía seguimos
montados, a una velocidad de crucero más quti correcta. Sin ese algo más, nos hubieran
quedado las infraestructuras pero no hubiéramos garantizado esa veloc idad ni la
posición de privilegio en la cual nos mantenemos.

L:\dadcs\sed\text\sigloxxi.doc

�Pag. 21

SIGLO XXI/ PM

No quiero ofrecerles una lista de pruebas --al fin y al cabo no estamos juzgando la
ciudad, y ustedes ya conocen, respetan y admhan, creo, nuestra firme posición que nos
permite hablar sin miedo de un prestigio internacional y de un reconocimiento muy
destacados-- pero sí voy a poner algunos ejemplos para justificar mi afirmación
precedente.
El consumo eléctrico --que nos habla del esfuerzo industrial y empresarial-- ha crecido
casi un 2% en un solo año. La ocupación hotdera ha crecido casi un 18% en un año y
hemos incrementado otra vez, en 1995, el número de turistas que nos han visitado. El
movimiento de pasajeros en el aeropuerto na crecido el 10% en un año. El tráfico
portuario, en toneladas, ha crecido en un añQ el 13%. El número de pasajeros en los
transportes públicos --dato que nos habla de civismo, de menos tráfico, de menos
contaminación-- ha crecido un 6%. El paro registrado en Barcelona baja, lentamente, es
cierto, pero baja. A 31 de agosto el descenso :era de un 10% respecto del año anterior.
No solo tenemos buenos datos, buenos indicadores, sino que además éstos se nos
reconocen. La encuesta que anualmente se hace a cerca de 500 directivos de empresas
sobre sus preferencias para la instalación de negocios ha situado Barcelona, en su última
entrega, en el sexto lugar (hace un año estábamos en el séptimo lugar y hace un par de
años estábamos menos arriba aún). La conclusión es que, tres años después de los
Juegos Olímpicos, Barcelona sigue teniendo empuje, Barcelona sigue subiendo puestos
en las escalas de valoración internacional, Barcelona sigue ganado posiciones y los
ciudadanos de Barcelona perciben claramente los beneficios de tal situación.
Lo repito : "Barcelona vive uno de sus mejores momentos." Y, por lo que indican los
datos y por lo que se deduce de los estudios existentes, Barcelona tiene serias
posibilidades de seguir manteniéndose en esa posición de privilegio durante mucho
tiempo, para entrar en el siglo XXI en las mejores condiciones posibles.
Para ello tenemos nuevos retos a cumplir, nuevos objetivos que nos sitúen en la banda
alta de los compromisos que las ciudades desean tomar en ese traspaso de calendario.
Quiero señalar algunos, para mostrar las línias maestras que vamos a trazar en el futuro
inmediato.

[Els reptes: serveis de q ualitat., cultura, logística]
Voy a referirme a tres asuntos principalmente: el esfuerzo por la calidad de los servicios,
los retos culturales y la concentración estratégica en la maximización de Barcelona
como auténtica plataforma logística.
Nuestra nueva organización del gobierno municipal tiene algunas consecuencias muy
relevantes para los ciudadanos y ciudadanas. Los regidores adquieren un carácter
netamente político --lo que les acerca a la geqte y les pone en situación de escuchar y
resolver problemas muy de cerca-- mientras que la gestión propiamente dicha depende
de unos profesionales que, con carácter gerencial, responden de un modo parecido a
como responden en el sector privado: en función de unos resultados claramente
perceptibles. Todo eso nos permite incrementar, el esfuerzo en la oferta de unos servicios
de mayor calidad, tanto porque le damos uh marco concreto --unos Estatutos del

z:ldades\sedltext\sigloxxi.doc

...

-~

.....

�Pag. 31

SIGLO XXII PM

ciudadano aplicables en casos diferentes y en función del tipo de servicio, del mismo
modo que pueden tratarse eu general los derechos de los consumidores, en este caso,
consumidores de servicios-- como porqué se señalan unos objetivos a conseguir en unos
plazos fijados, como un reto interno de la administración. La calidad de los servicios -de unos servicios que ya han sido pioneros muchas veces, y recuerdo ahora los servicios
telefónicos del O1O y del Audiotex-- va a mejorar mucho más todavía en un tiempo
relativamente corto. Eso nos llena no solo de orgullo, legítimo, sino también, y
sobretodo, de esperanza. Da motivos para la confianza en nuestras posibilidades y muy
significativamente da motivos para confiar en la capacidad de las administraciones para
actuar de verdad como un servicio a la ciudadanía.
Los principales objetivos culturales de la ciudad --ahora que hemos abierto el magnífico
Museo de Arte Contemporáneo de Barcelona y que vamos a abrir (en cuatro días) las
salas del románico y gótico del Museo Nacional de Arte de Cataluña-- se expresan en la
finalización de aquellas infrastucturas pendientes: el Teatre Nacional y el nuevo y
reconstruído Liceu. Pero más allá de esos plazos que se van cumpliendo, tenemos un
gran reto traducido en nuestra candidatura para ser capital europea de la cultura en el
año 2001, justo el año de la entrada en el próximo siglo, justo el año de la entrada de
Barcelona en su tercer mi lenio de historia, que no es poco. Ha habido ciertas
dificultades, pero tenemos toda la confianza y estamos convencidos de que cualquier
inconveniente que pudiera haber será superado. Disponenos de unos proyectos
aplaudidos en España y en el resto de Europa y creemos muy firmemente en nuestra
capacidad y en el valor de nuestras propuestas. Nuestros retos culturales, pues, van por
la buena senda y deben llevarnos a otro éxito que quiere ser de la ciudad pero también
de Cataluil.a y de toda España .
Así como queremos entrar en el nuevo siglo de la mano de nuevas ofertas culturales,
queremos hacerlo también -- lo necesitamos-- con claros objetivos estratégicos como
ciudad. Nuestra conversión en centro logístico deviene pues el nudo central de nuestras
actividades presentes y futuras. Si los años ochenta fueron para nosotros los de la gran
transformación urbana con los Juegos Olímpicos de referencia, los noventa deben ser -ya lo están siendo-- los de la configuración de Barcelona como una plataforma logística
de primer nivel.
Nosotros nos referimos a ese objetivo con una expresión que ya ha tenido cierta fortuna,
y que permite entender la finalidad que perseguimos muy gráficamente: ser la Puerta Sur
de Europa.
Necesitamos pues que nuestra zona de actividades logísticas se adapte a las necesidades
que pretendemos atender en los próximos veinte años. Es decir: necesitamos que el Plan
del Delta del Llobregat --cuyo convenio se firmó en 1994-- se lleve a cabo sin
dilaciones, para disponer de las infrastucturas que allí se mencionan.
El reto es muy claro: Barcelona quiere y puede competir directamente con otras
ciudades europeas de la cuenca sur --Marsella, Génova ... -- para ser la primera ciudad
portuaria, captando las mercancías que llegan a Europa desde el Lejano Oriente, desde
Oriente Medio y desde el Norte de África. Debemos ganar posiciones no solo
comerciales, sino de prestigio político, social y cultural para que todo avanze al unísono.

z:\dades\sed\text\sigloxxi.doc

�Pág. 4/

SIGLO XXI/ PM

Un puerto mejor y un aeropuerto mejor, conectados con la ciudad y con las coronas
industriales y además con las principales vi').s del transporte tanto de carretera como
ferroviario y aéreo deben damos esta primac!a. Conseguir que los grandes operadores
intemacionales vean en Barcelona esta Puerta Sur, una gran puerta, es trabajo esencial
para los próximos años. Nos jugamos claramente nuestras opciones de futuro en este
reto.
Debo añadir aquí que comprendo las dificultades para las inversiones. Al fin y al cabo,
si sumamos estos esfuerzos a los que ya estarpos empezando a llevar a cabo en el otro
extremo de la ciudad, con el Plan del Besós --que debe incluir vivenda, comunicaciones,
espacios para el ocio y una península artificial frente al mar-- deberemos reconecer que
aspiramos a unas inversiones superiores a las que entre todos hicimos de cara al reto del
1992. Pero debo decir también, que estas inversiones en las que ahora nos cocentramos
son a más largo plazo y que sus frutos serán todavía más relevantes. De esas inversiones
depende que Barcelona consiga situarse al em~ezar el siglo XXI como lo que quiere ser
o que nos veamos obligados a dar pasos atrás. ;Estoy seguro de que los pasos los vamos
a dar hacia adelante y deseo q~ue ese optimisrino sea compartido por todos ustedes,
solamente en relación a Barcelona y sus posibilidades sino, de un modo más general, en
relación a una manera de actuar y de pensar políticamente.

no

Las bases para el cumplimiento de estos retos van a ser --como lo han sido hasta ahora-el espíritu del civismo y la complicidad.
El civismo es una actitud que permite comprender la colectividad como un todo
formado por partes participantes, porque en ; cierto modo todos los ciudadanos que
habitamos en una urbe somos responsables dirf ctos de cuanto acontezaca en ella. No se
trata solo de mantener comportamientos adecuados, eso que podríamos llamar la
"urbanidad". Hay que ir un poco más lejos y entender que el formar parte de una ciudad
implica determinados puntos de vista y, por lo tanto, una visión especial de la idea de
ciudad. Compartir la idea de ciudadanía, recupbrando
un concepto clásico que se refiere
1
a la participación democrática y a la implicación individual en todo lo colectivo, debe
ser la pauta que nos guíe.
Y la complicidad, porque ha sido la marca de la ciudad. Esa complicidad que el alcalde
de Roma, Francesco Rutelli, dice a menudo que quisiera obtener en la capital italiana.
Esa complicidad que se traduce en la aprobación ciudadana de todo cuanto acontece en
ella, y que al mismo tiempo es una afrirmación pública de ciudadanía y de autoestima,
del orgullo de pertenecer a una comunidad que avanza segura y con ganas. Sin esas
ganas, sin la voluntad de los ciudadanos y ciudadanas, muchos de nuestros esfuerzos
hubieran sido inútiles. Esta complicidad que hace que a los pocos días de inaugurarse el
Aquarium --el acuario más grande de Europa-t las colas sigan siendo de centenares de
personas que no quieren perderse tal espectáculo. La que hace que todas y cada una de
las nuevas obras --un parque, un puente de madera en el puerto, una calle com la acera
ensanchada, un paseo, una exposición, etc.-- sean reconocidas como propias --y
queridas-- casi inmediatamente.
Esta complicidad que permitió llevar a buen p~erto el proyecto olímpico, porque hubo
un consenso muy generalizado de todas las instituciones, que implicaba a la sociedad

z:\dades\sed\text\sigloxxi.doc

�Pag. s ;

SIGLO XXII PM

civil y combinaba Jos esfuerzos públicos --i~pulsores sobretodo-- con los privados,
protagonistas muy significados de todo cuanto se obtuvo. La misma complicidad
consensuada que debe permitirnos ahora lograr los retos culturales y logísticos y sin la
cual todo progreso sería, si no imposible, muc~ísimo más lento.
Hasta aquí, les he hablado de Barcelona. Le¡:; he hablado de una ciudad que ustedes
conocen y que, por lo que sé, respetan y a menudo admiran. Eso nos complace, nos llena
de orgullo. Pero no nos confonnamos. Porqutt Barcelona desea aportar algo más, desea
ofrecer algo más que su modelo de ciudad.
•

•

1

•

Barcelona cree hallarse en condtcwnes para ¡aportar al menos dos tdeas claves, que
pretendo desarrollar de aquí en adelante. N~stro espíritu político, lo que podríamos
llamar el estilo político de Barcelona, y nuestr~ convencimiento de la importancia de los
sistemas de ciudades.
[L' estil_polític de BCN]

Empiezo por el estilo político. El edificio enj el cual se aloja este estilo, si así puede
llamarse, tiene algunos pilares principales. Uno de ellos es la convivencia, y me refiero,
claro está, a la convivencia política --la otra, la convivencia ciudadana, se supone,
porque sin ella la primera sería imposible--.
Nuestro gobierno municipal es fruto de un pacto entre tres fuerzas políticas: el PSC,
cuya lista electoral encabezaba yo mismo, (~C) Iniciativa per Catalunya-Els Verds y
(ERC) Esquerra Republicana de Catalunya. Hemos firmado un pacto de gobierno y nos
hemos puesto de acuerdo en lo esencial sobre¡la gobernación de la ciudad. Además --y
ese complemento no es baladí-- contamos cqn una actitud dialogante, propicia a los
acuerdos siempre que sea posible, de la ¡oposición, tanto de la mayoritaria de
Convergencia i Unió --cuyo Jefe es Miquel R~ca-- como de la minoritaria, la del PP -cuyo liderazgo ejerce perfectamente Enrique Ilacalle--. El diálogo, el consenso siempre
que podamos, la voluntad de persecución de apuerdos, conforman un talante sin el cual
sería imposible aparecer como modelo de convivencia política. Y cuando lo llamo
modelo les pido que no vean en ello ningun~ petulancia. Si lo prefieren, llamémoslo
simplemente un estilo, un espíritu.
Permítanme, no ya por establecer comparacion,es --siempre equívocas y falsas, más que
odiosas-- sino para tener claros los puntos de referencia, que me detenga a hablarles de
Madrid. No del Madrid ciudad, desde luego. Me refiero al Madrid capital del Estado, al
Madrid político. Ustedes conocen perfectamente ése Madrid, pero yo quiero trasladarles
las impresiones que, desde 600 quilómetrqs, podemos tener los que vivimos en
Barcelona. La distancia, por un lado, hará im¡:}erfectas estas sensaciones, pero, por otro
lado, reconózcanme que esa mtsma distanc~a puede mejorar la visión de algunas
1
actitudes.

[Madrid, olla de grills]
Desde mi ciudad, Madrid aparece como ,un hervidero de rumores, discordias,
enfrentamientos, y a menudo tenemos la im~resión de que en tales circunstancias se
1

z:\dades\sed\text\sigloxxi.doc

�SIGLO XXII PM

Pag 6 /

pierde el norte, es decir, se hace mucho ruí~o sin tener claro quizás qué mustca se
intenta componer. Seguro que no es solamentd eso. Pero les hablo ahora no de lo que es
sino de lo que parece. O de lo que nos parece. Tómenlo, si acaso, como un apunte
lejano, como una aportación hecha con volundd positiva.
La distancia a veces permite expresar con serep.idad aquello que la cercanía impide. Les
pondré un ejemplo de distanc ia no espacial sinp temporal.
!

[Suárez-González]
Hace algunas semanas, tuvimos ocaswn de ver en televisión una entrevista al expresidente Adolfo Suárez. Me pareció una etittrevista magnífica, en ella misma, pero
sobretodo obtuvimos una visión magnífica dd la persona. El ex-presidente Suárez era
tratado con j ustícia por la historia, por la dist~ncia ... por el tiempo. Enseguida concluí
que según qué actuaciones, según qué méritos, no se reconocen hasta pasado este
tiempo, el necesario para admitir lo importante y para apartar lo accesorio.
Para ser honesto con ustedes, les diré que enseguida pensé que algo parecido va a ocurrir
probablemente con el presidente del gobierno, t on Felipe González. Su gobierno ha sido
de los más importantes en muchos años, en siglos. En infrastucturas, en modernización,
en universalización del Estado del bienestar, en nueva posición internacional, en
reconocimiento de la pluralidad del Estado~ y en tantas y tantas cosas, se trata
objetivamente de un gobierno muy importante jy de una etapa crucial para la historia de
España. Pero, quizás ese sea el precio a pagar,i los hechos acaecidos en los dos últimos
años puedan borrar parcialmente esta valoraciqn y deberemos esperar que el tiempo nos
aleje, que nos distancie, para reconocer según que actuaciones, según qué méritos.

[Estils diferents en l'oposició]
La oposición debe legítimamente aspirar a gobernar el país. Pero creo que se ha
equivocado cuando persiguiendo ese objetivo se ha sumado, por acción o por omisión,
al acoso y derribo que se ha practicado desde cjírculos de poderes externos, poderes que
ahora se perciben más claramente como lo qu~ son. Cuando por intereses personales o
de grupos económicos y mediáticos se lleva a dtbo un pulso al Estado, la oposición debe
demostrar su concepto de Estado, su capacidad de gobernar, es cuando toca alejarse de
lo menos limpio y concebir, si hace falta de acuerdo con los adversarios políticos, un
sistema de protección ante tales injerencias.
A veces, en la ascensión crítica se han llegado a verter comentarios especialmente
ácidos --y a mi modo de ver injustos-- contra p~rsonas que pertenecen al mismo partido
que lidera la oposición. El trato que en ciertos medios de comunicación se ha
dispensado al presidente de la Comunidad dt Madrid o al presidente del Gobierno
Balear no parace ni lógico ni sincero.
Barcelona prefiere mil veces el estilo del presidente Ruiz Gallardón, o la claridad de
Cristofor Soler, incluso la voz que quiere ser pzonable de Fraga lribame, a los gritos
que oímos pronunciar en otras gargantas y que ~n nada favorecen un clima ideal para el
1
desarrollo de la política.

z:\dades\sed\text\s igloxxi.doc

.·-

�Pag 7 1

-. . ...__.
SIGLO XXI/ PM

El estilo Barcelona, ese espítiru al que me he referido, se acerca mucho más a la labor de
cada día de quien persigue consensos, de quien quiere lo bueno de todos, porque en
todos hay lo bueno, antes que el vociferío, h~ sed de destrucción por la destrucción o
algunos gestos irresponsables de quienes se ¡ pusieron en la cola de los que tiraban
tomates al Estado solo porque les pareció que sacarían provecho, por aquello del rio
revuelto y la ganancia de pescadores.
Por todo eso --convencido de que ustedes lo tomarán como lo que es y no como otra
cosa-- quiero darles mi punto de vista sobre lo~ hechos que nos dominan últimamente -un punto de vista que es mío pero que, desde luego, creo compartir con buena parte de
quienes lo analizan y razonan sobre ello desde Barcelona--.

[El "pols" a l'Estat]
Durante la época especulativa de los ochenta ~recieron en España grupos dominados por
marcadas voluntades personales, y personalistas, que llegaron a convertirse en figuras de
referencia en ciertos ámbitos de la sociedad. Estas personas detuvieron un enorme poder
económico y, al cabo, comprendieron que si añadían a éste el poder mediático tendrían
capacidad para manejar algo más que cuentas millonarias y juntas de accionistas. Para
completar esta acumulación de elementos de control, tuvieron cuidado de disponer de lo
que suele llamarse il?fórmación sensible, hasta niveles probablemente nunca alcanzados
anteriormente, adquiriendo los servicios de empresas dedicadas al espionaje de toda
clase (algunas de estas empresas han sido desmanteladas y algunos de sus propietarios,
no todos, han visitado comisaría y juzgado).
Devinieron auténticos personajes de la Espaí'ía de hace diez años, que se lucían en
paseos por tien·a, mar y aire a bordo de vehículos tan poderosos como ellos mismos. Se
procuraron un entorno que les permitiera codearse, esa es la palabra, con los habitantes
de los círculos de poder. Además, según parec;e, tuvieron tiempo para combatirse entre
1
algunos de ellos y de paso con quien fuera, en un ejercicio de lo que puede llamarse la
esgrima de los dosieres. Obtenían con este fin todo tipo de información, ya fuera
acudiendo al mercado, que desde luego existe en el sector del espionaje privado, ya
fuera, por lo que ahora se deduce, adquiriendp los servicios de agentes que ya tenían
patrón: el Estado.
Fue así como se iba construyendo un paraestado, dentro del Estado. Seguro que no tenía
todo lo necesario para llegar a ser un Estado real, pero sí se dispuso de muchos
elementos que permitían ejercer un contrapoper no legitimado por las urnas ni tan
siquiera por el resto de fuerzas privadas con poder económico (al fin y al cabo, algunos
de estos señores fueron tildados de advenedizos). Tuvieron, y tienen, dinero en
cantidades ingentes, información privilegiada, control o influencia sobrada en medios de
comunicación y, a menudo, connivencia o acuerdos parciales con dirigentes de
relevancia, políticos que sin llegar a mezclarse del todo con los dueños de este
infraestado sí que aplaudieron determinadas acciones o intercambiaron favores de todo
tipo para conseguir éxitos susceptibles de convertirse en bazas electorales.

z:\dades\sed\tcxt\sigloxxi.doc

�Pag. s1

SIGLO XXIIPM

No digo, sería inverosímil, que esa estructu$ se haya organizado conspirativamente.
Más bien se trata de una suma de voluntad~s, de un encuentro de arrebatos, de una
coincidencia de actitudes. Se hace evidente¡ que no vale, ni siquiera por omisión,
apuntarse al carro de los que han decidido retar al Estado, lanzándole a la cara no ya
pasteles de nata --como hiciera otro empresarip reñido con el gobierno-- sino auténticas
bombas de relojería.
·
Y aquellos que se atrevieron a defender los intereses generales por encima de los
particulares, aquellos que como Narcís Serra quisieron poner por delante los intereses de
todos, acabaron pagando el pato. Injustamente, claro, ni siquiera debería decirlo porque
su evidencia es tal que nadie, serenament~ --es decir, más allá de las trifulcas
parlamentarias--, puede negarla.
No quiero decir con todo eso que se trate de dividir la sociedad política en un grupo de
buenos y otro de malos, los que supuestamentf conspiraron. Ese me parecería un estilo
fruto del anterior_y por lo tanto nada positivol Si acaso, creo que algun~s se sumaron
irresponsablemente a los poderosos que defendían exclusivamente sus intereses, quizás
porque les pareció una buena táctica o porqué ¡pensaron que más tarde ya se apartarían.
Se equivocaron, claro.
Porque el asunto a discutir no debe ser quien jsí y quien no se apunta a la defensa del
sistema. Eso lo compartimos todos, o al men~ esa debería ser la base fundamental, el
punto seguro de apoyo. Lo que discutimos es lcomo puede mejorarse este sistema y si
tenemos voluntad para ello, aprovechando que lla situación cre~da permite ese debate o,
mejor aún, lo hace casi necesario.
Por eso, más que seguir revolcandonos en la fspécie de ciénaga en qué se ha querido
convertir la vida política, prefiero entrar de lle~ en ese debate.

[Reflexió sobre la democracia]
Se afirma que la democracia es el menos maloi de los sistemas políticos conocidos y se
dice una verdad. Pero esta frase no puede se~ jamás el final de una reflexión sino el
principio de una discusión honesta sobre nuestrtt capacidad para mejorar este sistema. Si
no fuera así, nos limitaríamos a usar a Churchill como el caparazón de una de tortuga,
un escudo bajo el cual agazaparnos cuando 1 intuyamos amenazas, confiando en su
resistencia sin preocuparnos de buscar ottas posibles actuaciones. Cuando tal
aseveración es el comienzo de un debate adquiere un valor distinto al que se le quiere
dar cuando simplemente nos cubrimos la espalda, por si acaso. La ambición auténtica, el
reto al que nos queremos enfrentar, es hacer i que la democracia sea el mejor de los
sistemas, no el menos malo. Y para ello debemos empezar por no conformarnos con los
modos actuales y comprender que la clave se llama participación.
No es ningun secreto que la capacidad transformadora de la democracia se sostiene en
su virtud participativa. El historiador polaco Geremek nos señalaba que la indiferencia,
la pasividad de los ciudadanos y la impotencia¡ frente a un universo kafkiano del poder
son los enemigos principales de la democracia. La misma frialdad del sistema
democrático es la que conlleva la necesidad ~e sentimientos políticos calientes, que

z:\dadcs\sed\text\sigloxxi.doc

�Pitg. 91

SIGLO XXII PM

pueden construirse fácilmente entorno al mito de la comunidad nacional , y por lo tanto
alimentándose de agresividad hacia lo ajeno.
(El actual nacionalismo catalán de derechas y el nacionalismo español que ahora renace,
de derechas también, podrían entenderse mejor vistos desde esta óptica de Geremek,
pero eso sería otra cuestión que no quiero tratar aquí).
Ralf Dahrendorf respondía a (ieremek que la.ff:ialdad de la democracia y de la economía
de mercado son el modo deliberado de reducir el coste de los posibles errores humanos,
porque permiten los cambios sin violencia. Y este es el punto al que quería llegar.
Ante los últimos acontecimientos, Xavier Rubert de Ventós ha dicho que los gobiernos
son algo así como losfúsibles de la democracia. Bastaría, segun Rubert, que un gobierno
que lo haga mal --o que haga el mal-- abandone su posicion para que el sistema se
recupere. La idea funciona, quiero decir que S\}ena como una música sincera y a la vez
atractiva, pero me parece algo así como administrar un antipirético para combatir un
proceso infeccioso, olvidándonos de los antibióticos. O sea: es correcto enfrentarse a los
síntomas, pero no podemos olvidar las causas.
Concedamos, ni que sea como ejercicio pensante, que se trate de un fusible. ¿Basta con
un simple cambio efectuado con rapidez, antes; de que el apagón nos deje sumidos en la
más seria oscuridad? Demos otro paso: ¿acaso el gesto de cambiar el fusible implica
renunciar a la posible mejora del sistema eléctrico? Como mínimo sería poco
estimulante no aceptar este planteamiento.
¿No debe preocuparnos el creciente desencanto de quienes creen que tanto da unfusible
como otro porque lo que no va es el sistema? ¿No deberíamos reduci r el índice de
.frialdad de nuestro alimentador eléctrico? ¿No hay motivos para convencernos de que el
descrédito aumenta incrementando a su vez la pasividad ciudadana? ¿No hay motivos
para sospechar que se trata al sistema como si fuera ajeno, como algo que no nos
pertenece ique es coto privado de no se sabe quien o qué?
Al mismo tiempo que nos respondemos estas preguntas deberíamos acertar en el intento
de ampliar el círculo del debate. La polítical adquiere con frecuencia el carácter de
representación virtual de lo irreal, puesto que el puente de troncos y cuerdas que une el
quehacer de aquellos que tienen capacidad para decidir con la voluntad de aquellos que
basan su capacidad de decidir en el gesto de elegir se resquebraja, y cruzarlo es un acto
cada vez más temerario.
Se exige de la política una capacidad de resistencia, una apariencia ostensible de
honestidad --sobretodo se le exige la apariencia-- y un volumen de sinceridad que no
responde del todo a lo que al otro lado del espejo se practica en la vida privada. Se
entienden --se perdonan-- los errores de a pie:¡defraudar a hacienda, lanzar residuos en
un rio, jugar con el patrimono de accionistas, ¡no hacer facturas, vivir del compadreo,
etc., pero la política debe ser algo así como un!campo virgen en el que cualquier rastro
de lo humano --por lo tanto, de lo imperfecto, !de lo real-- sea borrado por la gracia, la
1
elegancia, la majestuosidad y la falsedad de la apariencia, cierta apariencia. La política
se convierte entonces en un ejercicio de representación --eso ya se sabía-- vació y sin

z:\dades\sed\text\sigloxxi.doc

�Pág. 10 1

SIGLO XX!/ PM

efectos sobre lo rea l-- y eso no importa si se ha sabido nunca o no, simplemente es
insuficiente--.
El discurso que me parece debe hacerse, pues, va más allá de la aceptación del sistema,
con sus defectos, o del aplauso a su capa~ idad de establecer recambios sin gran
dificultad. Deberíamos ser capaces de aproxirlnarnos a los futuribles y tender nuestras
proyecciones hacia el reto de la mejora del sistema. Cada uno aportará ahí su baza. No
voy a dictar ahora una receta mágica para cocinar en una marmita de brujas, pero sí me
atrevo a mencionar al menos un ingrediente fu1~damental del mejunge: la proximidad.
Cuando hablamos de lo local, de lo cercano, estamos
tambien buscando fórmulas para el
t
mañana. Más poderes más próximos a los ~ iudadanos parecen un buen argumento
contra la indiferencia. En su momento, me !1 atreví a sugerirle al presidente Felipe
González que soltara lastre. A eso me refería. tLo cercano es más caliente (no vamos a
discutir ahora cuantos grados, digamos solo que más caliente). Ahí ya hay un esbozo del
camino a seguir para la mejora del sistema: que los poderes locales adquieran la cuota
que reclaman, que los- ciudadanos ganen proximidad al poder (que el puente se
1
reconstruya, ¡seamos los zapadores!)
Pero habrá otros ingred ientes, otras posibilid~des: sin duda es mejorable el sistema
electoral, sin duda deberemo s adaptamos a la¡ lógica de un poder mediático cada vez
más universal y vinc ulado a poderes econófuicos que ven en la comunicación un
instrumento más que un servi cio ... Sin duda habrá que preguntarse todo nuevamente, sin
miedo: ¿que haran los servicios secretos cuando por las redes de las autopistas de la
información circulen sin contro l datos relevantes o sensibles? ¿Que baran los sindicatos
cuando el teletrabajo sea moneda mucho más corriente? ¿Qu ienes tomaran las
decisiones oportunas cuando los ciudadanos ganen independencia gracias por un lado a
las nuevas tecnologías y por otro a su mayor beneficio en el reparto de los bienes
culturales, socia les y de servicios? Encerrarse ante estas cuestiones con la retórica
afrimacion de que vivimos en el mejor de los mundos posibles --el menos malo-equivaldría a cometer no solo un grave error ~e estrategia --el tiempo nos pasaría por
encima y las manecillas del reloj universal nos:decapitarían dejándonos si n ideas-- sino
que rompería del todo las redes de contacto --que existen claro está, y por fortuna-- entre
el mundo real y e l de su representación política.

[Un model espanyol]
Además, en España debieramos añadir a esa ref1exion otra de calibre quizás menor pero
no por ello menos trascendente. España, con su transición modélica, se ha ganado el
derecho a no renunciar a ella a pesar de los costes del sistema. Y parece que tenemos la
obligación --no ya solamente por nosotros mismos, sino por todo aquel que obtuvo de
este modelo inspiracion para sí-- de atajar cualquier duda sobre la validez de lo que
hicimos.
La dimisión del presidente Suárez estuvo cercana a un proceso de destrucción interna y
un cierto acoso --a pesar de lo que ahora digan,algunos, este acoso lo lideraba entonces
la extrema derecha, los herederos de un búnÚr que se la tenía jurada a Suárez--. La
investidura del siguiente presidente se vio interrumpida por la entrada violenta de un

z:\dades\sed\text\s igloxxi.doc

�Pág 11/

SIGLO XXI/ PM

1

argumento pistolero. Parece como si los cambios de gobierno --esos cambios que segun
Darhendorf pueden sucederse sin violencia-- tuvieran que hacerse en España con fieros
movimientos. Como si fuera en nosotros lo natural acceder a la alternacia por la
destrucción de lo que es sustituído.
No voy a alargarme ahora con una lista de 1los gestos que hemos observado en los
últimos dos años. pero que un sucinto rcsumenlnos impida no ver lo que habido: ataques
personales a dirigentes políticos, intentos de atentar contra las vidas privadas, búsquedas
de falsas descendencias, chant~jes desmedidos al Ejecutivo, intentos de atacar la imagen
pública del jefe del Estado, y. por el camino, destrozar todo lo que se halle aunque nada
tenga que ver: periodistas, fiscales, y hasta pintores, si se tercia. Otra vez la necesaria
destrucción como paso previo al recambio. Entonces, si creíamos vivir en un sistema
constituido, podemos pedirnos sí no erramos y: si no resulta que todavía crecemos en un
periodo constituyente (en parte, éste es uno de ¡tos elementos del mensaje de la derecha,
!
mensaje que desde luego no comparto).
Y en ésas estamos . Podríamos aceptar la metafora del fusible. Pero no acierto a
comprender que sea necesario dejarlo inutilizado. Dice Rubert que ha habido un apagón
y que se requiere cambiar el fusible para que,¡ ¡zas!, se haga la luz. Bien. ¿Y tambien
necesitamos pasar el fusible por un baño de ácido clorhídrico para que no quede rastro
de él? ¿Es menester poner en peligro el mismo suministro de f1uído eléctrico, de fluído
democrático'? ¿Han pensado en la posibilidad de sentar otro precedente segun el cual ya
siempre deberá usarse el mismo estilo ¡ destructor? Además, para que nos
conformaríamos con el fusible: ¿no sería detnasiado sencillo, demasiado injusto, si
además no nos planteamos el recambio de las bombillas, del cableado. y, quizás, la
posibilidad de instalar un relé?

[L'estil polític que proposem]
Quiero llamar su atención sobre los puntos en que baso una propuesta que, si quieren, y
para su comodidad. pueden clasificar como propia del "estilo Barcelona" .
Atajar la insensibilidad por la vía de la máxima participación democrática, es decir,
ganando proximidad política y otorgando a los poderes locales --a los municipios,
también a las autonomías-- más capacidad de decisión, más recursos, ya que ambas
capacidades deben ir a la par.
Entrar de lleno en el debate sobre la mejora del sistema en vez de conformarse con la
crítica de aquellos a quienes corresponde aplicar desde la legítima pertenencia a un
ideario político la gestión de todo cuanto el sistema provoca y necesita.
Atreverse a pensar nuevas posibilidades de acercamiento entre la representación política
y lo representado .
Y enfocar las discrepancias como algo válido, t omo un conjunto de ideas positivas que
se mezclan para conseguir sacar conclusiones que aporten mejorabilidad en vez de
poner de relieve las crispaciones personales ¡a de grupo y las tendencias a marcar
distancias. Eso es algo tan sencillo --.y por ello; supongo, tan complicado-- como hacer
1

z:\dadcs\scd\tcxt\sigloxxi.doc

.. ··-

�SIGLO XXI/I'M

Pilg. 12/

de la política un instrumento útil, un modo de actuar que no se base solamente en los
enfrenamientos ideológicos --o simplementtl partidarios-- porque no puede vivirse
permanentemente en campaña electoral. En cierto modo, para ser justos, hay que atribuir
el error de convertir la vida política, el normal debate político, en una campaña
constante a aquellos que, quizás por impaciencia, quizás porque han reducido su ideario
a una simple estrategia de toma del palacio ;(y luego ya se arrepentirán), han venido
convirtiendo su legítima aspiración en el obj~to principal de su actuación. Es un error
que la dercha, tarde o temprano, va a tener que pagar, aunque preferiría que en vez de
echamos las cuentas --y en vez de decir quien debe pagar qué-- nos sentáramos ya desde
'
ahora a discutir sobre nuevas bases de comportamiento,
para definir un estilo de
consenso en el cual la lucha por el poder, es 'decir, la lucha lógica entre partidos para
gobernar, no sea, como en los tres últimos años, un mero acoso salvaje los frutos del
cual van a ser, para todos, amargos y de compljcada digestión.
j

Quiero sumar a ese llamamiento --a ese ofrecimiento de un modelo que funciona en
Barcelona-- una breve reflexión sobre los sistemas de ciudades, es decir, sobre el
modelo que por ellas mismas representan las ciudades.

[Eis sistcmcs de ciutats]
Barcelona participa --y a menudo ha sido quien las ha impulsado-- en diferentes redes de
ciudades, dedicadas a cuestiones concretas, desde Jos asuntos medioambientales a la
vivienda, la salud, el bienestar social o la cultura. Barcelona participa activamente en la
construcción europea con su presencia en ~1 Comité de las Regiones, organismo
comunitario que Barcelona vice-preside. Estamos también en el Comité de Muncipios y
Regiones de Europa, organismo que el alcalde pe Barcelona preside. Además, Barcelona
impulsa agrupaciones de ciudades mediterraneas.
Hemos celebrado dos conferencias y hemos participado, como sede, sí, pero como algo
más, con cierto espíritu de capitalidad mediterranea, en la Conferencia
Euromediterranea, que ha sido un éxito rotundo por el cual todos Jos partidos deberían
felicitarse y felicitar al ministro Javier Solana. Hay momentos, y permítanme aquí la
introducció de un paréntesis, en los que uno percibe claramente como son las personas.
Ahí se ve si uno antepone los intereses lamiq.adores, propios de su partido, a los del
Estado, y creo de verdad que el éxito de la c~nferencia de Barcelona es un éxito del
gobierno, claro, pero es mucho más, es un éxitp español. Los intentos que ha habido de
reducir este éxito me parecen miserables y, por decirlo de algun modo, pecan de
españolear poco. Hay momentos en los que uno debe felicitarse por los éxitos porque
además de serlo del gobierno lo son para todos ~ Dejenme que riña ahora, modestamente,
pero con severidad, a algunos medios de comunicación madrileños (y digo algunos,
porque no fueron todos) que trataron con desprecio la conferencia de Barcelona y
buscaron la manera de reducir su auténtico relieve. Se equvocaron, porque creyeron que
despreciando un éxito de España se debilitaba¡al gobierno y el papel de los medios es
informar, incluso crear opinión, pero nunca certenar la imagen del país creyendo que se
ataca al gobierno. No voy a recordar ahora aquello que se dijo de los "pedigüeños", pero
la cosa va por ahí.
1

z:\dades\sed\text\sigloxxi.doc

�Pitg. 13 1

SIGLO XXI/ PM

Cierro el paréntesis y vuelvo a mi discurso~ vuelco a mi ciudad. Barcelona, decía,
participa en redes diversas. Participamos e~ las redes que europeas y en las redes
mundiales de ciudades, con el objetivo de uni¡r esfuerzos de las diferentes asociaciones
de ciudades para formar un grupo poderoso, en el marco de Naciones Unidas.
De modo que Barcelona se plantea un modeJo segun el cual partimos de la máxima
proximidad hacia la proyección universal gracias a los sistemas de ciudades. ¿Cual es la
eficacia de estos sistemas? Podría poner mu~hos ejemplos pero ya es tarde y voy a
centrarme en solo dos aspectos, que creo que permiten percibir con claridad todo lo que
.
.
. ~
!
qUiero s1gmhcar.
El primero, es la eficacia para resolver cuestiones de interés comun. Pongamos por caso
las autopistas de la información. Requieren dd nudos centrales. Y esos nudos se llaman
ciudades. Las ciudades saben que forman u~ sistema, un mercado singular tanto de
intercambios culturales y económicos como de intereses comunes. Si las ciudades se
ponen de acuerdo sobre como organizar la E_!"esencia del cable de fibra óptica, sobre las
autopistas de la infrmación, sobre los usos de las nuevas tecnologías y sus
consecuancias --teletrabajo, incremento de nu~os servicios, primacía de la calidad y de
la eficacia, etc.-- será más üícil resolver cuestiones que los Estados, quizás preocupados
por asuntos más generales, no pueden atender debidamente o que, cuando lo hacen,
actúan con más lentitud. Las ciudades hacemos más de prisa aquello que los Estados
tardan más a resolver.
Otro ejemplo sería el de la solidaridad. El ca~o de Sarajevo es muy rotundo. Hubo un
tiempo en el que los Estados dudaban --ahora ~a se han decidido, pero admitamos con
vergüenza que Estados Unidos han tenido un protagonismo que hubiera correspondido a
Europa y que Europa, por razones que ahora nó quiero abordar, para no escaparme de lo
que les he anunciado, ha f1aqueado--. Bueno, ¡~ues ante las dudas de los Estados, dudas
sobre la necesidad de hacer cosas y dudas sobre qué cosas de podían hacer, las ciudades
axtuaron, actuamos. Quiero apuntar aquí, para evitar malas interpretaciones, que no creo
que los Estados dudaran por "maldad". Digamos si acaso que los Estados tienen ciertas
obligaciones que los hacen un poco prisionerbs, y eso siempre será así porque forma
parte de la misma esencia de los Estados.
Mientras tanto, las ciudades colaborábamos, con nuestra ayuda moral, política,
humanitaria y material. Luego ejercimos presiones sobre los Estados, para la llegada de
acuerdos de paz. Y finalmente, porque cu(lndo se trata de empezar a hablar de
reconstrucción, de convertir la paz en durad~ra y de recuperar el tiemp perdido, las
ciudades nuevamente nos hemos puesto delant~, a la cabeza.
Los sistemas de ciudades, por lo tanto, tienen capacidad de decisión y capacidad de
resolución. Eso es tener poder. El auténtico poder de las ciudades. Y, vuelvo a mis
afirmaciones sobre la proximidad, como las c~ udades son las organizaciones humanas
que más en cuenta tienen a las personas, a la ciudadanía, resulta que hablar del poder de
los sistemas de ciudades es hablar del poder de los ciudadanos y ciudadanas. Lo repito:
de la máxima proximidad, es decir, del poder más cercano a la gente, al máximo poder,
el poder de resolver cuestiones en cualquier pm~e del mundo. Me parece que la ecuación
además de funcionar nos debe emocionar. Se ~rata de devolver a las personas aquello

z:\dadcs\sed\tcxt\sigloxxi.doc

�Pilg. 141

SIGLO XXI/ PM

que les pertenece: la capacidad de la maxi,ma decisión para abarcar los máximos
objetivos. No van a negarme que se trata de un¡ modelo ambicioso.

[Les nostrcs aportacions]

1
1

La renovación del sistema democrático pasa ¡pues por las ciudades. La mejora de la
calidad de vida pasa por las ciudades. La eficapia en los servicios pasa por las ciudades.
El nuevo estilo de hacer política, más cercano y más amable, sin rencillas ni derribos
innecesarios, pasa por las ciudades. Como respuesta a los retos del siglo XXI creo que
está nada mal.
¿Qué más queremos aportar? Lo que nos es más propio, eso que despectivamente se ha
llamado pactismo y que yo prefiero llamar entqndimiento. La búsqueda de los acuerdos,
el estilo en el que la oposición intenta ganarse el gobierno sin miedo, con valentía, es
decir, sin necesidad cobarde de acudir a los qu~ desde fuera de la política quieren dañar
el sistema en vez de debatir sobre como mejorarlo.

[lJna idea d 'Espanya]
Barcelona quiere aportar también su visión de España, de esta España plurinacional,
plurilingüística, de esta España de todos en la que lo común puede más que lo particular.
Una España que cuente con las autonomías porque precisamente la suma de todas ellas
es lo que confiere a España su carácter de gran país. No una España en la que el estilo de
algunos se imponga sobre los otros aunque ~ disimule hablando de tolerancia a las
particularidades. Como si España fuera un todo uniforme en el cual hubiera algunas
formas anexas y peculiares, que habría que tolerar. Todo lo contrario: la suma de las
peculiariedades es lo que conforma el todo, no hay todo sin suma de las partes y cuando
se ha intentado que el todo sustituya las partes, España ha emprendido una vía sin
futuro.
Una España que cuente con las ciudades, con lqs poderes locales, con los gobiernos más
cercanos a los ciudadanos, que son los gobierpos municipales. Una España que tenga
claro que la proximidad, la proximidad de los gobiernos a la ciudadanía, es la base de la
participación democrática y el punto de part~da para llevar a cabo las mejoras del
sistema. Una España que piense en la suma d~ las ciudades y pueblos, no una España
pensada como algo abstracto e ideal --inicio y raíz del pensamiento nacionalista de
derechas-- sinó como algo real, concreto, que ¡se manifiesta y expresa precisamente a
través de la diversidad de las personas, de la diversidad de los pueblos y ciudades, de la
diversidad de las comunidades autónomas.
No tengo una solución fácil ni puedo señalar con precisión --no es esa mi labor-- de qué
modo debemos aportar ese punto de vista, ese 1estilo Barcelona, a la política-hervidero
que todavía ocupa el espacio principal en la cawtal del Estado. Pero si creo que tenemos
esa obligación, esa responsabilidad.
¡
Alberto Ruiz Gallardón declaró en una entrevista, hace algunos meses, que le paracería
bueno "catalanizar un poco España" y con esa f1;ase provocadora hablaba de un estilo, de

z:\dades\sed\text\sigloxxi.doc

�Pag. 15 1

SIGLO XXII PM

un modo de hacer. Yo les propongo, con toda humildad, pero con el orgullo de ver qué
el modelo funciona, barcelonizar un poco la plj&gt;lítica del Madrid capital de España.
1

No vean en ello --no lo hay, es imposible que ¡nadie vea lo que no es-- un ofrecimiento
personal del Alcalde de la Ciudad. Les hablo d~ un modo de actuar, de un estilo político,
de un pensamiento, que viene representado qn muchas voces. Por ejemplo, en la de
Narcís Serra, que fue alcalde de Barcelona antes de ser ministro de Defensa y vicepresidente del Gobierno. Por ejemplo, en la dq Miguel Roca, que ahora ~jerce de digno
opositor --partidario de los consensos y acuerdos-- en el ayuntamiento de Barcelona y
que antes estuvo aquí, en el Congreso de Digutados, y creo que siendo admirado por
casi todos.
En fin, no quería personalizar en nadie ese esttlo pero el temor justificado a que ustedes
me lo atribuyan como algo personal me obligaba a poner al menos un par de ejemplos
que desmintieran tal sospecha .
1
1

Lo que pido --y creo que lo que pide Barcelona-- es que la política espaí1ola se cií1a al
terreno que le corresponde, que la política se inspire en la confianza, en la legitimidad
de la lucha por gobernar sin caer en los derribps, en la seguridad de que, ocurra lo que
ocurra, hay ciertas cosas que todos comparti¡nos y en la certeza de que el objetivo
común, más allá de las ideologías, más allá de las
lógicas discrepancias de modelos o de
1
modos de gestión, es el mismo para todos, puesto que una política que no tenga de
objetivo servir a Espaí1a --eso es: servir a los ciudadanos y ciudadanas de Espaí1a-- no
tiene sentido ni justifica su existencia.

[Optimisme]
Quiero terminar refiriéndome a una pieza clave1 este modelo que creo que ya se ha ido
percibiendo a lo largo de mi intervención pero 'que no he explicitado todavía. Hablo del
optimismo. Seguro que ustedes lo han ido no~ando, pero no lo mencionado como un
elemento fundamental y lo hago ahora. DJrante demasiado tiempo Espaí1a vivió
sumergida en una filosofía que tendía a destacar lo oscuro. Incluso en Cataluí1a hubo un
tiempo en que el fatalismo dominaba la escena y Barcelona no fue ajena a ese miedo.
Ahora, desde hace ya tiempo, nos hemos alejapo por fortuna de la oscuridad. Perpo se
observan riesgos de volver hacia aquellos días sin luz. Parece como si hubiera quien
creyera que para sacar provecho, para obtener beneficios políticos, necesita teí1ir de
oscuro todo lo bueno, pintar paisajes dominados por el pesimismo y lanzar mensajes
depresivos. Se percibe, por ejemplo, en las posiciones antieuropeas que a veces parece
que resurjan de las cuevas profundas de lo antiguo, de un "nosotros solos" que no nos
lleva a ningua parte. Quiero creer que se tra* solamente de brisas que pasan, no de
vientos que mueven nada. Quiero creer que no tienen fuerza. Quiero creer que son pocos
y sin capacidad de convencimiento.
Porque es evidente que hay muchísimos más ! motivos para el optumsmo. Basta con
mirar hacia atrás y darnos cuenta de lo recoqido, que es mucho y bueno. Basta con
mirar a los más jóvenes para comprender que tenemos todas las posibilidades del mundo
para ir hacia donde queremos. Basta ver el empuje de las ciudades --yo les he hablado
de Barcelona, peró hay muchas más que quieren y desean con fuerza situarse en

z:\dades\sed\text\sigloxxi.doc

�...........
Pág. 161

SIGLO XXII PM

posiciones mejores en los próximos años y que!estan trab~jando para ese objetivo-- para
creer que podemos llegar lejos. Basta con ~omprobar que hay muchos dirigentes
políticos capaces que creen en el entendimientb, en la razón, en la persevrancia, en los
acuerdos, en la buena voluntad. Basta con entender el papel magnífico de la Corona y de
Su M~jestad el Rey para saber que los español~ ya nos hemos decidido hace mucho por
la vía del optimismo.
Tenemos condiciones objetivas para mejorar nuestra posición en Europa. Tenemos
motivos para creer en nuestras posibilidades '·n materia de competitividad. Tenemos
buenas razones para creer en nuestras capacidades como país. Por ello quiero hacer una
invitación al optimismo y, si me permiten el,uso de una expresión coloquial, quiero
decirles que "los cenizos" no tienen nada qud hacer, ni en política ni en ningun otro
' a seguir los pasos de los optimistas.
campo, porque España les va a olvidar y solo ¡va
Sobretodo, porque objetivamente hay millones Íde razones para el optimismo y ninguna
que justifique los malos agoreros.
Gracias por su atención, gracias por compa~tir --estoy seguro de ello-- esa visión
generosa y honesta de la vida política. Dese~ que entre todos rehagamos lo que sea
necesario para empezar con nuevo impulso, pon nuevas voluntades. a trab~jar para
conseguir lo que el país espera de todos nosotr~. Muchas gracias.

z:ldadeslsedltextlsigloxxi.doc

�</text>
                  </elementText>
                </elementTextContainer>
              </element>
            </elementContainer>
          </elementSet>
        </elementSetContainer>
      </file>
    </fileContainer>
    <collection collectionId="30">
      <elementSetContainer>
        <elementSet elementSetId="1">
          <name>Dublin Core</name>
          <description>The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/.</description>
          <elementContainer>
            <element elementId="50">
              <name>Title</name>
              <description>A name given to the resource</description>
              <elementTextContainer>
                <elementText elementTextId="39357">
                  <text>09.01. Activitat de representació (com a Alcalde)</text>
                </elementText>
              </elementTextContainer>
            </element>
            <element elementId="40">
              <name>Date</name>
              <description>A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource</description>
              <elementTextContainer>
                <elementText elementTextId="39358">
                  <text>1982-1997</text>
                </elementText>
              </elementTextContainer>
            </element>
            <element elementId="41">
              <name>Description</name>
              <description>An account of the resource</description>
              <elementTextContainer>
                <elementText elementTextId="43845">
                  <text>Aquesta sèrie agrupa els documents sorgits de la funció representativa de l'exercici del càrrec d'Alcalde de Barcelona.</text>
                </elementText>
              </elementTextContainer>
            </element>
          </elementContainer>
        </elementSet>
      </elementSetContainer>
    </collection>
    <itemType itemTypeId="22">
      <name>No tenen tipus</name>
      <description>Tipo temporal para mapear las fichas sin tipo a la base resource template de Omeka S</description>
    </itemType>
    <elementSetContainer>
      <elementSet elementSetId="1">
        <name>Dublin Core</name>
        <description>The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/.</description>
        <elementContainer>
          <element elementId="43">
            <name>Identifier</name>
            <description>An unambiguous reference to the resource within a given context</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="19964">
                <text>4372</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="50">
            <name>Title</name>
            <description>A name given to the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="19965">
                <text>Conferència Club Siglo XXI</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="39">
            <name>Creator</name>
            <description>An entity primarily responsible for making the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="19967">
                <text>Maragall, Pasqual, 1941-</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="42">
            <name>Format</name>
            <description>The file format, physical medium, or dimensions of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="19968">
                <text>Textual</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="81">
            <name>Spatial Coverage</name>
            <description>Spatial characteristics of the resource.</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="19969">
                <text>Club Siglo XXI (Madrid)</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="44">
            <name>Language</name>
            <description>A language of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="19971">
                <text>Castellà</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="49">
            <name>Subject</name>
            <description>The topic of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="19972">
                <text>Telecomunicacions</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="21053">
                <text>Comunicació</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="21054">
                <text>Societat de la informació</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="21055">
                <text>Relacions Internacionals</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="21057">
                <text>Acció política</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="21058">
                <text>Model social</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="21059">
                <text>Club Siglo XXI</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="22333">
                <text>Barcelona</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="51">
            <name>Type</name>
            <description>The nature or genre of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="28372">
                <text>Conferència</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="40">
            <name>Date</name>
            <description>A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="41079">
                <text>1995-12-11</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="90">
            <name>Provenance</name>
            <description>A statement of any changes in ownership and custody of the resource since its creation that are significant for its authenticity, integrity, and interpretation. The statement may include a description of any changes successive custodians made to the resource.</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="43694">
                <text>Aquest document forma part del fons municipal de l’Ajuntament de Barcelona (productor de la documentació) i és còpia digital de l’original custodiat a l’Arxiu Municipal Contemporani de Barcelona.</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
        </elementContainer>
      </elementSet>
      <elementSet elementSetId="4">
        <name>EAD Archive</name>
        <description>The Encoded Archival Description is a common standard used to describe collections of small pieces and to create hierarchical and structured finding aids.</description>
        <elementContainer>
          <element elementId="98">
            <name>Level</name>
            <description>The hierarchical level of the materials being described by the element (may be other level too).</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="19973">
                <text>Document</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
        </elementContainer>
      </elementSet>
    </elementSetContainer>
    <tagContainer>
      <tag tagId="1">
        <name>Discursos i conferències</name>
      </tag>
    </tagContainer>
  </item>
  <item itemId="1537" public="1" featured="0">
    <fileContainer>
      <file fileId="549">
        <src>https://arxiupmaragall.catalunyaeuropa.net/files/original/30/1537/19860411d_0028.pdf</src>
        <authentication>2abcbf7a7562360458b6a3945efaac4c</authentication>
        <elementSetContainer>
          <elementSet elementSetId="5">
            <name>PDF Text</name>
            <description/>
            <elementContainer>
              <element elementId="118">
                <name>Text</name>
                <description/>
                <elementTextContainer>
                  <elementText elementTextId="42223">
                    <text>Ajuntament de Barcelona

Conferència de l'Excm. Sr. Alcalde a la cloenda del cicle de
conferències

"Barcelona Solidaria"

Barcelona, 4 de novembre 1986

Exp. 705/84 - IMPREMTA MUNICIPAL

�'Ajuntament de Barcelona
Gabinet de Comunicació

DISTINGIDES AUTORITATS, SENYORES I SENYORS:

CLAUSUREM AVUI EL CICLE DE CONFERèNCIES "BARCELONA
SOLIDàRIA". PER AQUEST SAL6 DE CENT HAN PASSAT I
INTERVINGUT TOTS I CADASC. DELS PRESIDENTS DE LES DISSET
COMUNITATS AUTòNOMES QUE CONFORMEN EL MAPA POLíTIC
ESPANYOL.

HAN ESTAT PER TANT, DISSET SETMANES INTENSES, QUE
HAN SERVIT, ENTRE ALTRES COSES, PER CONèIXER AMB
PROFUNDITAT L'ESPANYA -O MILLOR DIT- LES ESPANYES
DIVERSES. D'AQUESTA MANERA, HEM POGUT ASSISTIR, SETMANA
DARRERA SETMANA, A L'ELABORACIè D'UN QUADRE, ARA JA
COMPLET, DEL QUE DESTAQUEN LA DIFERèNCIA DELS PROBLEMES
QUE TENEN QUE VEURE AMB LES DESIGUALS SITUACIONS, AIXí
COM EL T6 QUE ES COM. PEL QUE ES REFEREIX A LA IL.LUSI6
I ESPERANÇA PER RESOLDRE'LS.

LA GRAN ASSISTèNCIA DE P.BLIC AL LLARG DEL TOTES
AQUESTES SETMANES HA POSAT DE MANIFEST QUE LA NOSTRA

Exp. 82-86 •

IMPREMTA MUNICIPAL

�Ajuntament de Barcelona
Gabinet de Comunicació

CIUTAT CONTINUA ÉSSENT OBERTA.

I ES QUE, COM ENS DEIA

UN

DELS NOSTRES VISITANTS,

LA PERSONALITAT D'UN POBLE SóLID NO ES DEFINEIX SOBRE LA
NEGACIó DE LA RESTA, SINó JUSTAMENT AL CONTRARI, A
PARTIR DEL RECONEIXEMENT DELS ALTRES. I MES ENLLà QUAN,
COM EN AQUEST CAS, TAL RECONEIXEMENT VÉ ACOMPANYAT DE
CURIOSITAT, INTERÉS I RESPECTE ENVERS ELS PROBLEMES
COMUNS I DIFERENTS, I DAVANT LES DIVERSES MANERES DE
CONCEBRE LES SOLUCIONS. AQUESTA ES UNA DE LES BASES DE
LA SOLIDARITAT, QUE HA TINGUT, AQUI AL SALC DE CENT, LA
SEVA MANIFESTACIó.

MEREIX LA PENA RECORDAR LES PARAULES DEL PRESIDENT
DE LA COMUNITAT AUTòNOMA D'ASTURIES, SENYOR PEDRO DE
SILVA CIENFUEGOS JOVELLANOS QUE VA DIR QUE EL CICLE HA
ESTAT UNA BONA OPORTUNITAT PERQUè LES DIFERENTS
COMUNITATS AUTòNOMES INTERCANVIIN LES SEVES EXPERIèNCIES
SENSE NECESSITAT DE RECóRRER A CONTACTES A TRAVES DE
MADRID.

HEM ASSISTIT TAMBÉ A LA BONA DISPOSICIó DE LES

Exp. 82-86 -

IMPREMTA MUNICIPAL

�' Ajuñtament de Barcelona
Gabinet de Comunicació

COMUNITATS AUTóNOMES AFECTADES PER LA REGULACI6 DELS
RIUS EBRE I TAJO. EL PROBLEMA, COM VA SUBRATLLAR EL
PRESIDENT DE LA DIPUTACI6 GENERAL D'ARAG6, SENYOR
SANTIAGO MARRACO, HA RESTAT CLAR QUE CONSISTIA EN UN
PROBLEMA TèCNIC MES QUE.POLíTIC; ES A DIR, EN AVALUAR
AMB PRECISI6 EL PREU DE L'AIGUA EN FUNCIó DEL SEU úS
INDUSTRIAL, AGRíCOLA, O URBI.

NO PUC DEIXAR DE MENCIONAR TAMPOC EL RESPECTE AMB
EL QUE ENS HAN VISITAT TOT I CADASCú DELS PRESIDENTS
AUTONóMICS. RESPECTE QUE POT SIMBOLITZARSE AMB
L'HOMENATGE QUE HAN FET A CATALUNYA MITJANÇANT LA VISITA
I OFRENA FLORAL A LA TOMBA DEL PRESIDENT COMPANYS AL
FOSSAR DE LA PEDRERA.

HE DE CITAR TAMBÉ LA CLARA CONSCIèNCIA QUE ELS
PRESIDENTS QUE ENS HAN VISITAT TENEN DE L'ABAST DE LA SEVA
AUTONOMIA.TANT DEL PRESIDENT DE LA COMUNITAT AUTóNOMA DE
íMADRID, COM DE LA RIOJA, EL DE CANTABRIA O EL DE MURCIA,
HAN FET ESPECIAL ESMENT DE QUE LES SEVES AUTONOMIES NO
PODEN, NI PRETENEN COMPARAR—SE A LA CATALUNYA EN QUANT A
LEGITIMITAT HIST6RICA. I EN AQUEST SENTIT, VULL DESTACAR

Exp. 82 - 86 -

IMPREMTA MUNICIPAL

—4—
Ref. :

�—5—

'Ajuntament de Barcelona
Gabinet de Comunicació

Ref.:

LES PARAULES DEL PRESIDENT DE LA COMUNITAT AUT6NOMA DE
CASTILLA—LA MANCHA, SENYOR BONO, QUE ENS VA PARLAR DE LA

LEGITIMITAT AUTON6MICA CREADA A PARTIR DE LA CONSTITUCI6
DE 1978, AIXí COM DE L'AVANTATGE QUE SUPOSA L'AUTOGOVERN
AUTON6MIC, QUE ES MILLOR EN TANT EN QUANT ESTA MÉS A PROP
DELS CIUTADANS.

PER VA. AFEGIR QUE AQUEST AVANTATGE

TE6RIC CAL DEMOSTRAR—LO DIA A DIA MITJANÇANT L'EFICàCIA.

HI HA HAGUT DONCS UN AUGMENT DEL CONEIXEMENT MUTU
QUE, PER ALTRA BANDA, EM REAFIRMA EN LA MEVA APOSTA COM
A CATALANISTA. I ENTENC, PER CATALANISTA, UNA MANERA
POSITIVA DE SER NACIONALISTA. PER A MI, EL CATALANISME
REPRESENTA L'ADHESI6 A LA IDENTITAT D'UNA PàTRIA
CONCRETA, AQUESTA, LA MEVA.

ESPANYA HA ESTAT, HISTòRICAMENT, UNA REALITAT
DIFÍCIIL, I CONTRADICTòRIA PER TOTS ELS SEUS POBLES I
PA S.

NO HI HA, NO HA EXISTIT MAI, PER UN COSTAT

CATALUNYA, I PER L'ALTRE, I ENFRONT, ESPANYA. ESPANYA HA
ESTAT LA RELACI6 ENTRE LES COMUNITATS QUE LA COMPOSAVEN.
AQUESTA RELACI6 HA GENERAT, PERò, UN PODER QUE SOVINT
HA ESTAT DESFAVORABLE PER CATALUNYA, I HA CREAT UNA

Exp. 82-86 •

IMPREMTA MUNICIPAL

�'

g

I■

—7—

'Ajuntament de Barcelona
Gabinet de Comunicació

Ref.:

1

SITUACIó ÉS ENCARA MENYS V LID OPOSAR CATALUNYA

I

ESPANYA. NO ENS PREOCUP'M D'ESPANYA DES DE L'EXTERIOR,
SINE QUE VOLEM INTERVENI: CTIVAMENT EN LA CONSTRUCCIó
D'UNAESPANYA DEMOCRÁTICA _ _ _ADA, EN LA QUE
CATALUNYA I BARCELONA TINGUIN EL PROTAGONISME QUE ELS HI
CORRESPON.

I SOM CONSCIENTS QUE AQUEST PROCÉS ES DIFíCIL, ÉS
FINS A CERT PUNT CONFLICTIU, DONCS ES TRACTA DE REPARTIR
PODER POLíTIC I RECURSOS ECONòMICS. DE LA MATEIXA MANERA
QUE NO ÉS SUFICIENT LA DEMOCRàCIA POLíTICA SI NO HI HA
DEMOCRACIA ECONòMICA I SOCIAL, AVUI LA DEMOCRACIA S'HA
DE BASAR NO SOLAMENT EN EL PLURALISME POLíTIC QUE
S'EXPRESA EN LES ELECCIONS I EN ELS PARTITS, SINó TAMBÉ
EN LA PLURALITAT DE PODERS EN EL TERRITORI DE L'ESTAT.
HEM DE DESENVOLUPAR LA DEMOCRACIA TERRITORIAL.

PER NO ÉS UN PROBLEMA CATALà, ES UN PROBLEMA DE
TOTES LES COMUNITATS QUE COMPOSEN L'ESTAT. I DES DE
6,11

CATALUNYA NO ENS HEM DE LIMITAR A ACTITUDS DE Vww-km-I'SME

I DE REIVINDICACIó ESPECÍFICA, SINó QUE HEM DE FER
PROPOSTES VALIDES PER LA CONSTRUCCIó D'UN ESTAT MÉS

Exp. 82-86 -

IMPREMTA MUNICIPAL

�•,

—8—

Ajuntament de Barcelona
Gabinet de Comunicació

/1,2(

Ref..

,.
.

DESCENTRALITZAT 'I

MES T:FICIENT, BASAT EN UNES COMUNITATS

AUTòNOMES I EN UNS MUNICIPIS MT;S FORTS QUE ELS D'ARA.

LA NOSTRA FORCA I LA NOSTRA RAS, DES DE BARCELONA,
DES DE CATALUNYA, SERAN APRECIADES A ESPANYA, NO PER LA
NOSTRA PERSISTèNCIA EN Q z if—NOS SINS PER LA NOSTRA
CAPACITAT DE FER PROPOSTES QUE, SIGUENT VàLIDES PER A
NOSALTRES, VALGUIN TAMBÉ PER ALS CIUTADANS D'ANDALUSIA I
D'ARAGó, DE GALïCIA I DEL PAIS BASC, DE MADRID I DE
VALèNCIA, PER A TOTS.

NO ES PENSIN QUE NO SON CONSCIENTS QUE AVUI
CATALUNYA I BARCELONA NO

REBEM TOT

EL QUE NECESSITEM DE

L'ESTAT. NO REBEM ELS DINERS QUE CORRESPON A LES
FUNCIONS QUE EXERCIM I ALS SERVEIS QUE DONEM. BARCELONA,
DOBLEMENT PENALITZADA PER LA IMPORTàNCIA I EL COST DELS
SERVEIS NO OBLIGATORIS QUE DONA I PER LA FRAGMENTACI6
POLÍTICA METROPOLITANA HO SAP PROU BÉ.
•

I HEM DE

RECLAMAR. NO SOLAMENT PERQUè ES DE JUSTÍCIA SINS TAMBÉ
PERQUè ESPANYA NECESSITA QtJE ,BARCELONA I CATALUNYA
PROGRESSIN, PERQUè A LA SOCIETAT ESPANYOLA LI CONVÉ QUE
AQUEST MOTOR MARXI, PERQUè MALAMENT ANIRà TOT EL PAIS Sí

Exp. 82•86 • IMPREMTA MUNICIPAL

�Ajúntament de Barcelona
Gabinet de Comunicació

A UN DELS SEUS PRINCIPALS PULMONS LI FALTAVA AIRE.

AVUI, PER5, CATALUNYA, BARCELONA, NO ES PODEN
SENTIR DISCRIMINADES A ESPANYA. SI ALGGN DUBTE TENIEM,
EL SUPORT REBUT, L'ENTUSIASME QUE, A TOTA ESPANYA HA
DESPERTAT LA CANDIDATURA DE BARCELONA ALS JOCS OLíMPICS
I LA SEVA RECENT DESIGNACI6, ENS HA DE DONAR CONFIANÇA
EN EL NOSTRE PAPER. I ENS DONA TAMBÉ RESPONSABILITAT.

EL PROJECTE DE BARCELONA PEL 1992 ES N PROJECTE
PER A TOTA LA CIUTAT, PER A TOTS E,S CIUTADANS DE
BARCELONA I DE L'àREA METROPOLITANA. PERò ÉS TAMBÉ UN
PROJECTE PER A TOT CATALUNYA I PER A TOT ESPANYA. JA HEM
SUPERAT L'ÉPOCA DE VEURE-N'S A NOSALTRES MATEIXOS COM
DERROTATS I RESISTENTS, ASSETJATS SEMPRE PER L'ENEMIC
EXTERIOR.

NI BARCELONA NI ELS JOCS OLíMPICS REPRESENTEN CAP
AMENAÇA PER A CATALUNYA NI PER A LA CATALANITAT, ANS AL
CONTRARI. BARCELONA, UNA VEGADA MÉS, ES POSA AL DAVANT
D'UN PROJECTE QUE HA DE SERVIR A TOT CATALUNYA. MAI,
ARREU DEL MóN,

Exp.

82-86 - IMPREMTA MUNICIPAL

ESTARAN TAN PRESENTS BARCELONA I

�l

'i

• Ajunta ment de Barcelona
Gabin et

de

Comunicació

CATALUNYA,LA NOSTRA LLENGUA, CULTURA I TECNOLOGIA COM EN
ELS ANYS VINENTS. I MAI HAVEM TROBAT, A ESPANYA, UN
AMBIENT TAN FAVORABLE, TAN PREDISPOSSAT A TREBALLAR AMB
NOSALTRES, A ENTUSIASMAR—SE AMB NOSALTRES.

SI BUSQUEM ENEMICS EXTERIORS ACABAREM CONVERTINT
ELS FANTASMES EN REALITATS. PER SI SABEM VEURE ELS
AMICS QUE ESPEREN LA NOSTRA Má, SI SABEM MIRAR ELS ULLS
D'AQUELLS QUE AVUI ENS MIREM AMB CORDIALITAT I AMB UNA
PUNTA D'ADMIRACIò, SI SABEM RESPONDRE POSITIVAMENT A LES
ESPERANCES QUE A TOT ESPANYA DEPOSITEN EN NOSALTRES,
ALESHORES POTSER PER PRIMERA VEGADA A LA H.ISTòRIA
MODERNA D'ESPANYA, REBEREM LA SOLIDARITAT DE TOTS ELS
POBLES D'ESPANYA.

NO ES POT CONFONDRE EL FRACS DE DETERMINADES
OPERACIONS POLíTIQUES AMB EL FRACS DE CATALUNYA. COM
TAMPOC SERIA JUST ATRIBUIR LA VICTòRIA DE BARCELONA A
UNA OPCIò O FINS I TOT A UNA INSTITUCIò POLíTICA
DETERMINADA. ÉS UNA VICTòRIA DE TOTS, DELS BARCELONINS,
DELS CATALANS. I ÉS TAMBÉ UN FET POSITIU PER ESPANYA I
QUE ENS PERMET AFERMAR ELS LLIGAMS ENTRE UNS POBLES QUE

EXP. 82-86 -

IMPREMTA MUNICIPAL

—10—
Ref.:

�. Ajuntament de Barcelona
Gabinet de Comunicació

HAN VISCUT SEGLES DE RELACIONS DIFíCILS, I SOVINT
INJUSTES, PER A TOTS.

BARCELONA FA AVUI, AMB CONFIANÇA I AMB ESPERANÇA,
UNA OFERTA SOLIDàRIA A TOT ESPANYA, A TOT CATALUNYA. UNA
OFERTA BASADA EN LA CONFIANÇA DE QUE SERà BEN REBUDA I
EN L'ESPERANÇA DE QUE TENIM PROJECTES DE FUTUR COMUNS.

BARCELONA HA D'ESSER SOLIDàRIA TAMBÉ, I POTSER
ABANS QUE TOT, AMB ELS SEUS CIUTADANS, AMB ELS QUE HI
VIUEN, ELS QUE PATEIXEN LA CIUTAT I LA CONSTRUEIXEN CADA
DIA AMB EL SEU TREBALL I LES SEVES IL.LUSIONS. I NO
SEMPRE HO HA SABUT SER.

A VEGADES S'HA PARLAT DE LA IMMIGRACIó COM UN FET
PATóGEN, DOBLEMENT PATóGEN. PROBLEMA EN L'ORíGEN, ÉS A
DIR LA POBRESA, LA MARGINACIó, LA REPRESSIó SOCIAL I
POLíTICA, QUE OBLIGAVA LA GENT A MARXAR. I PROBLEMA EN
EL PAIS RECEPTOR QUE ES VEIA AFECTAT EN LA SEVA COHESIó
INTERNA, EN ELS SEUS EQUILIBRIS, EN LA SEVA CULTURA, PER
L'ALLAU DELS NOUS ARRIBATS.

Exp. 82-86 -

IMPREMTA MUNICIPAL

—11—
Ref.:

�•

A

Ajuntament de Barcelona
Gabinet de Comunicació

AMB EL PRIMER ASPECTE ESTEM D'ACORD. L'EMIGRACIó
D'ANDALUSOS, EXTREMENYS I MURCIANS, D'ARAGONESOS I
CASTELLANS, DE GALLECS I D'ASTURIANS, I ALTRES, ÉS UN
INDICADOR DE GRAVíSSIMS PROBLEMES I DE GRANS INJUSTíCIES
EN ELS PAïSOS D'ORíGEN. L'EMIGRACIó OBLIGADA ÉS UN
FENòMEN MOLT GENERAL, QUE HAN CONEGUT DE TOTES LES
ÉPOQUES I PAïSOS. PER NO ES JUST. NO ÉS UNA EXPRESSIó
DE LLIBERTAT, DONCS LA LLIBERTAT SERIA TENIR LA
POSSIBILITAT DE QUEDAR—SE O DE MARXAR. QUAN L'EMIGRACIó
ES CONVERTEIX EN NECESSITAT NO HI HA LLIBERTAT NI
JUSTICIA.

NO VOLEM NEGAR TAMPOC ELS PROBLEMES GENERATS PER LA
IMMIGRACI6 A LES ZONES D'ARRIBADA. MAL PODEM FER—HO DES
DE L'AJUNTAMENT D'UNA CIUTAT QUE DEU EL 90% DEL SEU
CREIXEMENT A LA IMMIGRACIó. UNA CIUTAT QUE DURANT ELS
ANYS SEIXANTA REBIA 100.000 IMMIGRANTS PER ANY, SENSE
PLANIFICACIó URBANA NI RECURSOS ECONòMICS SUFICIENTS PER
CONSTRUIR LA CIUTAT QUE ELS NOUS VINGUTS NECESSITAVEN.
UNA CIUTAT QUE ESTà VOLTADA DE MUNICIPIS QUE HAN VIST
COM LA POBLACIó DOBLAVA O TRIPLICAVA EN POCS ANYS SENSE
QUE POGUESSIN FER FRONT A LES NECESSITATS D'HABITATGE,

Exp. 82-86 -

IMPREMTA MUNICIPAL

—12—

Ref.:

�-13-

Ajuntament de Barcelona
•

Gabinet de Comunicació

Ref.:

D'EQUIPAMENTS I DE SERVEIS NECESSARIS.

MANCAVA

TAMBÉ

INSTITUCIONS
PROBLEMES.

LA

PúBLIQUES
LA

VOLUNTAT

VOLUNTAT

POLíTICA

PER

FRONT

FER

POLíTICA

QUE

DE
A

NEIX

LES

AQUESTS
DE

LA

LEGITIMITAT I DE LA REPRESENTATIVITAT, DE SENTIR-SE VEU
I INSTRUMENT D'UNS CIUTADANS LLIURES I RESPONSABLES. NO
ERA EL CAS FA UNS ANYS QUAN BARCELONA, EL SEU ENTORN I,
MENYS, PERò TAMBÉ VA SER IMPORTANT, TOT CATALUNYA,
REBIEN AQUESTA ALLAU IMPVIIGRATòRIA. ELS NOUS AJUNTAMENTS,
ELEGITS, DEMOCRáTICS, HAN HAGUT D'AFRONTAR UNA HERèNCIA
DIFíCIL.

ES CERT QUE LA POBLACI6 NOU VINGUDA NO PARLAVA EL
CATALà, NI CONEIXIA LA NOSTRA CULTURA. VENIA AMB LA SEVA
LLENGUA, QUE TAMBÉ ES NOSTRA, I AMB LA SEVA CULTURA. QUE
AVUI TAMBÉ ÉS NOSTRA. ES CLAR QUE HAURIA ESTAT MILLOR
QUE ALESHORES, COM HI HA ARA, HAGUESSIN TROBAT ESCOLES
EN CATALà, I TELEVISI6 I PREMSA. HAURIA ESTAT MILLOR
SOBRETOT PER ELLS, PER ALS NOUS ARRIBATS, QUE HAN HAGUT
DE PAGAR UN DOBLE COST: EL D'HAVER D'ABANDONAR LA SEVA
TERRA I MOLTS ELEMENTS DE LA SEVA CULTURA, ELS MÉS

Exp. 82-86 -

IMPREMTA MUNICIPAL

�-14—

Ajuntament de Barcelona
Gabinet de Comunicació

Ref.:

LLIGATS AL PAIS D'ORIGEN, I EL DE TROBAR— SE EN UN PAIS
QUE ELS ACOLLIA, PERS AMB FEINES MAL PAGADES, EN
PERIFERIES URBANES MARGINALS I QUE ELS PARLAVA EN UNA
ALTRA LLENGUA.

ELS QUE VAN ARRIBAR COM IMMIGRANTS, PER 6
-,

VAN

CONVERTIR — SE MOLT AVIAT EN CIUTADANS DE BARCELONA, EN
CIUTADANS DE CATALUNYA. TREBALLANT — HI I VIVINT—HI. FINS
I TOT APRENENT EL CATALà, O FENT QUE ELS SEUS FILLS
L'APRENGUESSIN.

AVUI,

A L'àREA METROPOLITANA DE

BARCELONA EL 50% DE LES FAMILIES ES DE PARLA
CASTELLANA, UN 25%, MIXTE I UN 25% DE PARLA CATALANA.
PER NOMÉS UN 7% DELS CIUTADANS DE BARCELONA I EL SEU
ENTORN, ÉS A DIR DE L'AMBIT DE LA CMB, DECLARA NO
ENTENDRE EL CATALà. ÉS RESULTAT D'UN ESFORÇ DE TOTS
PLEGATS, MOLT ESPECIALMENT EM SEMBLA, EN AQUESTS
DARRERS ANYS, DELS AJUNTAMENTS I DE LA GENERALITAT, DE
L'ESCOLA, DELS MITJANS DE COMUNICACIó. PER6 SOBRETOT ES
UN ESFORÇ DEL

CIUTADANS DE CATATALUNYA

NASCUTS A ALTRES TERRES.

AQUEST ESFORÇ S'HA FET VIVINT I TREBALLANT

Exp. 82-86 -

IMPREMTA MUNICIPAL

�—15—

Ajúntament de Barcelona
Gabinet de Comunicació

Ref.:

CATALUNYA, US DEIA FA UN MOMENT, I LLUITANT A CATALUNYA.
NO HA ESTAT FàCIL ADQUIRIR LA CIUTADANIA. VA CALDRE
LLUITAR PER FER — SE LA CASA,

PER TENIR ESCOLA I

TRANSPORTS, PER URBANITZAR EL BARRI, PER DISPOSAR
D'ESPAIS COL.LECTIUS. I VAN ADONAR — SE, ENS VAM ADONAR,
QUE TOT PLEGAT ERA DIFíCIL, MÉS DIFíCIL PERQUè ENS
FALTAVEN DRETS QUE ENS PROTEGISSIN I LLIBERTAT PER
I NO TROBAVEM AL DAVANT UNES AUTORITATS

ACTUAR.

POLíTIQUES QUE ENS REPRESENTIN. FINS I TOT L'AFANY,
PLENAMENT JUSTIFICAT, D'APLEGAR

SC!

PER FER REVIURE LA

CULTURA D'ORíGEN, COM ANDALUSOS, O GALLECS,
ASTURIANS, ETC., TOPAVA AMB PROHIBICIONS CONSTANTS.

„kv-1

I V

ENTENDRE QUE MOLTS DELS VQBTRES PROBLEMES

TENIEN CAUSES POLÍTIQUES, O MILLOR DIT, QUE SENSE U
POLíTIC DIFERENT,

DEMOCRàTIC,

NO

P(IEU

S17

INTEGRAR — \ S PLENAMENT A CATALUNYA, NI CONSERVAR ALL
QUE VOLIEy' CONSERVAR DE LA VORA IDENTITAT ORIGINAL. I
VAp, VAM, TROBAR — NOS, AMB ELS CATALANS NASCUTS AQUI, QUE

VOLIEM EL MATEIX.

TAMBÉ VAM ANAR A ANDALUSIA, I A CASTELLA, A

Exp. 82-86 -

IMPREMTA MUNICIPAL

�-16-

Ajúntament de Barcelona
Gabinet de Comunicació

Ref.:

CONEIXER DE PROP QUE PASSAVA A L'ESPANYA PROFUNDA

QUE

S'EMPOBRIA ENVIANT A CATALUNYA LA GENT MÉS JOVE I
DECIDIDA. PER SOBRETOT VAM APROXIMAR-NOS ALS QUE HAVIEN
VINGUT AQUI, PER AJUDAR-NOS MUTUAMENT A CONSTRUIR UN
PAIS MÉS SOLIDARI, TOLERANT I. LLIURE.

L'ONZE DE SETEMBRE O LA DIADA DE SANT JORDI HAN
ESTAT I S6N FESTES DE TOTS, DELS QUE HEM NASCUT A
CATALUNYA I DELS QUE VAN ARRIBAR-HI, JOVES I GRANS. PERE)
SI AVUI PODEM VIURE AQUESTES FESTES EN LLIBERTAT, AMB
AUTONOMIA I AMB UN GRAU DE CIVILITAT SUPERIOR AL PASSAT,
HO DEBEM TAMBÉ I MOLT ALS QUE HE*0 TREBALLAT I LLUITAT A
vkW

-

v')

CATALUNYA ENCARA QUE NO HI VZU NEIXER I V,U ARRIBAR-HI
SENSE CONEIXER LA SEVA LLENGUA.

CATALUNYA, BARCELONA, NO ESTAN, NI HAN ESTAT MAI,
AMENAÇADES PER L'ARRIBADA I INSTAL.LACI6 EN EL NOSTRE
PAIS D'AQUELLS QUE HAJVINGUT A VIURE-HI I A TREBALLARHI. NO HI HA UNA CULTURA CATALANA ETERNA A LA QUE S'HA
D'INTEGRAR, SI NO VOL QUEDAR EXCLóS EL NOU VINGUT. LA
CULTURA DEL NOSTRE PAIS, COM LA REALITAT DE LES NOSTRES
CIUTATS, ES OBERTA I ES DINàMICA. ES VA FENT AMB LES

Exp. 82-86 -

IMPREMTA MUNICIPAL

�—17—
•

Ajuntament

de Barcelona

Gabinet de Comunicació

Ref.:

APORTACIONS DE TOTS, EN DUES LLENGUES, ENCARA QUE
CONSIDEREM QUE LA LLENGUA

PRòPIA DE CATALUNYA ES EL

CATALà, I INCORPORANT TRETS CULTURALS QUE VENEN DE FORA
I ENS ENRIQUEIXEN A TOTS.

IGUALMENT, ELS QUE VOLGUIN VENIR DE FORA HAN DE
SABER QUE EL CATALà NO ÉS CAP AMENAÇA PER A ELLS. PENSO
QUE TOTA NORMALITZACIò LINGÜÍSTICA S'HAURIA DE REBLAR
AMB UNA CAMPANYA DECIDIDA DE DISMINUCIò DELS TEMORS QUE
LA NOSTRA PARTICULARITAT ENGENDRA MES ENLLà DEL NOSTRE
TERRITORI,

PER LA DIFICULTAT QUE POT

L'APRENENTATGE DE LA NOSTRA LLENGUA.

SIGNIFICAR

EL CATALà S'APREN

FACILMENT. PER6 NO HI HA PROU QUE HO SABEN NOSALTRES,
HO HEM D'EXPLICAR, HEM DE CONVèNCER A TOTHOM. HEM DE
COMBATRE DONCS LA FALàCIA QUE EL CATALà ES UNA BARRERA.
NO HO ES.

VOSALTRES, CIUTADANS DE BARCELONA QUE NO HI HEU
NASCUT, SOU DOBLEMENT BARCELONINS, DOBLEMENT CATALANS.
HO SOU PERQUè VIVIU AQUI I HO SOU PERQUè US HA COSTAT
MOLT ARRIBAR FINS ACI, FINS SER I SENTIR — VOS PLENAMENT
BARCELONINS,

Exp. 82-86 -

IMPREMTA MUNICIPAL

AMB EL MATEIX DRET I LES MATEIXES

n-9

�Ajuntament de Barcelona
Gabinet de Comunicació

POSSIBILITATS QUE ELS CATALANS DE NEIXEMENT. PER SOU
BARCELONINS, SOU CATALANS, D'UNA MANERA ESPECIAL. SENSE
RENUNICAR DEL TOT A SER CASTELLANS, ANDALUSOS, GALLECS,
ARAGONESOS, O ASTURIANS, O BASCS, ETC. I EST BÉ QUE
SIGUI AIXí. US FA MÉS COMPLETS A VOSALTRES, I ENS
ENRIQUEIX A NOSALTRES. I ENS AJUDA A SER MÉS SOLIDARIS,
I A REBRE LA SOLIDARITAT DELS POBLES D'ESPANYA.

VOLDRIA FER UN RECORDATORI DEL QUE M'HA SEMBLAT QUE
HA ESTAT UNA RUPTURA DE TòPICS, COM UN RESULTAT, TAMBÉ
IMPORTANT, D'AQUEST CICLE DE CONFERèNCIES. M'HE REFERIT
ABANS AL QUE CONSIDERO UN ENFOCAMENT EQUIVOCAT PEL QUE
ES REFEREIX AL NACIONALISME QUE ES DEFINEIX EN BASE A UN
G- QQ'Ve,

EN AQUEST SENTIT, AQUEST CICLE DE

CONFERèNCIES HA SERVIT PER EXPLICITAR QUE LES DIFERENTS
COMUNITATS AUTòNOMES S'ENFRONTEN A UN PROBLEMA GREU PEL
QUE ES REFEREIX A LA FINANCIACIó QUE PROVÉ DEL GOVERN
CENTRAL.

COM VOSTÉS CONEIXEN, EL SISTEMA DE FINANCIACIó DE
LES COMUNITATS AUTÒNOMES ES VA REGULAR PER LA LOFCA O
LLEI

Exp. 82-86 -

IMPREMTA MUNICIPAL

ORGàNICA DE FINANCIACIó DE LES COMUNITATS

�•

de Barcelona
Gabinet de Comunicació

1

^A
Ow

AUTòNOMES, QUE VA ESTABLIR, F ARA CINC ANYS, UN SISTEMA
TRANSITORI. LA DIFERèNCIA FONAMENTAL ENTRE L'ESMENTAT
SISTEMA TRANSITORI I EL. PRO ECTE DE SISTEMA DEFINITIU,
CONSISTEIX EN QUE ELS RE URSOS ABANS ES CALCULAVEN
MITJANÇANT EL COST EFECTIU . . EN CANVI ARA ES CALCULARAN
APLICANT CRITERIS COM LA POBLACI6, EL COEFICIENT
D'ESFORÇ FISCAL EN EL IMPOST SOBRE LA RENDA, AIXí COM LA
RELACI6 INVERSA DE LA RENDA RESTL PER HABITANT DE LA
COMUNITAT AUTòNOMA EN RELACI6 A LA RESTA D'ESPANYA, ES A
DIR, EL QUE ES CONEIX COM A POBRESA RELATIVA.

EN EL FONS DE LES DIVERSES PROPOSTES, NO SOLAMENT
ES DEBAT FINS QUIN PUNT ES DESCENTRALITZEN ELS RECURSOS
DEL GOVERN CENTRAL, SINO TAMBÉ

Or QU I

W

CAPACITAT DE GESTI6

SOBRE TALS RECURSOS GAUDIRAN ELS GOVERNS AUTONòMICS.

EL FINANÇAMENT AUTONòMIC PRESENTA, ACTUALMENT, DOS
PROBLEMES BàSICS LLIGATS A LA DESIGUALTAT DE RECURSOS
ENTRE COMUNITATS AUT6NOMES QUE TENEN LES MATEIXES
COMPETèNCIES I A LA DEPENDèNCIA FINANCERA RESPECTE AL
GOVERN CENTRAL.

Exp. 82-86 -

IMPREMTA MUNICIPAL

Ref.:

�.

1

—20

Ajuntament de Barcelona
Gabinet de Comunicació

Ref.:.

LA SOLUCI6 A LA DESIGUALTAT DELS RECUROS HAURà DE
PASSAR PER UN INCREMENT DEL FINANÇAMENT I PEL
REPARTIMENT DISCRIMINAT A FAVOR D ELES REGIONS I
NACIONALITATS AIVIB EL NIVELL MÉS BAIX.

PER ELIMINAR L'EXCESSIVA DEPENDèNCIA FINANCERA DEL
GOVERN CENTRAL CALDRà TENIR EN COMPTE LES APORTACIONS
DELS CIUTADANS DELS TERRITORIS RESPECTIUS, ESPECIALMENT
A TRAVÉS DELS IMPOSTOS DE MÉS GRAN RENDIMENT: IRPF I
IVA. D'ALTRA BANDA ÉS INEVITABLE L'ARTICULACIó DE
SUBVENCIONS GENERALS A TRAVÉS D'UN FONS DE SUBVENCIONS.

D'ALTRA BANDA, ÉS INELUDIBLE CONSIDERAR LA REVISIO
DEL SISTEMA DE FINANÇAMENT AUTONòMIC AMB EL FINANÇAMNT
DELS AJUNTAMENTS.

EN DEFINITIVA, LA QUESTI6 DEL FINANÇAMENT
AUTONòMIC VA MES ENLLà DELS PROBLEMES ESTRICTAMENT
TèCNICS, I ENS SITUA DAVANT DELS GRANS PROBLEMES
POLíTICS QUE TENIM PLANTEJATS. ENS SITUA DAVANT D'UN
REPTE D'ESTAT QUE POSAR 1-

DE MANIFEST LA NOSTRA

CAPACITAT PER A TRANSFORMAR UN ESTAT TRADICIONALMENT

Exp. 82 - 86 -

IMPREMTA MUNICIPAL

�–21–

Ajuntament de Barcelona

Ref.:

Gabinet de Comunicació

CENTRALISTA EN UN ESTAT AUTONòMIC.

BARCELONA HA D'ESSER SOLIDARIA, DEIA ABANS, AMB ELS
CIUTADANS QUE LA FAN CADA DIA, QUE HI VIUEN, HI
TREBALLEN, HI VENEN CADA DIA, O MOLT SOVINT, PERQUÉ ÉS
LA CIUTAT–CAPITAL, DE L'AREA METROPOLITANA I DE
CATALUNYA.

AVUI, A MIG CAMí ENTRE UN PASSAT RECENT I ENCARA UN
PRESENT DIFICIL, AMB UNA DEMOCRàCIA JOVE I UNA CRISI
ECONòMICA LLARGA, I UN FUTUR ESPERANÇADOR, DEFINIT JA
PER PROJECTES I IL.LUSIONS QUE MOBILITZEN RECURSOS I
ESFORÇOS, ESTEM OBLIGATS, PERO TAMBÉ PREPARATS, PER

A-t9S

ESTABLIR UNS 1/A€ S- DE SOLIDARITAT AMB EL CONJUNT DE
CATALUNYA, AMB L'ENTORN METROPOLITà I AMB ELS BARRIS DE
BARCELONA.
C6M6lOAM

5

UN PCE DE SOLIDARITAT AMB CATALUNYA:
INSTITUCIONAL I POLíTIC, PERO TAMBÉ CULTURAL, MORAL.
BARCELONA ASSUMEIX LA SEVA CAPITALITAT I ÉS PLENAMENT
CONSCIENT QUE SI BÉ ÉS UNA FORÇA DECISIVA PER CATALUNYA,
NO TINDRIA TAMPOC SENTIT NI VIABILITAT, SI NO ES MANTÉ

Exp. 82 - 86 -

IMPREMTA MUNICIPAL

�—22—

•

Ajuntament de Barcelona
Gabinet de Comunicació

FERMAMENT INTEGRADA A CATALUNYA.

EN AQUESTA OCASI6, I UNA VEGADA MES, VULL AFIRMAR
LA NOSTRA VOLUNTAT SINCERA DE COOPERAR AMB TOTES LES
INSTITUCIONS CATALANES, AMB LA GENERALITAT, AMB ELS
AJUNTAMENTS I LES DIPUTACIONS. I HO FAIG AMB LA
CONVICCI6 QUE HEM DE CONSTRUIR EL PAIS ENTRE TOTS I QUE
PODEM DEFINIR I REALITZAR CONJUNTAMENT ELS GRANS
PROJECTES COMUNS. I AIX6 VAL PER ALS JOCS OLIMPíCS I
PER LA LLENGUA, PER LA CONVIVèNCIA LLIURE I SEGURA I PER
LA RECONSTRUCCI6 I MODERNITZACI6 DE L'ECONOMíA I LA
TECNOLOGIA. ELS VALORS DE PROGR'S, DE LLIBERTAT I
TOLERANCIA, D'INTEGRACI6, DE SOLIDARITAT, UN COP MÉS,
HAN DE SER COMUNS.

UN PACTE DE SOLIDARITAT AMB LA CIUTAT
METROPOLITANA, EXTRA-MUR/S MUNICIPALS, AMB ELS MUNICIPIS
VEINS, AHIR UNA MICA ViCTIMiES DE BARCELONA, AVUI GERMANS
QUE CONVIEUEN LLIURAMENT A LA MATEIXA CASA. NO CAL
DONAR GARANTíES, LA PRàCTICA D'AQUESTS ANYS ES PROU
CLARA.

Exp. 82-86 -

IMPREMTA MUNICIPAL

Ref.:

�—23—

Ajúntament de Barcelona
Gabinet de Comunicació

Ref.:

BARCELONA, A LA CMB, HA DEFENSAT L'EXISTèNCIA I LA
PRESèNCIA DE TOTS ELS MUNICIPIS, DE TOTS ELS ALCALDES.
I L'APLICACIÓ D'UNA POLíTICA DE REEQUILIBRI TERRITORIAL
I DE REDISTRIBUCI6 SOCIAL.

ENS SENTIM SOLIDARIS DEL

DÉFICIT DE BADALONA, STA. COLOMA, ST. ADRI O
L'HOSPITALET, I DE MONTCADA, RIPOLLET O CERDANYOLA. I
SABEM QUE ELS PROBLEMES DEL BAIX LLOBREGAT SON TAMBÉ ELS
NOSTRES PROBLEMES.
Eiv-t7u.'11:1

I E7JS Sci

iT An ¡oLi `9074 5

r Qu r

C1) v

cyYvt

¡v^

HEM CRESCUT JUNTS, ENCARA QUE ELS COSTOS I ELS
BENEFICIS NO S'HAN REPARTIT IGUALMENT, NI ENTRE ELS
GRUPS SOCIALS NI EN EL TERRITORI. AVUI SOM UNA UNITAT
DE TREBALL, DE CONSUM, DE VIDA SOCIAL FINS, A CERT PUNT.
SOM UNA CIUTAT DE

TUL9lrS Numti',s

S, UNA REALITAT PLURIMUNICIPAL I

PER TANT DESCENTRALITZADA. HEM DE MANTENIR AQUESTA
DIVERSITAT MUNICIPAL I FINS I TOT DESCENTRALITZAR MÉS EL
MUNICIPI CENTRAL, BARCELONA, COM JA HO ESTEM FENT.

PER NO PODEN RENUNCIAR, NI RENUNCIAREM, A LA
POSSIBILITAT DE PLANIFICAR CONJUNTAMENT, DE REDISTRIBUIR
MILLOR LES ACTIVITATS I ELS RECURSOS, D'AJUDAR LES
ZONES MÉS PROBLEMàTIQUES. I AQUESTA POSSIBILITAT, EN UN

Exp. 82-86 -

IMPREMTA MUNICIPAL

�—24—

Ajúntament de Barcelona
Gabinet de Comunicació

Ref.:

MARC DEMOCRàTIC, REQUEREIX UNA INSTITUCIó POLíTICA
REPRESENTATIVA, UNA ENTITAT LOCAL QUE REPRESENTI ALS
MUNICIPIS I ALS CIUTADANS QUE SON EL SUSTRAT COMUNITARI
I LA RA6 D'ESSER DE LA INSTITUCIó

Cel

I UN PAC É DE SOLIDARITAT, UNA VEGADA MES, AMB
BARCELONA, AMB TOTS ELS SEUS BARRIS. EL PROJECTE DE LA
BARCELONA DE 1992 NOMÉS ES FAR AMB LA IL.LUSI6, AMB LA
PARTICIPACI6 ACTIVA, CONSCIENT DE TOTS ELS CIUTADANS. I
PERQUè AIXò SIGUI POSSIBLE CAL ADREÇAR—SE A TOTS I A
CADASCúN DELS CIUTADANS, CAL RELACIONAR—SE, COM
AJUNTAMENT, AMB TOTES LES ENTITATS I GRUPS, I PROMOURE
QUE SE'N FACIN DE NOUS

O

I AIXò NO ES POT FER GNICAMENT DES DE L'AJUNTAMENT,
DES D'UN ORGANISME CENTRAL. LA BARCELONA SOLIDáRIA HA
D'ESSER NECESSARIAMENT UNA BARCELONA DESCENTRALITZADA,
PROPERA A TOTS ELS CIUTADANS. ES UNA TASCA INICIADA, I
MÉS ENCARA, JA MOLT CONSOLIDADA, ENCARA QUE NO ESTIGUI
ACABADA. LA BARCELONA DE 1992 ES FARà AMB DEU
DISTRICTES, REPRESENTATIUS, EFICIENTS I OBERTS A LA

Exp. 82-86 -

IMPREMTA MUNICIPAL

�«

¡

t

Ajuntament de Barcelona
Gabinet de Comunicació

PARTICIPACI6 DE TOTS.

AQUESTA BARCELONA, EN LA MESURA QUE ES SOLDàRIA CAP
A CATALUNYA, CAP AL SEU ENTORN METROPOLITà, CAP ALS
SEUS BARRIS I TOTS ELS SEUS CIUTADANS, POT I HA DE SER —
HO CAP AL CONJUNT DELS POBLES D'ESPANYA. LA SOLIDARITAT,
COM LA LLIBERTAT, I COM LA TOLERàNCIA, ES IL.LIMITADA,
NO ES POT TENIR PER A UNS I NO PER ALTRES. I QUANT ES
NEGA A ALGú S'ACABA NEGANT A TOTHOM.

SI S6M I SABEM SER SOLIDARIS ENTRE NOSALTRES,
OBERTS I TOLERANTS, HO SEREM ENVERS ELS ALTRES. HO SOM I
HO SEREM. CREC QUE AL LLARG DE LA HISTERIA HEM APRÉS A
SER — HO I ARA ESTEM DEMOSTRANT QUE S6M UNA CIUTAT I UN
PAIS OBERTS I SOLIDARIS, CAP AL MóN, CAP EUROPA, EL
MEDITERRANI I AMÉRICA, I MOLT ESPECIALMENT CAP A
ESPANYA. I HEM APRÉS TAMBÉ QUE QUAN HI HA CIRCUMSTàNCIES
POLíTIQUES QUE HO FAN POSSIBLE, COM ARA, ES A DIR QUAN
HI HA LLIBERTAT, DEMOCRàCIA, AUTONOMIA, DES D'ESPANYA
TAMBÉ SE SAP SER SOLIDARI AMB NOSALTRES.

Exp. 82 - 86 -

IMPREMTA MUNICIPAL

—25—
Ref.:

�4

Ajuntament de Barcelona
•

Gabinet de Comunicació

JO ESPERO, VULL ESPERAR, QUE HEM ACABAT AMB LES
TEMPTACIONS FRATICIDES, AMB ELS FANTASMES DELS ENEMICS
EXTERIORS, AMB ELS FALSOS ENFRONTAMENTS ENTRE POBLES,
ENTRE CIUTATS. NO HI HA, NO HI HA D'HAVER NI CONFLICTES
ENTRE ESPANYA, O CASTELLA, O ANDALUSIA, I CATALUNYA. I
TAMPOC, QUE NINGú S'HO PENSI ENTRE CATALUNYA I
BARCELONA, O ENTRE LA BARCELONA DEL CENTRE I LA DE LA
PERIFèRIA. LA POLíTICA, LA CULTURA DE LA SOLIDARITAT, ES
O^C
PEP. AJUNTAR — NOS. A ÉS EL QUE HEM FET.

2 ajy-a4„,,

dAA-014--Aj) ,(25

GRàCIES A TOTS.

Exp. 82-86 -

IMPREMTA MUNICIPAL

—26—
Ref.:

�-6-

'Ajuntament de Barcelona
Gabinet de Comunicació

Ref.:

INCOMPRENSI6 I UNA CONFRONTACIò FICTíCIES ENTRE ELS
POBLES. PERQUè EL CONFLICTE NO ES, NI HA ESTAT, ENTRE
ESPANYA I CATALUNYA, SINO ENTRE EL PODER POLíTIC CENTRAL
I LES ASPIRACIONS DEMOCRàTIQUES, PROGRESSISTES I
AUTONEMIQUES QUE AL LLARG DE LA HISTòRIA S'HAN
MANIFESTAT EN ELS POBLES D'ESPANYA, I MOLT ESPECIALMENT
A CATALUNYA.

CAL RECONEIXER QUE L'UNITAT ESPANYOLA INICIADA FA
GAIREBÉ 500 ANYS, POTSER PER L'ÉPOCA QUE VA FER -SE I PER
LES FORCES I LES IDEOLOGIES QUE FINS A UNA ÉPOCA RECENT
L'HAN HEGEMONITZADA, NO HA ESTAT UN FACTOR DE PROGRÉS I
D'INTEGRACIò COM VAN SIGNIFICAR LA MONARQUIA I LA

V ^^ REVOLUCIò A FRANCA, O, POSTERIORMENT, EL "RISORGIMENTO"

o

ITALIà. I MENYS ENCARA( A DIFERèNCIA D'ALTRES PASOS
D'EUROPA I AMèRICAAL,'UNITAT VA REPRESENTAR ASSOLIR UN
NIVELL SUPERIOR DE LLIBERTAT.

AVUI, A ESPANYA, VIVIM UNA OPORTUNITAT HISTERICA
SINGULAR: LA CONSTRUCCIó DE'UN ESTAT PLURINACIONAL I
DEMOCRaTIC, QUE RECONEIX COM ENTITATS POL1TIQUES LES
IP(L1.c.
c --^n
^

COL.LECTIVITATS

i41,uN`/.4

')/oh

y:5

^^

unfk

.

Exp. 82-86 -

IMPREMTA MUNICIPAL

QUE EL CONSTITUEIXEN.

EN

AQUESTA

�w^
,

e
-e

--Z

^

. 1U

7,
,
^ •
^

L.
^

`I.

•

1

.1-

,J

--1
^

^—

2-

_
^ 1^ v

Z
^ ^
^.

E

I

^

^

^
2

ji

^

_

o ^

T
_____

^ '-- ¿
,.
^
1 ^ el'-^
^
M, ^
s
z
0-^^ ^ ^
^

^ ,
— ^
n(-Q ^
_^ ^
—

,_

^►
V

c).

r...;

^ ^y '^
^

4.1.
19
Z ,_ , ^ ^^
---

^ ^

^

1.2

^

^

�e40

e
le
M

»
•

,

V

^

l
e

^

^

lu
.^

,,
^
^

►,^

'

^

^

^

^

^

^

ç
ç^
_^
^

C^

Sj

`

11,
^^

^

^
^

,

\

c.

(—I

^

^

•

ira

^

^

ç--

e

•
•
»
•

j
^—

iN

1
-

d 1

.^

--,..1

^

¡,^
^ 3

^1
^

^

r^

\

�^
..14

,

/^
^

^^

^

a

1

j

^
J

•

9,,,

'

J

^ ^

•

1

1

1

^^
.z.,„ 1.

31 -

^

`

^

^

4:. ^

,

►

_

'
/'^^
r
-

.

/

�A

^

^J
■

^

'C:
,3'
-.

.

^®

..^

1.z_

.

%

))

''

7
"k

��•

^

3

^^ ^
_,

\b ^

,
^
M •
^

^

^^
--^

^

-^

•

,

S ',

^

1.

4

.
^
^Z ^

O

ri

^

^^

S
^^^.h
I

8

^

'

^,

^

__

'
\^ ^►

^ ^ ;, ,
^f^^
,

�h '
&gt;ç'
J

`

^
^
P ^
^
.
I.)

^ .
^

.

IJ
=J

^
^
).)J

,^ ^

M

t
^
^ ^
^ ^
v ^
_
Q
7
^

•

/

^^ ^
,
- ^
r---

/r
,Z
^
^

2
^^
,0
v
Z
A

^

S

^
^
^ ^
^
i^
^ c:..
°^
r)
7
'Z
^

•

^

�r`'
.
i'+
.e

^

_ ,

.
_,
C^

^

\. ..

f

^

.

,

^

^

_

v

^„^

A

^7
^
.
,&lt;
•

i
^ 'c

`I

.

^

.i
1

Iq^
JY
.\.

-1

"

O C^

_

_ '
•

e

^

l

\+ ^

,
'

•-_.^

^
^
^^}SI -^.
^ k, .át

^

^

^
»

^

^

1

.

*

N

r

.,.

ó^
^

&lt;,,
^ _,

®

�t

^

c3
..Q,

.`

Ç:.
0

_)

C^

ç::,
–D
^

l

\-i

'Q
.;:e

^

4.
,

I„

-.-

^

^ `
t
r

_

^

IJ
›.5.,

^

2

^
,
^

^
''
^
^

^

^

^

J
/^
.^

^–
1
iy

^ ^x
..._,

G-

^
_

�e

c
^

'S

/^

^

1^

iy

I1
C

^

^
,
^
^ ^J
^

_^ ^ ^
^ ^

\
'!. ^

^ -

^

^

,

á
szt-

Q

, )--

ì

^
t--- L
t l^
^

^
^J

••

^ ^
^ ^
^ ^

k ^°
Ct
J^ ^
^
,---(
(-----)

�^
\_)

^

u

^ _
^
^

-,

^

4
-^^
_

.

L

1
)

^

s

1
k
_
1
^
^

-Q-

^

^J ^
^ ^
^

--

^

z)

"
--

_

3

^
^
^

11

^

^

^^

j

-,z9

-

^.

ti
^
1.,.

c..
p
^

^--,

U

^

--

^

^

--^

.

^ ^

1

(^

^
'

S

^
(J
^

S
L`

^Y

z

j
&gt;

1^
^

&amp;'
‘7

1
^ ^
0^
^U
^

-1
•--

7

17^

)
I

�^
rz
_,

^
1-5

a

^

^

w
D

.

s

a

.

^

^

^
Y-_,'

';

(5.

/1
Z

P
CU

^
TU

^^
Z- ^ ^
^
^

^ ,^
^

v

Z

^

^ .

á^

j,
-

,

^

~

^

(T
--^

({

'

.z)
O

A

^ .

-

^

,

^

^

^^

^¡
'

^

^
r^.

5 i -1
k
^ 1
/

;

&lt;'

a

^

C?J

Ç
&gt;

^ 'z
^
^ Z
^
....J

�■

^

^
r

s,
1

,^

^

^

-

^

1-

t
^

c.7

^

,

`

1

;1

^ ^^ ^
®

=`

^

~
-,'
^..1

î

Ò
^'

.r
`w

:75

R-"
M

,

^

te

4

Te

1

5

��t

.^J ^
Í^ &gt;

•..

9
^.

:

a

^

r
^

^ ^
•

^

J

^^
,
^

J
^

V
JJ±

^

S

^
1

^

P
-S

'\,_.--

J

^
:

r---

^

2
1

\

1—
l'.‘)

5)_

Q

N

ll

I

�</text>
                  </elementText>
                </elementTextContainer>
              </element>
            </elementContainer>
          </elementSet>
        </elementSetContainer>
      </file>
    </fileContainer>
    <collection collectionId="30">
      <elementSetContainer>
        <elementSet elementSetId="1">
          <name>Dublin Core</name>
          <description>The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/.</description>
          <elementContainer>
            <element elementId="50">
              <name>Title</name>
              <description>A name given to the resource</description>
              <elementTextContainer>
                <elementText elementTextId="39357">
                  <text>09.01. Activitat de representació (com a Alcalde)</text>
                </elementText>
              </elementTextContainer>
            </element>
            <element elementId="40">
              <name>Date</name>
              <description>A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource</description>
              <elementTextContainer>
                <elementText elementTextId="39358">
                  <text>1982-1997</text>
                </elementText>
              </elementTextContainer>
            </element>
            <element elementId="41">
              <name>Description</name>
              <description>An account of the resource</description>
              <elementTextContainer>
                <elementText elementTextId="43845">
                  <text>Aquesta sèrie agrupa els documents sorgits de la funció representativa de l'exercici del càrrec d'Alcalde de Barcelona.</text>
                </elementText>
              </elementTextContainer>
            </element>
          </elementContainer>
        </elementSet>
      </elementSetContainer>
    </collection>
    <itemType itemTypeId="22">
      <name>No tenen tipus</name>
      <description>Tipo temporal para mapear las fichas sin tipo a la base resource template de Omeka S</description>
    </itemType>
    <elementSetContainer>
      <elementSet elementSetId="1">
        <name>Dublin Core</name>
        <description>The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/.</description>
        <elementContainer>
          <element elementId="43">
            <name>Identifier</name>
            <description>An unambiguous reference to the resource within a given context</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="20671">
                <text>4443</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="50">
            <name>Title</name>
            <description>A name given to the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="20672">
                <text>Conferència de Cloenda del Cicle de Conferències Barcelona Solidària</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="39">
            <name>Creator</name>
            <description>An entity primarily responsible for making the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="20674">
                <text>Maragall, Pasqual, 1941-</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="42">
            <name>Format</name>
            <description>The file format, physical medium, or dimensions of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="20675">
                <text>Textual</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="53">
            <name>Abstract</name>
            <description>A summary of the resource.</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="20676">
                <text>Sumari de la conferència: - Espanya i Catalunya. - 1992. - La immigració a Barcelona. - Problemes de finançament. - Solidaritat metropolitna. - Una reflexió personal.</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="81">
            <name>Spatial Coverage</name>
            <description>Spatial characteristics of the resource.</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="20677">
                <text>Saló de Cent</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="44">
            <name>Language</name>
            <description>A language of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="20679">
                <text>Català</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="49">
            <name>Subject</name>
            <description>The topic of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="20680">
                <text>Federalisme</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="20682">
                <text>Espanya plural</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="20683">
                <text>Autonomia</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="20684">
                <text>Catalanisme</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="20685">
                <text>Acció política</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="20686">
                <text>Territoris</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="20687">
                <text>Espanya</text>
              </elementText>
              <elementText elementTextId="24378">
                <text>Congressos i conferències</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="51">
            <name>Type</name>
            <description>The nature or genre of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="28392">
                <text>Conferència</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="40">
            <name>Date</name>
            <description>A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="41150">
                <text>1986-11-04</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="90">
            <name>Provenance</name>
            <description>A statement of any changes in ownership and custody of the resource since its creation that are significant for its authenticity, integrity, and interpretation. The statement may include a description of any changes successive custodians made to the resource.</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="43759">
                <text>Aquest document forma part del fons municipal de l’Ajuntament de Barcelona (productor de la documentació) i és còpia digital de l’original custodiat a l’Arxiu Municipal Contemporani de Barcelona.</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
        </elementContainer>
      </elementSet>
      <elementSet elementSetId="4">
        <name>EAD Archive</name>
        <description>The Encoded Archival Description is a common standard used to describe collections of small pieces and to create hierarchical and structured finding aids.</description>
        <elementContainer>
          <element elementId="98">
            <name>Level</name>
            <description>The hierarchical level of the materials being described by the element (may be other level too).</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="20681">
                <text>Document</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
        </elementContainer>
      </elementSet>
    </elementSetContainer>
    <tagContainer>
      <tag tagId="1">
        <name>Discursos i conferències</name>
      </tag>
    </tagContainer>
  </item>
</itemContainer>
